Chapter 15: EWTUG 12

CHAPTER 12

☞︎︎︎ꕥ☜︎︎︎

KINALADKAD ako nito hanggang sa labas ng Café. Narinig ko pa ang pasigaw na tawag ni Axel sa akin pero wala atang balak na bitaean ako ng nanghahatak sa akin.

“Ano ba Zayn” Nagpupumiglas ako upang makaalis sa pagkakahawak nito sa akin.

Binitawan naman ako nito ngunit binigyan ako nito ng isang matatalim na titig.

Napaatras ako sa inakto nito. Ano na namang natira nito at ang sama nito kung makatitig sa akin. Mukhang ito pa ang may ganyang magalit sa akin, e. Samantha lang sya dinala yung kalandian sa mismong Condo ko pa.

WOW, huh!

“Why you let that guy touch you?! Ano ba Heather babae ka.” Nagulat ako sa sinabi nito.

So ano?! Yung babae nya lang may karatapang humawak ng lalaki at kapal mukhang pumasok sa hindi nya condo, ganun bah!

The hell! Namumuro na ako dito, ano toh lukuhan?! Axel is my friend.

Wala na palang karapatang hawakan yung lalaking kaibigan?! Bat di ako inform.

“Axel is my friend, bat ba maissue ka?! Nung nakipag harutan ka sa Condo ko naki alam ba ako?! Diba hindi.” Hindi ko na namalayang napataas na pala yung boses ko.

Yung ibang dumadaan sa tabi namin ay napapatingin na sa gawi namin.

Mga chismusa amp :'(

Magbigay na nagpakawala ito ng buntong hininga. Nagpipigit ito ng galit na tumingin sa akin.

“Look, I'm sorry kung hindi kita nasundo kahapon it's just---”

“It's okay, I know busy ka... Sa susunod kung makipag landian kayo wag dun sa Condo ko. Maghotel na walang iisturbo sa inyo.” Anito ko dito.

Ayukong pagtaasan ito ng boses especially ang daming taong dumadaan, baka isipin nila nagaamok ako dito.

“But she not---” Muli na namang naputol ang sasabihin nito. Ayukong marinig ang ang boses nito, mas lalo lang akong naiirita sa kanya.

“Babalik na ako sa Café, may trabaho pa ako kaya please... Wag kang manghila nalang basta basta, tsk.”

Walang lingon lingon na tinungo ko ang daan pabalik ng Allday Café.

Nag aalala sila Max, Grace and Axel ng makabalik akong Cafe. Break time na ng katabing building ng Café kaya marami ng trabahador na puma pasok upang mag meryenda.

Dagsaan ang bumibili ng pang special lunch box sa amin. Ito yung best seller namen na pang all in one ang sangkap. May french fries, rice, one piece of pizza, etc. Pwede ka ding mag request kung anong foods yung ilalagay mo sa special lunch box namen, but for now...

Hindi pa available yung any recommendations kasi wal ang chef namen. Kaya yung naiwang prepared food nalang ang available. Our Cher prepared it before nilang umalis.

Sayang daw kasi pag hindi sya nakapag luto, money parin yun.

Axel help us nang mahalaga nitong dumadagsa ang bumibili sa Allday Café. Kaya naman nag offer itong tulongan kami. Syempre pa choice pa ba kami... Kaya ayon pumayag din kaagad kami.

S'ya ngayon ang nag iinit ng prepared food na inihanda kanina ni Chef Aiza para kahit kanina pa ito nilito ay mainit paring isiserve sa kanila.

WHERE at the Park, dito kami kadalasang tumatambay nung high school's days namen. Pagkatapos kung umalis mula sa pagkakahila ni Zayn sa akin kanina ay kaagad na itong umalis at hindi na bumalik pa sa Café.

Siguro he feel na wala ako sa mood na kausapin ito ngayon. Buti naman at umalis na ito at baka hindi ko na mapigil ang Inis ko dito.

Ang hirap pa namang humarap sa customer na may galit at Inis ka sa taong malapit sa iyo.

“Okay ka lang bah?” Biglang imik ni Axel sa tabi ko.

Wala ang dalawang nag liligawan, bumili sila ng makakain daw namin.

Napatingin ako sa kanya. “Hmmm... Oo naman, bakit mo naman natanong?”

