Chapter 12 of 32

Episode♡11⚠️⚠️

More Than Love::TK::{Completed}1,525 words~8 min read

"ဂျီဂျီ ဒီ​နေ့မင်း​မွေး​နေ့ဆို"

ဂျီမင်းတို့အခန်းထဲထိ သွားကာ ​မေးမြန်း​နေခြင်းပင်.....

"အင်း ဟုတ်တယ်​လေ ငါ့အသက် ၂၀ပြည့်ပြီ ဟီးးး"

"ဝါးး မင်းငါ့ထက်နဲနဲဘဲကြီးတာ​ပေါ့ ခစ်ခစ်"

အ​ရှေ့က ထယ်ထယ်က အံ့သြ​နေဟန် ချစ်စရာ​လေး....

"ဂျီဂျီ ငါတို့ အပြင်သွားကြမလား"

"​အေးသွားမယ်​လေ ငါလဲမြို့​ထဲက ဆန်မုန့်စားချင်​နေတာကြာပြီ"

သူတို့ဒီမာဟန်းဆိုတဲ့ မြို့​လေးမှာ ​သောင်တင်​နေတာ ၁ပတ်ပြည့်​တော့မည် .......။ထယ်​ယောင်းက သူ့လက်ကိုဆွဲကာ အပြင်ကို​ခေါ်ထုတ်သွားသည်....။အကို​တော်တို့ကို အသိမ​ပေးဘဲထွက်လာတာမို့ ဂျီမင်း​လေး ​ခေါင်းမီး​တောက်​နေ​လေပြီ.......

"ထယ်ထယ် အကို​တော်တို့ သိရင် မလွယ်ဘူး​နော်"

"မသိပါဘူး ခဏဘဲထွက်လာတာကို လာလာအဲ့တာ​တွေမ​တွေးနဲ့​တော့ ငါတို့ဂျီဂယ်​သောက်ကြမလား"

"အွန်း"

ထယ်​ယောင်း​ခေါ်တဲ့ ဆိုင်​လေးက လမ်း​ဘေးအမိုးအကာ​လေးဘဲရှိတဲ့ဆိုင်​လေး......လူလတ်တန်းစားနဲ့ လူဆင်းရဲ​တွေ ၀င်ထွက်စား​သောက်​နေ​သော ဆိုင်ထဲဝင်ပြီးကာမှ ထယ်​ယောင်းမျက်နှာသည် မအီမလည်နှင့်

"ထယ်ထယ် ငါတို့ ပြန်ထွက်ကြမလား"

"​ရောက်လာမှ​တော့ မထွက်​တော့ဘူး"

"ဒီက သခင်​လေးတို့ ဘာသုံး​ဆောင်မလဲဗျ"

သူတို့ပုံစံက အိမ်​တော်တစ်ခုရဲ့ သခင်​လေးပုံစံ​တွေဖြစ်​နေတာ​ကြောင့် ​ကောင်ငယ်​လေးကထို့သို့​ခေါ်ခြင်းဖြစ်မည်။

"ဆန်မုန့် ၄ခုနဲ့ ဂျီဂယ် ၂ခွက်​ပေးပါ"

လက်​လေးတစ်​ထောင်​ထောင်နဲ့ ​ပြော​နေ​သော ထယ်​ယောင်း​လေးကို ​ဘေးကလူ​တွေကဝါးစားမတတ်ကြည့်​နေကြသည်ကို သူတို့သတိမထားမိကြ......

"ငါနန်း​တော်ထဲမှာ​နေတုန်းက​လေ ဒီလိုမစားရဘူး"

"မင်းပျင်း​နေမှာဘဲ"

"ပျင်းတာ​ပေါ့ တစ်​နေ့တစ်​နေ့ ဥယျာဥ်ထဲက ငှက်​တွေနဲ့​ဆော့လိုက် အိပ်လိုက်နဲ့ ကိုကို့ကိုလဲ အမြဲ​မျှော်​နေတာ"

သူတို့၂​ယောက်စကား တစ်​ပြော​ပြောနဲ့ စား​သောက်ပြီး ​သည်အထိအဆင်​ပြေ​နေကြသည်။ငွေစရှင်းခါနီးကျမှ တိုင်ပတ်တာပင်.....

"ဘယ်​လောက်ကျလဲ"

"​ငွေစ၃၀၀ပါ"

ထိုအခါ ထယ်​ယောင်းတစ်ယောက် ဂျီမင်းကိုလက်တို့​လေပြီ......

"ဂျီဂျီ ရှင်းလိုက်​လေ"

"ဟင် မင်း​ခေါ်လာလို့ လိုက်လာတာ​လေ ​ငွေစမှပါမလာတာ"

တိုးတိုးတိတ်တိတ်​ပြော​တော့ ​ဘေးမှာရပ်​နေတဲ့ ​ကောင်​လေးမျက်နှာက ခုဏကနဲ့မတူ​တော့.....

"မင်း​မွေး​နေ့ မင်း​ကျွေးမယ်ထင်လို့​လေ"

"ငါ့ကိုအတင်းဆွဲ​ခေါ်လာတာ ဘယ်လိုလုပ် ပါပါ့မလဲ ထယ်ထယ်​ကောပါလာ"

"ငါလဲပါမလာဘူး"

"ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ"

"ဒီကသခင်​လေးတို့ ​ငွေစရှင်း​ပေးပါ​တော့ဗျ"

ထိုအခါ ၂​ယောက်လုံးဘာလုပ်လို့ လုပ်ရမှန်းမသိ​တော့​အောင် မျက်နှာငယ်​လေး​တွေနဲ့ ကြည့်​တော့ ထို​ကောင်​လေး ခုဏကလို သခင်​လေးလို့​တောင်မ​ခေါ်​တော့ဘဲ ​အော်ကြီးဟစ်ကျယ်​အော်ပါ​လေ​ရော.....

"သူများဆိုင်မှာ အလကားစားလို့ရမလားဗျ ၀တ်ထားတာက အဆင့်အတန်းမြင့်မြင့်ကပုံစံနဲ့ ​ငွေဇကျတစ်ပြားမှမရှိဘူး"

ထိုသို့​အော်​ပြော​တော့ လမ်း​ပေါ်သွားလာ​နေတဲ့ တိုင်းသူပြည်သား​တွေက သူတို့နားအုံ​နေ​လေသည်.....။

ထိုအခါ ထယ်​ယောင်း​လေးမှာ ​အော်ငို​တော့သည်....သူတို့မှမပါတာကို ​အော်စရာလားလ်ု့......

"​ဟေ့ ငိုမ​နေနဲ့ ငို​နေလဲခင်ဗျားတို့ကို အလကား​​​ကျွေးပြီး ပြန်လွှတ်မယ်မထင်နဲ့"

"အီးးးး ကိုကိုနဲ့တိုင်​ပြောမယ်"

"ခင်ဗျားဟာခင်ဗျား ကိုကို​တွေဘာ​တွေနဲ့​ပြော​ပြော ​ငွေစရှင်းပြီးမှအပြင်ထွက်"

"အ​ပေါက်ဆိုးလိုက်တာ"

ရုတ်ရုတ်သဲသဲဖြစ်​နေစဥ် ဆိုင်ထဲ၀င်လာ​သော ​ကောင်​ချော​လေး၃​ယောက်......

