Chapter 8: chapter 8

After 3 days, it is the day of the marriage.Pandit : it is time bring the bride. நாடி ஆகுது பொண்ணை அழைச்சிட்டு வாங்கோSwarna rushes to Priya who is in the changing room of the marriage hall. சுவர்ணா ஐயர் சொன்னவுடன் திருமண மண்டபத்தில் மணமகள் அறையில் உள்ள பிரியாவை அழைக்கச் சென்றாள்.Swarna: come Priya, the Pandit is calling.And she leaves Priya out of the room and into the stage. பிரியா வா உன்ன ஐயர் கூப்பிடுகிறார் என்னை பிரியாவை திருமணம் மேடைக்கு அழைத்துச் சென்றால் ஸ்வர்ணா.Puvi looks at Priya as she shyly works towards his age with with her head down looking as beautiful as ever. There is a smile streching on his face has he looks at the soon to be wife sit near him Priya can feel puvi staring at her making her feel all shy.புவி மணமேடையை நோக்கி வரும் பிரியாவை பார்த்தான் அவன் முகத்தில் ஒரு புன்னகை இருந்தது பிரியா மணமேடையை நோக்கி தலைக்கு மிந்தவாறு சற்று வெட்கத்துடன் நடந்து வந்தால் புவியின் அருகில் வந்த அமர்ந்தால் பிரியாவால் புவி தன்னை பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறான் என்பதை உணர்ந்தாள்.She is wearing a silk saree for the first time in her life, and she is certain that her soon-to-be husband deserves all the praise because it is the first time she has ever felt beautiful when she looks in the mirror.  Balu murmurs in her ears, "You look stunning," and her face heats up as she smiles broadly.  From behind them, a little child cranes her neck to look at her mother and points her hand at Vaidehi, saying, "See see the bride is blushing mom."  "Shhhhh" her mother whispers, covering her mouth and smiling awkwardly at Balu and Vaidehi, who are staring at them with their heads turned back.அவள் வாழ்க்கையில் முதன்முறையாக ஒரு பட்டு சேலை அணிந்திருக்கிறாள், அவள் விரைவில் வரவிருக்கும் கணவன் எல்லா புகழுக்கும் தகுதியானவள் என்பதில் உறுதியாக உள்ளாள், ஏனென்றால் அவள் கண்ணாடியில் பார்க்கும்போது அவள் அழகாக உணர்ந்த முதல் முறையாகும். புவி அவள் காதுகளில் முணுமுணுக்கிறாள், " நீ மிகவும் அழகாக இருக்கிறாய்", அவள் பரந்த அளவில் புன்னகைக்கும்போது அவள் வெட்கப்பட்டால். அவர்களுக்குப் பின்னால் இருந்து, ஒரு சிறு குழந்தை தன் தாயைப் பார்த்து பிரியாவை நோக்கி கையை சுட்டிக்காட்டி, " அம்மா மணமகள் வெட்கப்படுவதைப் பாருங்கள்" என்று கூறினால் அந்த சிறுமி. "ஷ்ஹ்ஹ்" அவளுடைய தாயார் அந்த சிறுமியை அமைதியாக இருக்கச் சொன்னார். "Getty melam getti melam! Mangalyam thandhunane na bava jeevana hethuna thanne badhrani shuba keerth Pon Jeeva sharagam shatham!" pandit chants as puvi ties the mangalyam around Priya's neck as Swarna  lifts Priya's hair giving him access.ஐயர் மந்திரத்தை வாசிக்க புவி பிரியாவின் கழுத்தில் தாலியை கட்டினான்.Everyone around the marriage hall showers Holy rice on them.Puvi's father pats Priya's father, who is crying as he watches his only daughter getting married, and they both shower holy rice as blessings on them.  