“Kanina ka pa kasing hindi umiimik, may problema bah?” Nagaalalang tanong nito sa akin. “Tungkol ba ito sa lalaking nanghila sayo kanina, yung Zayn ang pangalan ba nun?”

Nagtataka ng Napatingin ako dito. “How did you know?” Ngumiti lang ito sa akin ng makahulogan.

“Max told me.” Anito.

Haysss... Yung lalaki talagang yun, nagkalakas loob lang na manligaw kay Grace ay naging chismusa na masyado.

Laki talaga ang ipekto pag sa maingay ka napamahal.

Napayuko nalang ako. “Yeah, yaan mo na yun”

Iniangat ko ang aking ulo upang tingnan ito na may ngiti na sa mukha. Ayukong mag isip ito ng kung ano ano.

“Kung hindi lang talaga kita kilala Heather. Talagang maniniwala na ako sa ngiting yan... Hanggang kailan mo ba ititigil yang pagiging malihim mo. Since high school kami ang laging nakakaalam sa tuwing may sama ka ng loob sa mommy at daddy mo, kaya please... if may problema ka wag mo namang ilihim mas magandang sabihin din sa iba para mailabas mo yung hinanakit mo sa puso mo. The more you keep that pain, the more it's painful.” Mahaba at makahulugang anito.

Bagsak ang balikat na Napayuko ako. “Di ko pa kayang sabihin Axel, kasi kahit ako di ko alam kung bakit ako nasasaktan... Di ko alam kung bakit nadusurog ang puso ko ngayon. Kahit ako naguguluhan sa nararamdaman ko... I-I don't k-know.” Garalgal na ang boses ko dito pero hindi ko paring hinayaang nagmukha akong mahina na naman sa harap nya.

Saka wala akong idea kung bakit naguguluhan at nasasaktan ako ngayon. Napaka weird ng nararamdaman ko sa ngayon to the point na hindi ko na alam kung bakit ako nasasaktan.

Lahat ng nararamdaman ko bago para sa akin kaya naguguluhan ako. Yung tipong mas double pa sa nararamdaman kung sakit sa tuwing naiiwan ako nung bata pa ako nina mum and dad. Sa tuwing iniisip ko pag gabi na wala pa pala kaming bonding na magkakapamilya, natutulog akong may lungkot sa mukha.

At hoping na sana pag gising ko mag aaya sila sa aking mag mall.

Tipikal na gawain ng isang pamilya, yung ihahatid sundo ka sa School.

Yung ipapasyal na sa Park.

Yung kakain kayo sa Labas, kahit sa karinderya lang atleast na subukan man lang naming mag bonding.

Yung tipong pag pasok mo sa bahay, sila agad yung bubungad sa iyo.

“HEATHER!!!”

Nagising ang diwa ko dahil sa mala mega phone na bunganga ni Grace.

Sinamaan ko ito ng tingin na kina oral nya sa akin.

“Kanina ka pa tinatawag ni Max hindi ka man lang gumagalaw dyan sa kinauupuan mo, kala tuloy namin tigok ka na dyan.” Pabiro pero baka dito yung pagka irita sa mukha nya.

Selos yarn?!

Awieett! Di ko naman aagawin yang torpe nyang manliligaw.

Napaismid nalang ako at nagtatanong na tiningnan si Max.

“Bakit?” Nagtataka na tanong ko dito.

“Sabi ko, andito na yung binili naming pagkain... Baka may balak kang kain in, kung ayaw mo AKIN NALANG.” Tuwang tuwa na sabi nito.

Wala sa mood na kinuha ko yung hawak nitong fishball mamaya kain nya pa ito. Payborit ko pa naman tung fishball...

So ayon nga, after naming kumain ay nag ayaw silang maglibot libot daw muna kami sa Park. Maganda ang pailaw rito sa tuwing gabi kaya kahit hindi pa pasko ay damang dama mo ng ang diwa nito.

Nang magsawa kami sa kakalakad ay nagpasya na kaming umuwi. Buti na ngalang at may sasayan na dala si Axel kaya hindi kami maglalakd ngayon. Saka sa pagod narin namin kakalibot dito sa Parke ay hindi na namin kaya pang lakarin yung daan papuntang Hotel na tinitirahan namen.

Baka nga pagkarating na pagkarating naming Condo ay bagsak na kaming lahat. Para kaming nagwalwal sa Bar sa subrang pagod namen.

Nasa passenger's seat ako habang si Axel naman ang nagmamaniho, obvious naman, e. Sa kanya tung Kotse.