"​ယောင်း​လေး"

"​ဟင် ကိုကို"

အားကိုးရာ​တွေ့ပြီဆိုပြီး ကိုကို့ဆီအ​ပြေးဖက်တွယ်ကာ ခုဏက​အ​ပေါက်ဆိုးဆိုးကောင်​လေးကို လက်ညှိုးထိုးပြီး တိုင်​ပြော​နေပါ​တော့သည်.....။

"​ယောင်းကို ငို​အောင်လုပ်​တယ်​ပေါ့ ဟုတ်လား"

"အင်း"

အိတ်ထဲမှ​​ငွေစ​ကို ထုတ်​ပေးကာ ထို​ကောင်​လေးကို ဘာမှမလုပ်ဘဲ ​ယောင်းကို လက်မှဆွဲကာထွက်လာ​သော​ဂျောင်ဂု......ဆိုင်ထဲတွင်​တော့ ဂျီမင်း​လေးတို့သာကျန်ခဲ့သည်။သူ့မှာ မျက်နှာငယ်​လေးနဲ့ နမ်ဂျွန်းနဲ့ ယွန်းဂီကိုကြည့်ကာ ရီပြ​နေတာများ ချစ်စရာ​လေး.....

"လုပ်မ​နေနဲ့ ချစ်ဖို့မ​ကောင်းဘူး"

"ဟာ ဘယ်သူကချစ်ဖို့​ကောင်း​အောင်လုပ်​နေလို့လဲ"

"ကဲကဲ ပြန်မယ် ပြန်မယ်"

သူတို့၃​ယောက် အတူတူပြန်လာပြီး မြို့ထဲလည်ပတ်​နေကြသည်။ယွန်းဂီကအစထဲကအရီအပြုံးမရှိတာ​ကြောင့် တည်ငြိမ်​နေသ​လောက် ​ဘေးကဂျီမင်းမှာ​တော့ ​ပြေးလွှား​နေတာ က​လေးကျလို့......နမ်ဂျွန်းဆိုတာ ဘာမှ၀င်မ​ပြော......

♡

♡

♡More Than Love

♡

♡

"ကိုကို​ယောင်းကို သူကငို​​အောင်လုပ်တာကို တစ်ခုခုလုပ်ဘူးလား"

"သူ့အမှားမဟုတ်ဘူး ​ယောင်းအမှား​​လေ ကိုယ်မသိ​အောင်ခိုးထွက်ထဲက ​ယောင်းအမှားဘဲ"

"ဟင့် ကိုကိုက​ယောင်းကို အင့် အပြစ်မြင်တာလား"

"က​လေးရယ် ကိုယ့်အနားက​နေဘယ်မှမသွား​စေချင်တာပါကွာ မငိုနဲ့​တော့"

"ရဘူးးး ကိုကို​ယောင်းကိုဆူတယ် ဟင့် ကိုကို​ယောင်းကိုမချစ်​တော့ဘူးမှတ်လား"

တည်းခို​ဆောင်ပြန်​ရောက်တာနဲ့ ထပ်ငို​နေ​သောက​လေး​ပေါက်စ​လေးကို အသဲယားလို့မဆုံး......​ဒီလူသားက ခင်ဗျား​လေးကို ​သေမတတ်ချစ်တာမို့ဆူဖို့မ​​ပြောနဲ့ ​လေသံမာမာ​တောင်မ​ပြောရက်ဘူး......

"​​နောက်ဆို ကိုယ်မသိဘဲ အပြင်မထွက်ရဘူး​နော် ကိုယ်ဘယ်​လောက်စိတ်ပူလဲသိရဲ့လား"

"​နောက်ဆို ကိုကိုမပါဘဲ ဘယ်မှမသွား​တော့ပါဘူး"

ရင်ခွင်ထဲ ​ခေါင်း​လေးတိုး၀င်ကာ ​ချွဲပြီးပြော​သော ဒီက​လေး​လေးကို သူ့ဗိုက်ထဲမြိုထားချင်​နေပြီ......​မေးဖျားကို လက်​ချောင်း​လေးအကူအညီဖြင့် ​မော့​စေ​တော့ မျက်ရည်အဝိုင်းသားနဲ့ ​မော့ကြည့်တဲ့က​လေးငယ် ခါးကဆွဲကိုင်ပြီးသူ့အနားကိုတိုးကပ်လိုက်​တော့ စိတ်လှုပ်ရှားလို့ထင် နားရွက်​လေး​တွေနဲ့ အမြှီးဖြူ​လေးထွက်လာတာ.......

"ဟက် ​ယောင်းက ကိုကို့အထိအ​တွေ့​တွေကို မရင်းနှီး​သေးဘူးထင်တယ် ရင်းနှီး​အောင်လုပ်​ပေးရမလား"

"ဟင် ​ယောင်းကကိုကိုနဲ့ပတ်သက်ရင် အမြဲစိတ်လှုပ်ရှားလို့ပါ"

*ပြွတ် အင့်*

နှုတ်ခမ်းတစ်​ထော်​ထော်နဲ့ ​ပြော​နေတဲ့က​လေးငယ်သည် သူ့ကိုယ့်သူ ကျားဂူထဲ​ရောက်​နေမှန်းမသိတာ​ကြောင့် သိ​အောင်လုပ်​ပေးရန် ​ခြေလှမ်းပြင်​တော့ ​ပြေးမထွက်ဘဲ အစားခံမည်တကဲကဲနဲ့......(ငါဘာ​တွေ​ရေး🙄)

အနမ်းတို့​ကြောင့် ​ပျောက်ကွယ်သွား​သော အမြှီးတစ်စုံ...သို့​သော်နားရွက်ဖြူ​လေးနဲ့ လှ​နေဆဲ......

သူ့အနမ်း​​တွေကို လိုက်မှီ​အောင် ပြန်တုံ့ပြန်​နေတဲ့က​လေးငယ်ရဲ့ ​အောက်နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်​စေ​တော့ ပွင့်ဟသွား​သော နှုတ်ခမ်းကြားထဲ ​လေတိုးမရ​လောက်​အောင် သူ့လျှာဖျားကို၀င်​စေ​တော့ က​လေးငယ်ကလဲ သူ့လျှာ​လေးနဲ့ တို့ထိစွာ စ​နောက်သည်။မထိတထိစ​နေ​သော လျှာဖျား​လေးကို ဆွဲစက် စုတ်ယူပြီး လျှာဖျားခြင်းလိမ်ရှက်​စေ​တော့မှ မျက်လုံး​​လေးပြူးနေတဲ့ က​လေးငယ်.....​​​မောလာလို့ထင် ရင်ဖက်ကို လက်​သေးသေး​လေးနဲ့ထုရိုက်တဲ့ ​ယောင်း​ပေါက်.....

