Chapter 5: part 4 (Unicode+ Zawgyi)

💜parts of my love💜jinkook (Complete)Words: 15041

Unicode

Jk' pov:

ဒီနေ့လည်း ကျွန်တော်jhopeတို့ပန်းချီပြခန်းကိုထွက်လာခဲ့လိုက်တယ်... ကျွန်တော်လေ 'diary of a blind' ပန်းချီကားလေးကိုမြင်တိုင်းစိတ်ထဲမှာတမျိုးကြီးခံစားလာရတယ်.. ပီးတော့ အဲဒီပန်းချီကားလေးကိုစတွေ့တဲ့ရက်ကတည်းက ကျွန်တော်အိမ်မက်တွေမက်လာတယ်... ကောင်လေးသုံးယောက်အကြောင်းပေါ့... ကျွန်တော်သူတို့ ခေါ်နေကြနာမည်လေးတွေကိုတောင်မှတ်မိနေပီ.. တယောက်ကKoo.. တယောက်က Jinnie.. တယောက်ကတော့ စီနီယာ Minတဲ့လေ.. ကျွန်တော့အိမ်မက်ကရှင်းလင်းပြတ်သားနေတာမျိုးမဟုတ်ပဲ အသံကြားရုံ ပုံရိပ်လေးတွေမြင်ရုံလောက်ပါပဲ... ဒါပေမဲ့ကျွန်တော်လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်အနည်းငယ်ကaccidentတခုကြောင့် အတိတ်မေ့နေခဲ့ရတာပါ.. အဲဒါကြောင့် dairy of a blind ပန်းချီကားလေးရယ်.. အဲဒီပန်းချီကားလေးကို ဆွဲတဲ့ SJ ခေါ် ဆော့ဂျင်ရယ်.. ကျွန်တော့ရဲ့ပျောက်ဆုံးနေတဲ့မှတ်ဉာဏ်တွေရယ် ဘယ်လိုပတ်သတ်လဲဆိုတာ တကယ်ပဲသိချင်မိတယ်..??

"မစ္စတာ ဂျွန်း..!!"

ဘယ်ကတည်းကအနောက်မှာရောက်နေလဲမသိတဲ့ Jhope က ဂျန်းကုကိုလှမ်းခေါ်လိုက်တယ်..

"အော်~ ဟုတ်ကဲ့.. J hope.."

"ပန်ချီကားလေးလာကြည့်တာလား..??"

"ဟုတ်ကဲ့.."

"ကျွန်တော်လည်းစိတ်မကောင်းပါဘူး... ဒါပေမဲ့‌.. ဆော့ဂျင်ကတော့ဒီပန်းချီလေးကိုရောင်းဖြစ်မှာမဟုတ်ဘူး.."

"ရပါတယ်.. တောင်းပန်စရာမလိုပါဘူး.. ကျွန်တော်က ဒီပန်းချီလေးကိုမြင်တိုင်း စိတ်ထဲမှာတမျိုးခံစားရလို့ပါ.. အော်~ ဒါနဲ့ artist SJရဲ့ တခြားပုံတွေ ကျွန်တော့ကိုလိုက်ပြပေးပါလား..??"

"အော် မစ္စတာဂျွန်း ဟိုတလောက၀ယ်သွားတဲ့မျက်လုံးပုံတွေလေ"

"အော်~ ဟုတ်လား..?? သူတခြားပုံတွေရောမဆွဲဘူးလား..?? မျက်လုံးမဟုတ်ဘဲတခြားဟာပေါ့..."

"အင်း~ အဲဒီလိုတော့ သိပ်မရှိဘူး.. ဒါပေမဲ့.. သူ့စီမှာ သူအရင်တုန်းကဆွဲတဲ့ပုံတွေရှိတယ်..." "အဲဒါတွေကတော့မျက်လုံးပုံမဟုတ်ဘူး.. ဒါပေမဲ့ သူကအဲဒါတွေကိုလည်းမရောင်းနိုင်ဘူးတဲ့လေ.."