Di naman ito papayag na ipagamit sa kahit kanino tung sasakyan nya, kahit sa amin ay bawal daw. Purke mamahalin ay ayaw ng ipagamit sa amin.

Sina Grace at Max naman ay 0awang pagod na nakaupo lang sa Back seat. Ang sweet nga nilang tignan kasi nakaunan si Grace sa balikat ni Max habang si Max naman ay naka sa dig ang ulo sa hambal ng upuan.

Kinunan pa nga ito kanina ni Axel ng litrato para daw may pagkakitaan daw sya bukas. Wala akong ideya kung anong kalukuhan na naman ang gagawin nito.

Ang sabi lang nito mababawasan ang ipon ni Max. Ang yaman yaman pero takot mag waldas neh katiting man lang nitong pera.

Natawa naman ako sa pinagsasabi ni Axel. Wala parin itong pinagbago, hanggang ngayon ay nambubwesit parin ito kay Max.

Talagang pinanindigan na nito ang sinabing hanggat nabubuhay at humihinga ito ay hindi nya tatantanan ang pambubwesit kay Max.

Para naman daw Challenging ang buhay nito. Apaka boring daw kasi ng buhay nito para kay Axel.

Laging aral lang inaatupag, pero tingnan mo nga naman ngayon. Mukhang may improvement na ito.

Lakas talaga ng tama nito kay Grace. Bagay sila, isang manhid at isang torpe.

Diba?! Pyerpik match :-P

Nang makarating kami ng  XY Hotel ay agad na kaming naghiwalay upang pumunta na ng aming kanya kanyang Unit.

Si Axel naman ay umuwi sa sa kanilang Bahay. Nakapasok ako ng elevetor na pagod, gusto ko ng mahiga at matulog kaagad. Grabe ngayon ko na lang ata na experience yung gumala at maglibot to the point na napagod ako ng malala.

Hahaha nakakamiss din yung High School days namen. Ngayon kasi parang wala na akong oras para gumala o magwalwal man lang.

Masyado kasing abala sa trabaho at sa  paaralan.

Dahan dahan ko lang na binuksan ang pinto ng aking Condo. I swipe may Unit card kaya agad kong narinig ang pag click ng aking pinto.

Sigurado akong andito na si Zayn sa loob. Baka natutulog na rin iyong kaya dahan dahan lang na iniyapak ko ang aking paa upang di maka gawa ng ingay.

Nagmumukha tuloy akong magnanakaw... Awieett!

Sandali akong tumungo ng kusina upang uminom ng tubig. Bigla kasi akong nauhaw, e.

Nagsalubong ang dalawa kong kulay ng makita ang dalawang bote ng Rum. May natira pang kalahati ang isang bote.

Uminom si Zayn?!

Yun agad ang pumasok sa aking isipan, sya lang naman ang kasama ko dito sa Condo kaya malamang sya ang uminom.

Haysss, anyari dun. Heart broken ba ito ngayon dahil dun sa babaeng dinala nya dito.

Napakibit balikat nalang ako dito at agad na ginawa ang nais kung gawin sa kusina.

After I drink water, di parin nawala yung antok ko. Napatingi. Ako sa aking relo it's already 7:36 pm,kaya naman pala naanton na ako. Ito kasi ang oras upang mag pahinga ako dag dag mo pa yung pagod ko kakalibot sa Park kanina.

Namumungay ang aking mata na tumungo sa aking Kwarto ngunit hindi ko pa man nahawakan ang door knob ng aking kwarto ay may pumigil na sa akin.

Biglang nanlamig ang aking katawa ng mapagtanto kong sino ito. It's was Zayn, kahit hindi masyado mailaw sa parting kinaroroonan namen ay kitang kita ko parin ang pamumula ng bou nitong mukha. Lasing na ito...

“I'm sorry Moya lyubov” Anito sa paos na buses.

“Hey, your drunk?” Para akong tanga na tinanong ito sa kanya, obvious naman na lasing ito.

“Hmmm...” ungol na sagot nito.

“Matulog ka na sa kwarto mo, lasing ka na, e.” Tila nagmamakdol na sabi ko dito. Alam nya naman lasing sya bat di pa sya natulog, aish!

"Hik* di a-ako aalis hik* hang-gat di mo ako n-napapatawad... I'm hik* sorry M-moya lyubov.”