"အင့် ကိုကိုကွာ ဆိုးလိုက်တာ"

"ကိုကိုဆိုးတာ မကြိုက်ဘူးလား"

"ဟာ ကိုကိုဘာ​တွေ​ပြော​နေတာလဲ"

"အပြစ်လုပ်ထားတဲ့က​လေးကို ကိုကိုကအပြစ်​ပေးရမယ်မို့လား"

ထိုအခါ အရှက်သည်း​နေ​သော မျက်နှာ​လေးတွင် အနီ​ရောင်လှိုင်း​လေး​တွေဖြတ်သွားသလို နီရဲ​နေ​လေသည်။က​လေးငယ်ဆီမှ အနံ့​မွှေးအီအီ​လေးကိုလဲ ရ​နေရသည်။

"​ယောင်းအပြစ်ကို သိတယ်မှတ်လား"

"ကိုကို​ယောင်း​ခြေ​ထောက်​တွေကို ရိုက်ချိုးမှာလား"

"မဟုတ်ဘူး ​ယောင်းကို ကိုယ့်​ယောကျ်ားဖြစ်​​အောင်လုပ်မှာ"

"ဟင် ကိုကိုအ့"

ထယ်​ယောင်း​လေး အံ့သြ​နေစဥ် လည်ပင်းသားကို လာကိုက်​သော ကိုကို​ကြောင့် ထ​အော်မိသည်။

"​ယောင်း ကိုယ့်ကို​ယောင်းရဲ့ အ​သွေးအသား​​လေး​ပါလား"

"​ယောင်းကို ကိုကိုပိုင်ပြီးသားပါ"

မျက်လုံးချင်းစုံကာ အကြာကြီးတစ်ယောက်နဲ့တစ်​ယောက်ကြည့်ပြီး အနမ်းတို့ကိုပြန်ဆက်​တော့ ပုခုံး​ပေါ်လက်တင်လာတဲ့ က​လေးငယ်.......ကုတင်​ပေါ်​ဖြေးညှင်းစွာ လှဲချပြီး ၀တ်ရုံ​လေး​တွေကိုချွတ်​တော့ အရှက်သည်းတဲ့က​လေးငယ်က ​​သူ့ကိုမကြည့်ရဲ။

"​ယောင်း ကို့ကိုကြည့်ပါအုံး"

"ဟင့်အင်း ​ယောင်းမကြည့်ရဲဘူး"

နှစ်​ယောက်လုံးရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်​ပေါ်  ၀တ်ရုံ​တွေမရှိ​တော့သည့်အချိန် ​ယောင်းရဲ့လည်ပင်းသား​လေး​တွေအ​ပေါ် အနီ​ရောင်အမှတ်အသားတို့​ပေး​တော့​ နှုတ်ခမ်း​လေးကိုကိုက်ထားတဲ့ က​လေးငယ်......​​ပေါင်ဖြူဖြူ​လေး​တွေကိုကား​စေကာ အောက်ကိုလက်တစ်​ချောင်းအ၀င်အထွက်လုပ်​စေ​တော့ ညည်းသံသဲ့သဲ့​လေးကိုကြားလိုက်ရပါရဲ့........

"အ့ ကိုကိုးးး"

ချယ်ရီပန်းတို့ခစားရာရပ်၀န်းကို သွား​လေးနဲ့တတိတိကိုက်​တော့ ယားလို့ထင် ရီတဲ့က​လေးငယ်

"ခစ်ခစ် အင့်"

"​ယောင်း အရမ်းချစ်တယ်"

​အောက်ပိုင်းကို​ချော့​မွေ့စွာ အ၀င်အထွက်လုပ်​စေပြီးမှ လက်​ချောင်းတို့ကိုထုတ်ကာ ချယ်ရီ​မြေ​ပေါ်  သူ့ရဲ့အရာနဲ့​တေ့​ပြီး တစ်ဖြေး​ဖြေး တိုး၀င်မိ​တော့ အသံမထွက်​အောင် လက်သီးစုပ်​လေးကိုကိုက်ထားတဲ့ က​လေးငယ်

ပါးပြင်​လေးကို ဖွဖွ​လေးညစ်ကာ သူ့ကိုကြည့်​စေပြီး ​လက်သီးစုပ်​လေး​တွေကို ဆွဲယူကာ ကုတင်​ပေါ်ချကာ အ​ပေါ်မှသူ့လက်နဲ့ဖိထား​စေသည်.....။​အောက်မှ အားထည့်ကာသွင်းမိ​တော့ လက်ပါအားယူမိကာ က​လေးငယ်ရဲ့ ​လက်​လေး​တွေကိုဖိထားမိသလိုဖြစ်​နေသည်။နာလို့ထင် မျက်ရည်​တွေစီးကျ​နေ​သော က​လေးငယ်ကို နာကျင်မှုသက်သာ​စေရန် အနမ်းတို့ဖြင့် အာရုံလွှဲ​တော့ ​အောက်ကအ​ကောင်သည် နက်နဲ​သော​ရပ်၀န်းအထိ ပိုတိုး၍၀င်မိသည်။

"အ့ ကိုကို ​ယောင်းနာလို့ခဏ​လေးငြိမ်ငြိမ်​လေးအင့် ​နေ​ပေးပါ​နော်"

"အင်း"

​အောက်ပိုင်းကို ငြိမ်သက်​စေကာ က​လေးငယ်ကိုကြည့်​နေမိ​တော့ နှုတ်ခမ်း​လေးကိုကိုက်ပြီး သူ့ကိုကြည့်​နေတဲ့က​လေးငယ်။ဒီမိစ္ဆာပိစိ​လေးကို သူဘယ်နားဖွက်ထားရပါ့မလဲ......ချစ်မိလွန်းလို့ ​လပ်လွှတ်မ​ပေးနိုင်......

"​ယောင်း ကိုယ့်ကို ချစ်လား"

"ကိုကို့ကို အရမ်းချစ်တယ် ဟင့်"

"အဲ့တာဆို ကိုကို့အတွက် က​လေး​လေး​မွေး​ပေး​နော်"

"ဟာကိုကို ​ယောင်းမှ​မွေးလို့မရတာ"

"​ယောင်းက ၀ံပု​လွေဖြူ​လေး​လေ ​မွေးလို့ရတယ် ​ယောင်း​ပေါက်​လေးရဲ့ ​မွေး​ပေး​ပါ​နော် ကိုယ်နဲ့တူပြီး ​ယောင်းလိုချစ်ဖို့​ကောင်းမဲ့ လူသားတစ်၀က် ၀ံပု​လွေတစ်၀က် က​လေး​လေး​တွေ"

"ကိုကိုကကွာ ​ယောင်းရှက်လာပြီ"

"မ​မွေး​ပေးဘူးလား"

"အ့"

​အောက်မှ ငြိမ်သက်​နေ​သော အရာကို တစ်ချက်​ဆောင့်မိ​တော့ မျက်နှာ​လေးကဆူပုတ်လျက်.......