"ဘာဖြစ်လို့လဲ..??"

"သူပြောတာကတော့.. အဲဒီပန်းချီတွေကပြန်မရနိုင်တော့တဲ့အမှတ်တရတွေတဲ့လေ.."

Jk' pov:

Kim Seok Jinခများမှာဘာလို့လှို့ဝှက်ချက်တွေဒီလောက်များ

နေရတာလဲ..?? ပီးတော့.. အဲဒီလျှို့ဝှက်ချက်တွေက ကျွန်တော်နဲ့သက်ဆိုင်နေသလို ဘာလို့ခံစားနေရတာလဲ..??

..............................................................................

Jk' pov:

ကျွန်တော်လည်း ပန်းချီပြခန်းကအပြန်မှာ companyကိုတန်းသွားလိုက်တယ်.. အလုပ်တွေပီးတော့ ဆိုလ်မြို့နဲ့မလှမ်းမကန်းမှာရှိတဲ့ ပန်းခြံလေးစီကို ကားမောင်းရင်းထွက်လာလိုက်တယ်.. ပန်းခြံလေးကအရမ်းတိတ်ဆိတ်ပီးလူအရောက်အပေါက်လည်းနည်းတယ်.. အဲဒါကြောင့်ကျွန်တော်စိတ်ရှုပ်တဲ့အချိန်တိုင်း ဒီပန်းခြံလေးကိုလာလေ့ရှိတယ်..

ဂျန်းကုအတွေးတွေထဲမှာမျောနေရင်း ဘေားဘက်က အတွဲစီကိုအကြည့်တွေရောက်သွားတယ်...

*ရား..!! နင်နော်...

လူတွေအများကြီးရှိနေတယ်..*

*ရှိနေလဲဘာဖြစ်လဲ..?? ကိုယ့်ရည်းစားကိုနမ်းတာ ဘယ်သူ့ဂရုစိုက်ရမှာလဲ..??*

*မွ!!*

*ရား.!! နင်ပြောလေကဲလေ..*

ကောင်လေးကကောင်မလေးကိုလိုက်စနေပုံပေါ်သည်.. ကောင်မလေးကတော့ ရှက်နေပုံ.. ခေါင်းပင် မဖော်တော့.. ဂျန်းကုသူတို့ကိုကြည့်ရင်း ဦးနှောက်ထဲမှာပုံရိပ်လေးတချို့ဖြတ်သွားသည်..

#ရား..!! Koo ငါ့ကိုလိုက်နမ်းနေတော့.. ငါဘလိုပုံဆွဲရမှာလဲ..??#

#ပုံဆက်မဆွဲနဲ့တော့ပေါ့..#

#မွ!!#

#Koo လူတွေရှိတယ်..#

#ကိုယ်ရဲ့ jinnieလေးကရှက်နေတာလား..?? အရှက်ပြေသွားအောင်..#

#မွ!!#

#Koo မလုပ်နဲ့တော့ကွာ~#

'အားး!!'

ဂျန်းကုရုတ်တရက်ခေါင်းတွေထိုးကိုက်လာသည်.. ဘာကိုမှလည်းစဉ်းစား၍မရတော့ပေ.. ဂျန်းကုအိပ်ကပ်ထဲမှဆေးတချို့ကိုယူသောက်လိုက်သည်.. ဂျန်းကုစိတ်ထဲတွင် ပဟေဠိများစွာတိုးပွားလာရပြန်ပါသည်...

.................................................................................