The puvi stretches forward and wraps his hand around Priya's face, placing the kumkum to the middle of her forehead. With their hands bound together, they both stand up and move around the yagna. Puvi kneels and puts metti (ring for toe) on both of her legs, priya rests her leg on top of ammi, a stone.  It  English  priya's father first bestows blessings on them as they go together.  He takes them by the shoulders and says, "May God grant you both a happy life together." பிரியாவின் தந்தையின் கண்களில் இருந்து கண்ணீர் வடிந்தது ஏனென்றால் பல வருடம் பிரியாவிற்கு மாப்பிள்ளை கிடைக்காமல் இருந்தது ஒரு வழியாக அவளுக்கு கிடைத்துவிட்டு அது மட்டுமில்லாமல் தன் ஒரே மகளான பிரியாவிற்கு திருமணம் நல்லபடியாக நடந்து முடிந்து விட்டது இனிமேல் பிரியா அவளுடைய புகுந்த வீட்டில்தான் வாழப் போகிறார் என ஆனந்த கண்ணீருடன் காணப்பட்டார் அப்பொழுது அவருக்கு தோளில் தட்டியபடி புவியின் தந்தை ஆறுதல் கூறினார். புவி பிரியாவின் நெற்றியில் குங்குமத்தை வைத்தான் பிறகு இருவரும் கைகோர்த்து எழுந்து நின்றனர். புவி பிரியாவின் கால்விரலை மெட்டி போடுவதற்காக அம்மிக்கல் மீது வைத்து மெட்டி போட்டு விட்டான் (அது ஒரு தமிழ் பண்பாடு ).He could understand how difficult it must be for his wife to leave behind the life she had always known and depart so suddenly.His wife—those words brought him a sense of joy. His wife.They pulled away from the embrace, wiping away their tears, as Priya and Puvi bowed to seek blessings from Puvi’s parents.“Stay blessed and happy, dear ones,” his parents said warmly, lifting them gently by their shoulders.“Don’t worry, dear. We will treat you like our own daughter and take care of you. You have nothing to fear,” Puvi’s mother reassured Priya, brushing away the stray tears on her face.Priya responded with a grateful smile before embracing her.Watching them, Puvi couldn’t help but feel a pang of jealousy. He had imagined that after marriage, it would be him holding Priya close, not his mother.Avoiding his mother’s gaze, he adjusted the garland around his neck.அவள் தனது வாழ்நாளில் வாழ்ந்த இடத்தை விட்டுப் பிரிந்து போவதே கடினம் என்பதை அவன் புரிந்துகொண்டான்.அவன் மனைவி – இந்த வார்த்தைகள் அவனுக்குள் ஒரு இனிமையான உணர்வை ஏற்படுத்தின. அவன் மனைவி!அவர்கள் கட்டிப்பிடிப்பதை முடித்து, கண்களில் ஊறிய கண்ணீரை துடைத்தனர். பின்னர், பிரியா மற்றும் புவி புவியின் பெற்றோரிடம் ஆசீர்வாதம் கேட்க முனைந்தனர்."நீங்கள் எப்போதும் சந்தோஷமாக ஆசீர்வதிக்கப்படட்டும், குட்டிகளே," புவியின் பெற்றோர் புன்னகையுடன் கூறி, அவர்களை தோள்களில் தூக்கினர்."கவலைப்படாதே மா, உன்னை எங்கள் சொந்த மகளாகவே பார்க்கப் போகிறோம். எதற்கும் கவலைப்பட வேண்டாம், நாங்கள் எப்போதும் உன்னை கவனித்துக்கொள்வோம்," என்று புவியின் தாய், பிரியாவின் கண்களில் வழிந்த கண்ணீரை மெதுவாகத் துடைத்தாள்.பிரியா நன்றியுடன் புன்னகை செய்துவிட்டு அவளையும் கட்டிக்கொண்டாள்.அதைப் பார்த்த புவிக்குள் சற்றே பொறாமை எழுந்தது. கல்யாணத்திற்குப் பிறகு பிரியாவை முதலில் கட்டிப்பிடிப்பது தனக்காகத்தான் என்று அவன் நினைத்திருந்தான், இங்கு அதற்கு பதிலாக பிரியாவை தன் தாய் அரவணைத்து இருப்பதே பார்த்தான் .அவன் அம்மாவின் பார்வையை தவிர்த்து, தனது கழுத்திலிருந்த மாலையை சீர்செய்தான்.