"ဟင့် ကိုကို့အတွက်​မွေး​ပေးပါ့မယ်"

"အင်း ချစ်ဖို့​ကောင်းတဲ့ ကိုကို့ရဲ့​ယောင်း​ပေါက်​လေး"

"ကိုကို စလို့ရပြီ"

"ဟင် ဘာကို"

"ဟို​အောက်က စလို့ရပြီလို့"

မျက်နှာ​​လေးက ရဲ​တောက်​နေ​ကော သူဆက်စ​နေရင် ငိုတော့မှာသိတာ​ကြောင့် ​ဖြေး​ဖြေးချင်း အသွင်းအထုတ်လုပ်​တော့ ညည်းသံ​သေး​သေး​လေးထွက်​ပေါ်လာသည်.....။က​လေးငယ်ရဲ့  ညည်းသံသည်သူ့စိတ်ကို အဆုံးထိတွန်းပို့​​နေတာ​ကြောင့် ကြမ်းတမ်းစွာပြုမူ​တော့ တိတ်ဆိတ်​နေ​သော အခန်းထဲ၀ယ် အသံတို့ကပို၍ ကျယ်​လောင်လာသည်....။

"အင့် ကိုကိုထယ်အရမ်း သ​​ဘောကျတယ် အ့ဟင့်"

♡

♡

♡More Than Love

♡

♡

"ယွန်းဂီ ဟိုဟာနန်း​တော်ကလူ​တွေမှတ်လား"

နမ်းဂျွန်း​ပြောစကား​ကြောင့် ​စျေးတန်းဘက် ကြည့်မိ​တော့ နန်း​တော်ကရဲမက်​တွေ......

"မဖြစ်ဘူး လာမြန်မြန်ပြန်မယ်"

ဂျီမင်းလက်ကိုဆွဲကာ ​ရှေ့က​ပြေးသွား​သော ယွန်းဂီ​နောက် အ​​ပြေးလိုက်မို့လုပ်တုန်း ​တွေ့လိုက်ရတာက နန်း​တော်ထဲက ​ဆော့ဂျင်ဆိုတဲ့ မင်းသား......​ငေးကြည့်​နေမိတုန်း သူ့ဘက်လှည့်ကြည့်လာ​သော ​သူ..... ချက်ချင်းအကြည့်လွှဲကာ လှည့်ထွက်လာလိုက်သည်......။သူ့လိုလူက မင်းသားဆိုတဲ့ သူကို​မော်ကြည့်ရုံကလွဲဘာမှမလုပ်နိုင်......

တည်းခို​​ဆောင်ပြန်​ရောက်​တော့ ​​ဂျောင်ကုတို့အခန်း​ရှေ့ ရပ်​နေ​သော ယွန်းဂီနဲ့ဂျီမင်း​လေး......

"အကို​တော် နမ်ဂျွန်း အထဲမှာထယ်ထယ်တို့က ၂​ယောက်ထဲမုန့်စား​နေကြတာထင်တယ်"

"ဟင်ဘာလို့လဲ"

နမ်ဂျွန်းတစ်​​ယောက် အခန်း​ရှေ့ရပ်ပြီး နားစွင့်ကြည့်​တော့.....

"အ့ ကိုကို​ကောင်းတယ်"

'အမ် ဘာ​တွေတုန်း'

နမ်ဂျွန်း​နောက်ထပ် နား​ထောင်ကြည့်​တော့

"​ယောင်းကြိုက်ရင် ကိုယ်နဲ့အမြဲတူတူ​နေမယ်​နော်"

'အာ ဒီ​ကောင်​တွေ'

စိတ်ထဲက​ရေရွတ်ကာ ဒီဘက်လှည့်လိုက်​တော့ ယွန်းဂီတစ်​ယောက် မျက်နှာကြီးရဲပြီး ​ကျောင်ရုပ်လို​တောင် ​တောက်​တောက်ကြီး ဖြစ်​နေတာ......

"အကို​တော်ယွန်းဂီ....လက်​တွေ​အေးစက်​နေတာဘဲ"

ဂျီမင်းကလက်ကိုလာဆွဲမှ အသက်ပြန်၀င်လာတဲ့ ​ယွန်းဂီ​.....

"အဟမ်း ​နောက်မှ​ပြောကြတာ​ပေါ့ ခုငါတို့လဲ ခဏနားရ​အောင်"

"ဟာ ထယ်ထယ်တို့ ဘာစား​နေကြလဲ မသိဘူး သွား​တောင်းစားရမယ် လာ"

အခန်းတစ်ခါးဖွင့်ပြီး​တောင်းစားဖို့တကဲကဲလုပ်​နေတဲ့ က​​လေးကို ကုတ်မှဆွဲထားရတယ်.....သူတို့ဘာစားလဲ မင်းမသိပါဘူး

"သိပ်မစပ်စုနဲ့ ကိုယ့်အခန်းကိုယ်၀င်"

"ဟွန့် အဲ့တာ​ကြောင့် အကို​တော်ယွန်းဂီက ​ကောင်မ​လေးမရဘဲ တစ်ကိုယ်တည်းဖြစ်​နေတာ"

"ပိတ်ရိုက်လိုက်ရ ၀င်စရာရှိ၀င်"

​ဟောက်လိုက်မှ ​ခြေ​စောင့်ပြီး ၀င်သွားတဲ့အ​ကောင်​ပေါက်......

"ဒီ​ကောင်​တွေမလွယ်ဘူး"

"သူကချစ်ရသူရှိတာကို"

နမ်ဂျွန်းကိုပြန်​ပြောတဲ့ ယွန်းဂီကို နမ်ဂျွန်းကလဲပြန်​ပြောလိုက်ပါတယ်

"မင်း​ကောအဖြစ်ရှိလို့လားတဲ့"

♡

♡

♡More Than Love

♡

♡

ည​နေမှအခန်းထဲကထွက်လာကြတဲ့ ​ဂျောင်ဂုနဲ့ ထယ်​ယောင်း....

"ထယ်ထယ် မင်းတို့ခုဏက ဘာ​တွေစား​ကောင်း​နေကြတာလဲ ငါ့လဲ​​ကျွေးပါအုံး"

ဂျီမင်းစကား​ကြောင့် မျက်လုံး​ပြူးသွား​သော ​ဂျောင်ဂု

"ဂျီဂျီ အဲ့တာစားစရာမဟုတ်ဘူး ဟိုဘယ်လို​ပြောရမလဲ"

​ခေါင်း​လေးကုတ်ပြီး​ပြော​နေတဲ့ ထယ်​ယောင်းကို သိချင်​စောနဲ့ ကြည့်​နေတဲ့ ဂျီမင်း​ပေါက်စ.......

"ဟိုဟာ​လေ ကိုကိုက အွန့်"

"ဂျီဂျီမစပ်စုနဲ့ အဲ့တာ ​ယောင်းဘဲစားလို့ရတာ"

"ဟာအကျင့်ပုတ်လိုက်တာ ဘာစားတယ်ဆိုတာ​ပြောပြ​လေ ကွကိုယ်သွား၀ယ်စားမှာ​ပေါ့"

ယွန်းဂီနဲ့ နမ်ဂျွန်းက​တော့ ငြိမ်ချက်သား​ကောင်း​နေတာ သူတို့ဘာ​ပြောမလဲသိချင်​နေတာဖြစ်မယ်......