Parang hirap itong magsalita sa subrang lasing.

Dama ko na din ang kabigatan nito ng walang pakundangan na niyakap nya ako.

Tinapik tapik ko pa ang kanyang balikat upang bitaean ako nito. Pero hindi parin ito nating, tinulak ko sya ng bahagya upang tingnan at kung minamalas ka nga naman ay nakatulog na pala ito.

Medyo malayo layo kung dadalhin ko pa ito sa kanyang kwarto, masyado din itong mabigat kaya mahihirapan akong buhatin ito.

Kaya naisipan ko na lamang na ihiga ito sa aking kama. Sa sofa nalang ako matutulog haysss. Antok na antok na rin ako kaya I have no choice kundi patulugin ito sa aking kwarto.

Mas nadagdagan lang yung Inis ko sa kanya, tsk. Sorry? Forgive? Huh?! Sa bigat nyang buhatin mukhang hindi mangyayari yung ninanais nya.

Inum ng inum tas malalasing lang pala :'(

Sa bagay apaka rami din naman ng ininom nya. Na heart broken siguro ng malala tsk.

Nang maihiga ko ito sa aking kama ay agad na akong pumarito sa banyo upang magbihis ng pantulog, antok na ako kaya di na ako nag half Bath pa.

Agad kung inayos yung higaan ko sa sofa dito sa loob ng aking kwarto. Medyo malaki laki itong kwarto ko kaya nagkasya ang sofa.

Nakatulog kaagad ako ng maihiga ako rito. Mukhang mapapasarap yung tulog ko ngayon, sana naman di ako malate bukas dahil may trabaho pa ako.

Minsan kasi pag puyat at na pasarap tulog ko ay tinatanghali ako ng gising.

Matiwasay akong nakatulog nang maihiga ako rito.

NAGISING ako sa malakas na alarm clock. Bwesit naman ohh, sino ba nag lagay ng alarm clock sa kwarto ko.

Pikit matang napabangon ako sa aking kama upang patayin ang kung anong lintik na ingay na yan.

Ngunit sa pagbangon ko ay napapikit ako ng mariin ng makaramdaman ng pagkahilo.

Sh*t! The F! Naparami ata ang inom ko kagabi.

Huling naalala ko lang ay pa suray suray akong nag lakad papuntang banyo dahil naiihi ako.

Hanggang sa maramdaman kung may pumasok sa condo ni Heather.

Nung una ay hindi ko pa namukhaan kung sino iyon kaya alertong nabunot ko yung makasuksuk na pocket knife sa aking sapatos. Ngunit ibinalik din ng mapag sino ang ano o nito.

Agad kung hinila yung kamay nito ng tumungo ito papunta ng kanyang kwarto.

I want to say sorry to her, napa yakap ako dito hanggang sa hindi ko na maalala ang sunod na nangyari.

Napahawak ako sa ulo ng tumayo sa aking kama. Hanggang ngayon ay naririnig ko pa ang tunog ng alarm clock. Balak ko itong basahin, napaka ingay.

Nagtataka akong tumingin sa side table ng makita ang kulay pink na mine clock. Pati rin ang lamp na nakapatong sa table ay kulang pink. Pati ang dating Blue kung ding ding ay naging pink.

What the hell going on?! Na lasing lang ako nag iba na ang lahat.

Yung balak kung pagbasag ng alarm clock ay hindi natuloy.

Napatingin ako sa paligid, nahagip ko ang study table na halos pink kulay. May mga anime pa na nakapaskit rito, ang headphone's nito na ang kyut tingnan may parang tenga pa kasi ito ng pusa. Nakakamangha ang design ng kwarto na kahit ako na may ayaw sa kulay pink ay napapamangha sa nasasaksihan.

Napakalinis at napakaaliwalas ng paligid.

Napabaling ang aking paningin ng bahagya ng may gumalaw sa sofa. Bigla akong kinabahan ng makita ang babaeng pigura nito.

Agad akong lumapit rito upang makita kung sino ito. Nasa ibang Condo ba ako?

Nakahinga ako ng maluwag ng makita ang maamong mukha ni Heather.

Napatingin ako sa Orasan, it's 4:12 in the morning ganto sya ka aga magising?

☞︎︎︎ꕥ☜︎︎︎

[ᵘⁿᵉᵈⁱᵗᵉᵈ!]

Alright reserved!

©️2021

©️KMworks