Zawgyi

Jk' pov:

ဒီေန႔လည္း ကြၽန္ေတာ္jhopeတို႔ပန္းခ်ီျပခန္းကိုထြက္လာခဲ့လိုက္တယ္... ကြၽန္ေတာ္ေလ 'diary of a blind' ပန္းခ်ီကားေလးကိုျမင္တိုင္းစိတ္ထဲမွာတမ်ိဳးႀကီးခံစားလာရတယ္.. ပီးေတာ့ အဲဒီပန္းခ်ီကားေလးကိုစေတြ႕တဲ့ရက္ကတည္းက ကြၽန္ေတာ္အိမ္မက္ေတြမက္လာတယ္... ေကာင္ေလးသုံးေယာက္အေၾကာင္းေပါ့... ကြၽန္ေတာ္သူတို႔ ေခၚေနၾကနာမည္ေလးေတြကိုေတာင္မွတ္မိေနပီ.. တေယာက္ကKoo.. တေယာက္က Jinnie.. တေယာက္ကေတာ့ စီနီယာ Minတဲ့ေလ.. ကြၽန္ေတာ့အိမ္မက္က႐ွင္းလင္းျပတ္သားေနတာမ်ိဳးမဟုတ္ပဲ အသံၾကား႐ုံ ပုံရိပ္ေလးေတြျမင္႐ုံေလာက္ပါပဲ... ဒါေပမဲ့ကြၽန္ေတာ္လြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္အနည္းငယ္ကaccidentတခုေၾကာင့္ အတိတ္ေမ့ေနခဲ့ရတာပါ.. အဲဒါေၾကာင့္ dairy of a blind ပန္းခ်ီကားေလးရယ္.. အဲဒီပန္းခ်ီကားေလးကို ဆြဲတဲ့ SJ ေခၚ ေဆာ့ဂ်င္ရယ္.. ကြၽန္ေတာ့ရဲ႕ေပ်ာက္ဆုံးေနတဲ့မွတ္ဉာဏ္ေတြရယ္ ဘယ္လိုပတ္သတ္လဲဆိုတာ တကယ္ပဲသိခ်င္မိတယ္..??

"မစၥတာ ဂြၽန္း..!!"

ဘယ္ကတည္းကအေနာက္မွာေရာက္ေနလဲမသိတဲ့ Jhope က ဂ်န္းကုကိုလွမ္းေခၚလိုက္တယ္..

"ေအာ္~ ဟုတ္ကဲ့.. J hope.."

"ပန္ခ်ီကားေလးလာၾကည့္တာလား..??"

"ဟုတ္ကဲ့.."

"ကြၽန္ေတာ္လည္းစိတ္မေကာင္းပါဘူး... ဒါေပမဲ့‌.. ေဆာ့ဂ်င္ကေတာ့ဒီပန္းခ်ီေလးကိုေရာင္းျဖစ္မွာမဟုတ္ဘူး.."

"ရပါတယ္.. ေတာင္းပန္စရာမလိုပါဘူး.. ကြၽန္ေတာ္က ဒီပန္းခ်ီေလးကိုျမင္တိုင္း စိတ္ထဲမွာတမ်ိဳးခံစားရလို႔ပါ.. ေအာ္~ ဒါနဲ႔ artist SJရဲ႕ တျခားပုံေတြ ကြၽန္ေတာ့ကိုလိုက္ျပေပးပါလား..??"

"ေအာ္ မစၥတာဂြၽန္း ဟိုတေလာက၀ယ္သြားတဲ့မ်က္လုံးပုံေတြေလ"

"ေအာ္~ ဟုတ္လား..?? သူတျခားပုံေတြေရာမဆြဲဘူးလား..?? မ်က္လုံးမဟုတ္ဘဲတျခားဟာေပါ့..."

"အင္း~ အဲဒီလိုေတာ့ သိပ္မ႐ွိဘူး.. ဒါေပမဲ့.. သူ႕စီမွာ သူအရင္တုန္းကဆြဲတဲ့ပုံေတြ႐ွိတယ္..." "အဲဒါေတြကေတာ့မ်က္လုံးပုံမဟုတ္ဘူး.. ဒါေပမဲ့ သူကအဲဒါေတြကိုလည္းမေရာင္းႏိုင္ဘူးတဲ့ေလ.."