"ဂျီဂျီရဲ့ အဲ့တာက​လေ စား​ကောင်းပင်မဲ့ နာတယ်"

*ခွီ*

နမ်ဂျွန်းမှ မ​အောင့်နိုင်​တော့လို့ ​အသံထွက်​အောင် ရီမိ​တော့သည်။

"ဟင်ဘာမို့လို့လဲ"

"ဂျီဂျီ့​ရဲ့​မွေး​နေ့​လေ ဒီ​နေ့က အာ့တာ ​စျေးတန်းကမုန့်၀ယ်လာရင်း မြည်းကြည့်​နေတာ"

​ဂျောင်ဂု၀င်​ပြောမှ မျက်လုံးတစ်လဲ့လဲ့နဲ့ဖြစ်သွားတဲ့ ဂျီမင်း.....

"မဟုတ်ပါ အု"

ထယ်​ယောင်းတို့က မဟုတ်လို့မဟုတ်ဘူး​ပြောမို့ကို ​ဂျောင်ဂုတစ်​ယောက် နှုတ်ခမ်းကိုနမ်းပြီး နှုတ်ပိတ်လိုက်ခြင်းပင်......

"ဟာအကို​တော်တို့က သူများ​ရှေ့မှာ လာပြီးနမ်း​နေကြတယ် ဟွန့်"

"လာငါတို့ အပြင်မှာ မုန့်သွားစားကြမယ် သူတို့ကိုထားခဲ့"

"ဟုတ်တယ် ဂျီဂျီတို့ဘဲ သွားမယ်"

♡

♡

♡More Than Love

♡

♡

​ဆော့ဂျင် ဒီ​နေ့စစ်တိုက်ပြီး နန်း​တော်သို့ပြန်လာခဲ့သည်။သူသည် စစ်ပွဲတိုင်းတွင်မပါမဖြစ်​တောင်ဖြစ်လာ​လေပြီ.....သူ၀င်တိုက်တဲ့ ပွဲတိုင်းလဲ မနိုင်တာမရှိ​ပေ.....

ခုလဲ ဘတ်ဂျယ်နယ်စပ်တွင် တိုက်ခိုက်ပြီး ပြန်လာ​သော မာဟန်းဆို​သော မြို့ထဲတွင် သူတို့ကိုနှုတ်ဆက်​နေကြ​သော သူများ......ထိုထဲတွင်မှ တစ်​နေရာသို့အကြည့်​ရောက်မိ​တော့ နန်း​တော်မှာတွေ့ခဲ့တဲ့ သူ......တရုတ်ပြည်ကပါလာတဲ့ ​ကောင်​လေး....'ဘယ်လိုလုပ်သူက'

ထိုသူက​နောက်​ကျော​ပေးကာထွက်သွားသည်အထိ သူလိုက်ကြည့်​နေမိ​သေးသည်။သူလဲ စိတ်ထဲမထား​တော့ကာ ​မြို့ထဲကလူ​တွေကိုကြည့်ပြီးနှုတ်ဆက်​နေ​တုန်း တစ်​နေရာအ​ရောက် သူ့ညီငယ်ရဲ့အနံ့​လေးကိုရလိုက်ရလို့ အနားတစ်ဝိုက်ကို လှည့်ပတ်ကြည့်​တော့မ​တွေ့.....သူတို့ ဝံပု​​လွေ​တွေက အနံ့ခံ​ကောင်းတာ​ကြောင့် ဘယ်​လောက်အကွာအ​ဝေးဘဲဖြစ်ဖြစ် အနံ့ရ​နေတတ်သည်။သူ့ညီငယ်က နန်း​တော်ထဲကထွက်ရတာမှ မဟုတ်ဟု ကိုယ့်ကိုကိုယ်​ပြောကာ နန်း​တော်သို့ပြန်လာလိုက်သည်။

(ဒီမှာနားမလည်မှာဆိုးလို့ ထယ်​က​ရှေ့အပိုင်းမှာ အစိမ်း​ရောင် အလုံး​လေးကိုထုတ်သုံးလိုက်ချိန် ခမည်း​တော်ကထယ့်အနံ့ကိုမရ​တော့ပါဘူး ဒါက ၀ံပု​လွေရဲ့အမြု​တေမို့ ​သွေးစုတ်ဖုတ်​ကောင်​တွေက အနံ့ကိုခံမရ​တော့တာပါ ​ဆော့ဂျင်ကကျ ထယ်နဲ့​သွေးသားရင်းချာ ၀ံပု​လွေမို့ အနံ့ခံလို့ရပါတယ်​နော်)

"မင်းသားပြန်လာပြီလား"

"ဟုတ်ကဲ့ ခမည်း​တော်​ကော"

"စစ်ပွဲမှာအနိုင်ရလာလို့ ဂုဏ်ယူပါတယ်"

"ရပါတယ် ခမည်း​တော်နန်း​​ဆောင်မှာရှိလား"

"ဟို အမဲလိုက်ဖို့ ထွက်သွားပါတယ်"

"ဘယ်ချိန်ကလဲ ဘယ်ကိုသွားတာလဲ အထိန်း​တော်ကလိုက်မသွားဘူးလား"

"ဟို ကျွန်​တော်မျိုးကို မင်းကြီးကထားခဲ့တာပါ အ​နောက်ဘက်​တောင်ကိုသွားတယ်​ပြောပါတယ် ရက်အနည်းငယ်ကြာမယ်လဲ​ပြောသွားပါတယ်"

အထိန်း​တော်စကားသည် ဘ၀င်မကျ​သော်လဲ သူဘာမှဆက်မ​ပြော​တော့.....အမဲလိုက်သွားရင်​တောင် အထိန်း​​တေည်​တော့ ​ခေါ်သွားသင့်တယ်မို့လား.....သူလဲပင်ပန်းလာတာ​ကြောင့် မယ်​တော်ကို​တွေ့ရန်သာ ထွက်လာလိုက်​တော့ နန်း​ဆောင်​ရှေ့အ​ရောက် ရင်၀ကို​စောင့်ကန်ခံလိုက်ရသလို မယ်​​တော်ရဲ့အရိုးပြာအိုးကိုသာ​တွေ့ရပြီး အ​ဆောင်ကတိတ်ဆိတ်လျက် မယ်​တော့အထိန်း​တော်ကိုလဲမ​တွေ့သလို အ​စေခံတစ်​ယောက်​တောင်မ​တွေ့ .......​ဘေးကဖြတ်သွားတဲ့ နန်းတွင်းသူကို ​ခေါ်ကာ​မေး​တော့.....

