Chapter 2: 🔥ភ្លើងតណ្ហា🔥

ជុងហ្គុក×ថេយ៉ុង

ជុងហ្គុក«មិនខ្វល់ថាលោកជាប្ដីរបស់នរណាអ្នកណាទេតែបើមកដល់កន្លែងខ្ញុំហើយ កុំសង្ឃឹមថាគេចពីខ្ញុំបាន»

រាងតូចបញ្ចេញស្នាមញញឹមដោយមានសង្ឃឹម ក្រោយពេលបានឃើញរូបរាងសង្ហាររបស់ថេយ៉ុង

ជុងហ្គុក«សួស្ដីលោក!!!»រាងតូចកាន់កែវស្រាដើរទៅថេយ៉ុងដែលកំពុងតែឈរតែម្នាក់ឯង

ថេយ៉ុង«សួស្ដី»រាងក្រាស់ញញឹមហើយក៏ក្រេបស្រាក្រហមព្រមទាំងមើលទៅមុខរបស់រាងតូច

ជុងហ្គុក«មើលទៅលោកចាស់ទុំណាស់»រាងតូចចាប់ផ្ដើមសរសើរជាមួយពាក្យលេបខាយ

ថេយ៉ុង«ចាស់ទុំអញ្ចឹងឬ?»គេអស់សំណើចពេលរាងតូចហៅគេបែបនោះ

ជុងហ្គុក«ចុះលោកមិនមែនបែបនឹងទេឬ?»

ថេយ៉ុង«បែបនឹងក៏ត្រូវដែរតែមិនមែនចាស់ទុំពេកឯណា?»គេជាមនុស្សខិលតែពេលការប្រពន្ធហើយក៏រាងត្រឹមត្រូវជាងមុន

ជុងហ្គុក«លោកពិតជាគួរឲ្យចាប់អារម្មណ៍ណាស់?»ស្របពេលនោះជុងហ្គុកក៏យកដៃស្ទាបលើទ្រូងគេភ្លាមបំណងទាក់ទាញថេយ៉ុង

ថេយ៉ុង«ចង់ធ្វើអីនឹង?»ថេយ៉ុងមានអារម្មណ៍មិនស្រួលពេលអ្នកម្ខាងទៀតលូកលាន់ខ្លួន

ជុងហ្គុក«ខ្ញុំធ្វើលេងទេ ហេតុអីលោកភ័យបែបនេះ?»រាងតូចសើចតិចៗ

ថេយ៉ុង«នរណាមិនភ័យ?និយាយចឹងកម្មវិធីចាប់ផ្ដើមឬនៅ?»គេសួរព្រោះដឹងមកថារាងតូចជាមិត្តរបស់ម្ចាស់កម្មវិធីមួយនេះ

ជុងហ្គុក«នៅសល់ពេលច្រើនទៀតណាស់ លោកចង់ដើរមើលខាងក្នុងទេ?ចាំខ្ញុំជូនលោកទៅ»រាងតូចបបួលថេយ៉ុងទៅខាងក្នុងនាវាវិញព្រោះកម្មវិធីសល់ពេលច្រើនទៀតណាស់

នេះជាពិធីជប់លៀងរបស់មិត្តជុងហ្គុកដែលទើបមកពីបរទេសរីឯថេយ៉ុងមកជំនួសប្រពន្ធព្រោះនាងនៅមើលកូនតូចនៅផ្ទះ។

ជុងហ្គុកនាំថេយ៉ុងមកកន្លែងសម្រាកដែលគេត្រៀមសម្រាប់ភ្ញៀវជិតស្និទ្ធបំផុតហើយជុងហ្គុកក៏មកសម្ពោធបន្ទប់នេះមុនគេ!!!!

ថេយ៉ុង«បន្ទប់តូចស្អាតណាស់»នាយមិនដឹងទេថាក្រសែភ្នែកមួយគូរនោះមើលមកខ្លួនដោយការប៉ងប្រាថ្នា

រាងតូចដើរមកយកកែវស្រាមកឲ្យថេយ៉ុង អ្នកម្លោះទទួលហើយលើកក្រេបតិចៗបែបអ្នកមានសុជីវធម៌ (ផឹកក៏ត្រូវមានសុជីវធម៌ដែរ!)

