Chapter 29

JD POvs

My head was hurt when I'm wake up at gulat ako na nasa hospital pala ako. I am confused that I seen all of my teammates around with me and ate mafe also sina Lola at lolo and tita pongay. They been so quiet.

Dahan dahan kong iginalaw ang katawan ko kahit napabigat neto at tinignan sila lahat isa-isa. Hindi ko alam basta nalang ako kinakabahan at i can't explain it. Ang sama pa ng panagip ko kanina parang totoo. Sana naman hindi.

" Bakit?"

Natutuwa pa ako.

"Bakit kayo nandito lahat?"

Wala paring sumasagot.

"Diba training natin ngayon?bakit kayo nag absent?kayo ah"

Napangiti pa ako sa biro ko.

" T-tita, si aster po, Si ossing b-bakit Hindi ninyo kasama?" Sabi ko, napaginipan ko kasi sila na magkabati na at magkasama.

" Bakit walang sumasagot?"

I can't stop asking.

Tumulo nalang yung mga luha ko habang inuulit-ulit 'yun.

And then they will explain what happens.

They try to calm me but I don't know.

I'm not believing.

No.

No.

No.

Nang nalaman ang lahat bigla nalang akong nanghihina at unti-unting nandidilim ulit ang paningin ko.