"မယ်​တော့အ​ဆောင်က အ​စေခံ​တွေကဘယ်​ရောက်သွားတာလဲ"

"ဟို ဟို ကျွန်​​တော်မျိုးမတို့မသိပါဘူး"

သူပြန်​ပြောချိန်​တောင်မရလိုက် နန်းတွင်းသူ​တွေကမြန်ဆန်စွာ ထွက်ခွာသွားကြသည်။ မယ်​တော့အ​ဆောင်ထဲ၀င်ကြဘ့်​တော့ တစ်ယောက်မှမရှိ အခန်းကသန့်ရှင်း​နေကာ မယ်​တော့အရိပ်​တောင်မ​တွေ့.......

"ငယ်​လေးဆီသွားတာဖြစ်မှာပါ"

​ဆော့ဂျင် ထယ်​ယောင်းရဲ့နန်း​ဆောင်ကိုထွက်လာ​တော့ အ​စေခံ​တွေ​ကော ငယ်​လေးအထိန်း​တော်ပါ မျက်နှာများမ​ကောင်းကြ.....

"ငယ်​လေး အထဲမှာရှိလား"

သူတို့အ​ဖြေကိုမ​စောင့်​တော့ဘဲ နန်း​ဆောင်ထဲ​ပြေး၀င်ရှာမိသည်။သူအခု အရမ်းစိုးရိမ်​နေမိသည်။သူ့မယ်​တော်ပါငယ်​လေးပါတူတူရှိ​နေမှဖြစ်မည်။

"ငယ်​လေး​ရေ ငယ်​ရေ"

သူ့ကိုနှုတ်ဆက်တာက​တော့ တိတ်ဆိတ်​နေ​သော အခန်း​လေးသာ......

"မင်းသားကြီး ကျွန်​တော်မျိုးတို့​​သေသင့်ပါတယ် မင်းသား​လေးက လက်​တွဲဖော်သွား​တွေ့တဲ့လမ်းမှာ ပြန်​ပေးဆွဲခံရလို့ပါ"

"ဘာ ငယ်​လေးကလက်​တွဲ​ဖော်သွား​တွေ့တယ် အဲ့တာဆိုခုထိရှာမ​တွေ့​သေးဘူး​ပေါ့"

"ဟုတ်..ဟုတ်ပါတယ်"

"မယ်​တော်က​​​ကော ဘယ်လိုဖြစ်လို့မရှိတာလဲ"

"မိဖုရားကြီးက မင်းသား​လေး​ပျောက်သွားတယ်ဆိုတဲ့ စိတ်နဲ့ ​သေဆုံးသွားပါပြီ"(ကိုယ်ကဘယ်လိုသုံးရမလဲမသိလို့ပါ​နော်)

"မဖြစ်နိုင်တာ"

#TBC

#More Than Love

#Yung(김영챌)

Vote​လေးနှိပ်ကြမယ် အသဲ​လေးတို့🤣

အတန်း​တွေလဲရှိ​ ​နှောင်ကြိုး​လေးကလဲ စာအုပ်ထုတ်ဖို့ရှိတာမို့ updateကြာသွားတာပါ🥺

စာဖတ်သူတစ်ဦးတစ်​ယောက်ခြင်းစီကို ချစ်ခင်​လေးစားလျက်​ကျေးဇူးတင်ပါတယ်🙆🏻‍♀️💜💜💜💜💜💜

♡Zawgyi♡

"ဂ်ီဂ်ီ ဒီ​ေန႔မင္း​ေမြး​ေန႔ဆို"

ဂ်ီမင္းတို႔အခန္းထဲထိ သြားကာ ​ေမးျမန္း​ေနျခင္းပင္.....

"အင္း ဟုတ္တယ္​ေလ ငါ့အသက္ ၂၀ျပည့္ၿပီ ဟီးးး"

"ဝါးး မင္းငါ့ထက္နဲနဲဘဲႀကီးတာ​ေပါ့ ခစ္ခစ္"

အ​ေ႐ွ႕က ထယ္ထယ္က အံ့ၾသ​ေနဟန္ ခ်စ္စရာ​ေလး....

"ဂ်ီဂ်ီ ငါတို႔ အျပင္သြားၾကမလား"

"​ေအးသြားမယ္​ေလ ငါလဲၿမိဳ႕​ထဲက ဆန္မုန္႔စားခ်င္​ေနတာၾကာၿပီ"

သူတို႔ဒီမာဟန္းဆိုတဲ့ ၿမိဳ႕​ေလးမွာ ​ေသာင္တင္​ေနတာ ၁ပတ္ျပည့္​ေတာ့မည္ .......။ထယ္​ေယာင္းက သူ႕လက္ကိုဆြဲကာ အျပင္ကို​ေခၚထုတ္သြားသည္....။အကို​ေတာ္တို႔ကို အသိမ​ေပးဘဲထြက္လာတာမို႔ ဂ်ီမင္း​ေလး ​ေခါင္းမီး​ေတာက္​ေန​ေလၿပီ.......

"ထယ္ထယ္ အကို​ေတာ္တို႔ သိရင္ မလြယ္ဘူး​ေနာ္"

"မသိပါဘူး ခဏဘဲထြက္လာတာကို လာလာအဲ့တာ​ေတြမ​ေတြးနဲ႔​ေတာ့ ငါတို႔ဂ်ီဂယ္​ေသာက္ၾကမလား"

"အြန္း"

ထယ္​ေယာင္း​ေခၚတဲ့ ဆိုင္​ေလးက လမ္း​ေဘးအမိုးအကာ​ေလးဘဲ႐ွိတဲ့ဆိုင္​ေလး......လူလတ္တန္းစားနဲ႔ လူဆင္းရဲ​ေတြ ၀င္ထြက္စား​ေသာက္​ေန​ေသာ ဆိုင္ထဲဝင္ၿပီးကာမွ ထယ္​ေယာင္းမ်က္ႏွာသည္ မအီမလည္ႏွင့္

"ထယ္ထယ္ ငါတို႔ ျပန္ထြက္ၾကမလား"

"​ေရာက္လာမွ​ေတာ့ မထြက္​ေတာ့ဘူး"

"ဒီက သခင္​ေလးတို႔ ဘာသုံး​ေဆာင္မလဲဗ်"

သူတို႔ပုံစံက အိမ္​ေတာ္တစ္ခုရဲ႕ သခင္​ေလးပုံစံ​ေတြျဖစ္​ေနတာ​ေၾကာင့္ ​ေကာင္ငယ္​ေလးကထို႔သို႔​ေခၚျခင္းျဖစ္မည္။

"ဆန္မုန္႔ ၄ခုနဲ႔ ဂ်ီဂယ္ ၂ခြက္​ေပးပါ"

လက္​ေလးတစ္​ေထာင္​ေထာင္နဲ႔ ​ေျပာ​ေန​ေသာ ထယ္​ေယာင္း​ေလးကို ​ေဘးကလူ​ေတြကဝါးစားမတတ္ၾကည့္​ေနၾကသည္ကို သူတို႔သတိမထားမိၾက......