គេមិនបានដឹងទេថាក្នុងកែវស្រានោះមានថ្នាំសម្រើប

ថេយ៉ុងចាប់ផ្ដើមវិលមុខហើយក្ដៅភាយៗពីខាងក្នុង ជុងហ្គុកក៏ប្រញាប់ឆក់យកឱកាសនេះនាំយកបុរសសង្ហារឡើងឋានសួគ៌ជាមួយគ្នា ។

ជុងហ្គុកប្រឡេះឡេវអាវថេយ៉ុងម្ដងមួយគ្រាប់ហើយក៏ចាត់ការខោដែលទើសទាល់នោះចេញទើបមកដោះសម្លៀកបំពាក់ខ្លួនពេលក្រោយ។

ថេយ៉ុង“អ្ហឺស!!!!”ថេយ៉ុងថ្ងូរចេញមកពេលជុងហ្គុកកំពុងតែលេបត្របាក់អាប្អូនតូចខ្លួនហើយធ្វើចលនាយ៉ាងស្ទាត់ជំនាញ

ថេយ៉ុងដែលថ្នាំជ្រាបពេញខ្លួននោះក៏ទ្រាំលែងបានចាប់ផ្ដួលរាងតូចទៅក្រោមវិញហើយក៏ឆ្មក់ថើបគេយ៉ាងពុះកញ្ជ្រោល ហើយក៏មកត្របាក់លោកប្អូនតូចជុងហ្គុកវិញម្ដង

ជុងហ្គុក“អ្ហឺស!!!អ្ហាស៎!!!លោកឆាប់ដាក់វាចូលទៅ”ជុងហ្គុកតើនអ្នកខាងលើព្រោះថាគេមិនអាចនៅចាំយូរបានទៀតនោះទេ ឯថេយ៉ុងបានបាត់បង់សតិទៅហើយពេលនេះមានតែតណ្ហាដែលកំពុងតែដុតកម្លោចគេឲ្យកាន់តែឆេះឆួលខ្លាំងឡើងៗ

ថេយ៉ុងស៊ុកភាពរឹងមាំចូលយ៉ាងខ្លាំងហើយក៏សាប់យ៉ាងញាប់ស្ញេញតាមកម្លាំងដែលហាមមិនបានពេលនេះ

ថេយ៉ុង“អាស៎~~អ្ហឺស~~~”

ជុងហ្គុក“អ្ហាស៎~~អ្ហឺស~~អ្ហឹក~~អា៎~~អាស៎”

ជុងហ្គុកថ្ងូរឥតឈប់ឯ ថេយ៉ុងគិតតែពីសាប់ដោយឥតជិនណាយ ទម្រាំតែអស់ជាតិថ្នាំគេមិនដឹងជារួចរាល់ប៉ុន្មានទឹកនោះទេ។

ខណៈដែលកម្មវិធីបញ្ចប់ទៅ ជុងហ្គុកនិងថេយ៉ុងបែរជាដេកស្អិតរមួតក្បែរគ្នាទៅវិញ ឯមិត្តនាងដឹងថាមិត្តបាត់ក៏ដឹងដែរថាបាត់ទៅណា ដូច្នេះហើយបានជាគ្មាននរណាដឹងរឿងពួកគេទាំងពីរ។

ថេយ៉ុងភ្ញាក់ឡើងឃើញខ្លួនឯងល្ហល្ហេវឥតមានអ្វីជាប់ខ្លួនក៏ភ្ញាក់ផ្អើល នៅពេលងាកមើលអ្នកក្បែរខ្លួនក៏រឹតតែភ្ញាក់ផ្អើលបន្ថែមទៀត។

ជុងហ្គុក«ហុឹម~~»ជុងហ្គុកដឹងខ្លួនឡើងក៏ញញឹមបន្តិចមុននឹងបញ្ចេញឬកពារឡើងមក

ថេយ៉ុង«យប់មិញ?»

ជុងហ្គុក«ខ្ញុំថាលោកក៏ពេញចិត្តដែរ~~»

ថេយ៉ុង«តែយើងអាចជួបគ្នាទៀតទេ?»នាយសួរទាំងមុខព្រានថ្វីត្បិតតែមានប្រពន្ធហើយបែរជាហ៊ានចង់មកទាក់ទងអ្នកក្រៅថែមទាំងជាមនុស្សប្រុសទៀត

ជុងហ្គុក«បើជានិស្ស័យពួកយើងនឹងជួបគ្នាម្ដងទៀត»គេផ្អៀងក.បន្តិចរួចក៏តបទាំងញញឹម

ថេយ៉ុង«ខ្ញុំចង់ដឹងថាយប់មិញនេះខ្ញុំអស្ចារ្យទេ?»ឆ្លៀតចង់ដឹងថាខ្លួនអស្ចារ្យកម្រិតណាទៀត

ជុងហ្គុក«ល-លោកក្រោកហើយ~ខិខិខិយប់មិញលោកពិតជាអស្ចារ្យណាស់ »ថារួចរាងតូចឈោងទៅឱបកថេយ៉ុងព្រមទាំងបបួលថេយ៉ុងបង្កាត់ភ្លើងស្នេហ៍ក្នុងបន្ទប់បន្តមុននឹងថេយ៉ុងត្រឡប់វិញ~~~

-ចប់-

(អធ្យាស្រ័យរឿងនេះសរសេរយូរហើយខ្ជិលទុកទើបមកបញ្ចប់ចុងក្រោយឲ្យហើយ សល់២-៣រឿងទៀតតែមិនទាន់បានផុស។)