"ဘာျဖစ္လို႔လဲ..??"

"သူေျပာတာကေတာ့.. အဲဒီပန္းခ်ီေတြကျပန္မရႏိုင္ေတာ့တဲ့အမွတ္တရေတြတဲ့ေလ.."

Jk' pov:

Kim Seok Jinခမ်ားမွာဘာလို႔လိႈ႕ဝွက္ခ်က္ေတြဒီေလာက္မ်ား

ေနရတာလဲ..?? ပီးေတာ့.. အဲဒီလွ်ိဳ႕ဝွက္ခ်က္ေတြက ကြၽန္ေတာ္နဲ႔သက္ဆိုင္ေနသလို ဘာလို႔ခံစားေနရတာလဲ..??

..............................................................................

Jk' pov:

ကြၽန္ေတာ္လည္း ပန္းခ်ီျပခန္းကအျပန္မွာ companyကိုတန္းသြားလိုက္တယ္.. အလုပ္ေတြပီးေတာ့ ဆိုလ္ၿမိဳ႕နဲ႔မလွမ္းမကန္းမွာ႐ွိတဲ့ ပန္းျခံေလးစီကို ကားေမာင္းရင္းထြက္လာလိုက္တယ္.. ပန္းျခံေလးကအရမ္းတိတ္ဆိတ္ပီးလူအေရာက္အေပါက္လည္းနည္းတယ္.. အဲဒါေၾကာင့္ကြၽန္ေတာ္စိတ္႐ႈပ္တဲ့အခ်ိန္တိုင္း ဒီပန္းျခံေလးကိုလာေလ့႐ွိတယ္..

ဂ်န္းကုအေတြးေတြထဲမွာေမ်ာေနရင္း ေဘားဘက္က အတြဲစီကိုအၾကည့္ေတြေရာက္သြားတယ္...

*ရား..!! နင္ေနာ္...

လူေတြအမ်ားႀကီး႐ွိေနတယ္..*

*႐ွိေနလဲဘာျဖစ္လဲ..?? ကိုယ့္ရည္းစားကိုနမ္းတာ ဘယ္သူ႕ဂ႐ုစိုက္ရမွာလဲ..??*

*မြ!!*

*ရား.!! နင္ေျပာေလကဲေလ..*

ေကာင္ေလးကေကာင္မေလးကိုလိုက္စေနပုံေပၚသည္.. ေကာင္မေလးကေတာ့ ႐ွက္ေနပုံ.. ေခါင္းပင္ မေဖာ္ေတာ့.. ဂ်န္းကုသူတို႔ကိုၾကည့္ရင္း ဦးေႏွာက္ထဲမွာပုံရိပ္ေလးတခ်ိဳ႕ျဖတ္သြားသည္..

#ရား..!! Koo ငါ့ကိုလိုက္နမ္းေနေတာ့.. ငါဘလိုပုံဆြဲရမွာလဲ..??#

#ပုံဆက္မဆြဲနဲ႔ေတာ့ေပါ့..#

#မြ!!#

#Koo လူေတြ႐ွိတယ္..#

#ကိုယ္ရဲ႕ jinnieေလးက႐ွက္ေနတာလား..?? အ႐ွက္ေျပသြားေအာင္..#

#မြ!!#

#Koo မလုပ္နဲ႔ေတာ့ကြာ~#

'အားး!!'

ဂ်န္းကု႐ုတ္တရက္ေခါင္းေတြထိုးကိုက္လာသည္.. ဘာကိုမွလည္းစဥ္းစား၍မရေတာ့ေပ.. ဂ်န္းကုအိပ္ကပ္ထဲမွေဆးတခ်ိဳ႕ကိုယူေသာက္လိုက္သည္.. ဂ်န္းကုစိတ္ထဲတြင္ ပေဟဠိမ်ားစြာတိုးပြားလာရျပန္ပါသည္...

......

...........................................................................