"ငါနန္း​ေတာ္ထဲမွာ​ေနတုန္းက​ေလ ဒီလိုမစားရဘူး"

"မင္းပ်င္း​ေနမွာဘဲ"

"ပ်င္းတာ​ေပါ့ တစ္​ေန႔တစ္​ေန႔ ဥယ်ာဥ္ထဲက ငွက္​ေတြနဲ႔​ေဆာ့လိုက္ အိပ္လိုက္နဲ႔ ကိုကို႔ကိုလဲ အၿမဲ​ေမွ်ာ္​ေနတာ"

သူတို႔၂​ေယာက္စကား တစ္​ေျပာ​ေျပာနဲ႔ စား​ေသာက္ၿပီး ​သည္အထိအဆင္​ေျပ​ေနၾကသည္။ေငြစ႐ွင္းခါနီးက်မွ တိုင္ပတ္တာပင္.....

"ဘယ္​ေလာက္က်လဲ"

"​ေငြစ၃၀၀ပါ"

ထိုအခါ ထယ္​ေယာင္းတစ္ေယာက္ ဂ်ီမင္းကိုလက္တို႔​ေလၿပီ......

"ဂ်ီဂ်ီ ႐ွင္းလိုက္​ေလ"

"ဟင္ မင္း​ေခၚလာလို႔ လိုက္လာတာ​ေလ ​ေငြစမွပါမလာတာ"

တိုးတိုးတိတ္တိတ္​ေျပာ​ေတာ့ ​ေဘးမွာရပ္​ေနတဲ့ ​ေကာင္​ေလးမ်က္ႏွာက ခုဏကနဲ႔မတူ​ေတာ့.....

"မင္း​ေမြး​ေန႔ မင္း​ေကြၽးမယ္ထင္လို႔​ေလ"

"ငါ့ကိုအတင္းဆြဲ​ေခၚလာတာ ဘယ္လိုလုပ္ ပါပါ့မလဲ ထယ္ထယ္​ေကာပါလာ"

"ငါလဲပါမလာဘူး"

"ဘယ္လိုလုပ္ၾကမလဲ"

"ဒီကသခင္​ေလးတို႔ ​ေငြစ႐ွင္း​ေပးပါ​ေတာ့ဗ်"

ထိုအခါ ၂​ေယာက္လုံးဘာလုပ္လို႔ လုပ္ရမွန္းမသိ​ေတာ့​ေအာင္ မ်က္ႏွာငယ္​ေလး​ေတြနဲ႔ ၾကည့္​ေတာ့ ထို​ေကာင္​ေလး ခုဏကလို သခင္​ေလးလို႔​ေတာင္မ​ေခၚ​ေတာ့ဘဲ ​ေအာ္ႀကီးဟစ္က်ယ္​ေအာ္ပါ​ေလ​ေရာ.....

"သူမ်ားဆိုင္မွာ အလကားစားလို႔ရမလားဗ် ၀တ္ထားတာက အဆင့္အတန္းျမင့္ျမင့္ကပုံစံနဲ႔ ​ေငြဇက်တစ္ျပားမွမ႐ွိဘူး"

ထိုသို႔​ေအာ္​ေျပာ​ေတာ့ လမ္း​ေပၚသြားလာ​ေနတဲ့ တိုင္းသူျပည္သား​ေတြက သူတို႔နားအုံ​ေန​ေလသည္.....။

ထိုအခါ ထယ္​ေယာင္း​ေလးမွာ ​ေအာ္ငို​ေတာ့သည္....သူတို႔မွမပါတာကို ​ေအာ္စရာလားလ္ု႔......

"​ေဟ့ ငိုမ​ေနနဲ႔ ငို​ေနလဲခင္ဗ်ားတို႔ကို အလကား​​​ေကြၽးၿပီး ျပန္လႊတ္မယ္မထင္နဲ႔"

"အီးးးး ကိုကိုနဲ႔တိုင္​ေျပာမယ္"

"ခင္ဗ်ားဟာခင္ဗ်ား ကိုကို​ေတြဘာ​ေတြနဲ႔​ေျပာ​ေျပာ ​ေငြစ႐ွင္းၿပီးမွအျပင္ထြက္"

"အ​ေပါက္ဆိုးလိုက္တာ"

႐ုတ္႐ုတ္သဲသဲျဖစ္​ေနစဥ္ ဆိုင္ထဲ၀င္လာ​ေသာ ​ေကာင္​ေခ်ာ​ေလး၃​ေယာက္......

"​ေယာင္း​ေလး"

"​ဟင္ ကိုကို"

အားကိုးရာ​ေတြ႕ၿပီဆိုၿပီး ကိုကို႔ဆီအ​ေျပးဖက္တြယ္ကာ ခုဏက​အ​ေပါက္ဆိုးဆိုးေကာင္​ေလးကို လက္ညိႇဳးထိုးၿပီး တိုင္​ေျပာ​ေနပါ​ေတာ့သည္.....။

"​ေယာင္းကို ငို​ေအာင္လုပ္​တယ္​ေပါ့ ဟုတ္လား"

"အင္း"

အိတ္ထဲမွ​​ေငြစ​ကို ထုတ္​ေပးကာ ထို​ေကာင္​ေလးကို ဘာမွမလုပ္ဘဲ ​ေယာင္းကို လက္မွဆြဲကာထြက္လာ​ေသာ​ေဂ်ာင္ဂု......ဆိုင္ထဲတြင္​ေတာ့ ဂ်ီမင္း​ေလးတို႔သာက်န္ခဲ့သည္။သူ႕မွာ မ်က္ႏွာငယ္​ေလးနဲ႔ နမ္ဂြၽန္းနဲ႔ ယြန္းဂီကိုၾကည့္ကာ ရီျပ​ေနတာမ်ား ခ်စ္စရာ​ေလး.....

"လုပ္မ​ေနနဲ႔ ခ်စ္ဖို႔မ​ေကာင္းဘူး"

"ဟာ ဘယ္သူကခ်စ္ဖို႔​ေကာင္း​ေအာင္လုပ္​ေနလို႔လဲ"

"ကဲကဲ ျပန္မယ္ ျပန္မယ္"

သူတို႔၃​ေယာက္ အတူတူျပန္လာၿပီး ၿမိဳ႕ထဲလည္ပတ္​ေနၾကသည္။ယြန္းဂီကအစထဲကအရီအျပဳံးမ႐ွိတာ​ေၾကာင့္ တည္ၿငိမ္​ေနသ​ေလာက္ ​ေဘးကဂ်ီမင္းမွာ​ေတာ့ ​ေျပးလႊား​ေနတာ က​ေလးက်လို႔......နမ္ဂြၽန္းဆိုတာ ဘာမွ၀င္မ​ေျပာ......

♡

♡

♡More Than Love

♡

♡

"ကိုကို​ေယာင္းကို သူကငို​​ေအာင္လုပ္တာကို တစ္ခုခုလုပ္ဘူးလား"

"သူ႕အမွားမဟုတ္ဘူး ​ေယာင္းအမွား​​ေလ ကိုယ္မသိ​ေအာင္ခိုးထြက္ထဲက ​ေယာင္းအမွားဘဲ"

"ဟင့္ ကိုကိုက​ေယာင္းကို အင့္ အျပစ္ျမင္တာလား"

"က​ေလးရယ္ ကိုယ့္အနားက​ေနဘယ္မွမသြား​ေစခ်င္တာပါကြာ မငိုနဲ႔​ေတာ့"

"ရဘူးးး ကိုကို​ေယာင္းကိုဆူတယ္ ဟင့္ ကိုကို​ေယာင္းကိုမခ်စ္​ေတာ့ဘူးမွတ္လား"

တည္းခို​ေဆာင္ျပန္​ေရာက္တာနဲ႔ ထပ္ငို​ေန​ေသာက​ေလး​ေပါက္စ​ေလးကို အသဲယားလို႔မဆုံး......​ဒီလူသားက ခင္ဗ်ား​ေလးကို ​ေသမတတ္ခ်စ္တာမို႔ဆူဖို႔မ​​ေျပာနဲ႔ ​ေလသံမာမာ​ေတာင္မ​ေျပာရက္ဘူး......

"​​ေနာက္ဆို ကိုယ္မသိဘဲ အျပင္မထြက္ရဘူး​ေနာ္ ကိုယ္ဘယ္​ေလာက္စိတ္ပူလဲသိရဲ႕လား"

"​ေနာက္ဆို ကိုကိုမပါဘဲ ဘယ္မွမသြား​ေတာ့ပါဘူး"

ရင္ခြင္ထဲ ​ေခါင္း​ေလးတိုး၀င္ကာ ​ခြၽဲၿပီးေျပာ​ေသာ ဒီက​ေလး​ေလးကို သူ႕ဗိုက္ထဲၿမိဳထားခ်င္​ေနၿပီ......​ေမးဖ်ားကို လက္​ေခ်ာင္း​ေလးအကူအညီျဖင့္ ​ေမာ့​ေစ​ေတာ့ မ်က္ရည္အဝိုင္းသားနဲ႔ ​ေမာ့ၾကည့္တဲ့က​ေလးငယ္ ခါးကဆြဲကိုင္ၿပီးသူ႕အနားကိုတိုးကပ္လိုက္​ေတာ့ စိတ္လႈပ္႐ွားလို႔ထင္ နား႐ြက္​ေလး​ေတြနဲ႔ အၿမႇီးျဖဴ​ေလးထြက္လာတာ.......

"ဟက္ ​ေယာင္းက ကိုကို႔အထိအ​ေတြ႕​ေတြကို မရင္းႏွီး​ေသးဘူးထင္တယ္ ရင္းႏွီး​ေအာင္လုပ္​ေပးရမလား"

"ဟင္ ​ေယာင္းကကိုကိုနဲ႔ပတ္သက္ရင္ အၿမဲစိတ္လႈပ္႐ွားလို႔ပါ"

*ႁပြတ္ အင့္*

ႏႈတ္ခမ္းတစ္​ေထာ္​ေထာ္နဲ႔ ​ေျပာ​ေနတဲ့က​ေလးငယ္သည္ သူ႕ကိုယ့္သူ က်ားဂူထဲ​ေရာက္​ေနမွန္းမသိတာ​ေၾကာင့္ သိ​ေအာင္လုပ္​ေပးရန္ ​ေျခလွမ္းျပင္​ေတာ့ ​ေျပးမထြက္ဘဲ အစားခံမည္တကဲကဲနဲ႔......(ငါဘာ​ေတြ​ေရး🙄)

အနမ္းတို႔​ေၾကာင့္ ​ေပ်ာက္ကြယ္သြား​ေသာ အၿမႇီးတစ္စုံ...သို႔​ေသာ္နား႐ြက္ျဖဴ​ေလးနဲ႔ လွ​ေနဆဲ......

သူ႕အနမ္း​​ေတြကို လိုက္မွီ​ေအာင္ ျပန္တုံ႔ျပန္​ေနတဲ့က​ေလးငယ္ရဲ႕ ​ေအာက္ႏႈတ္ခမ္းကို ကိုက္​ေစ​ေတာ့ ပြင့္ဟသြား​ေသာ ႏႈတ္ခမ္းၾကားထဲ ​ေလတိုးမရ​ေလာက္​ေအာင္ သူ႕လွ်ာဖ်ားကို၀င္​ေစ​ေတာ့ က​ေလးငယ္ကလဲ သူ႕လွ်ာ​ေလးနဲ႔ တို႔ထိစြာ စ​ေနာက္သည္။မထိတထိစ​ေန​ေသာ လွ်ာဖ်ား​ေလးကို ဆြဲစက္ စုတ္ယူၿပီး လွ်ာဖ်ားျခင္းလိမ္႐ွက္​ေစ​ေတာ့မွ မ်က္လုံး​​ေလးျပဴးေနတဲ့ က​ေလးငယ္.....​​​ေမာလာလို႔ထင္ ရင္ဖက္ကို လက္​ေသးေသး​ေလးနဲ႔ထု႐ိုက္တဲ့ ​ေယာင္း​ေပါက္.....

"အင့္ ကိုကိုကြာ ဆိုးလိုက္တာ"

"ကိုကိုဆိုးတာ မႀကိဳက္ဘူးလား"

"ဟာ ကိုကိုဘာ​ေတြ​ေျပာ​ေနတာလဲ"

"အျပစ္လုပ္ထားတဲ့က​ေလးကို ကိုကိုကအျပစ္​ေပးရမယ္မို႔လား"

ထိုအခါ အ႐ွက္သည္း​ေန​ေသာ မ်က္ႏွာ​ေလးတြင္ အနီ​ေရာင္လိႈင္း​ေလး​ေတြျဖတ္သြားသလို နီရဲ​ေန​ေလသည္။က​ေလးငယ္ဆီမွ အနံ႔​ေမႊးအီအီ​ေလးကိုလဲ ရ​ေနရသည္။

"​ေယာင္းအျပစ္ကို သိတယ္မွတ္လား"

"ကိုကို​ေယာင္း​ေျခ​ေထာက္​ေတြကို ႐ိုက္ခ်ိဳးမွာလား"

"မဟုတ္ဘူး ​ေယာင္းကို ကိုယ့္​ေယာက်္ားျဖစ္​​ေအာင္လုပ္မွာ"

"ဟင္ ကိုကိုအ့"

ထယ္​ေယာင္း​ေလး အံ့ၾသ​ေနစဥ္ လည္ပင္းသားကို လာကိုက္​ေသာ ကိုကို​ေၾကာင့္ ထ​ေအာ္မိသည္။

"​ေယာင္း ကိုယ့္ကို​ေယာင္းရဲ႕ အ​ေသြးအသား​​ေလး​ပါလား"

"​ေယာင္းကို ကိုကိုပိုင္ၿပီးသားပါ"

မ်က္လုံးခ်င္းစုံကာ အၾကာႀကီးတစ္ေယာက္နဲ႔တစ္​ေယာက္ၾကည့္ၿပီး အနမ္းတို႔ကိုျပန္ဆက္​ေတာ့ ပုခုံး​ေပၚလက္တင္လာတဲ့ က​ေလးငယ္.......ကုတင္​ေပၚ​ေျဖးညႇင္းစြာ လွဲခ်ၿပီး ၀တ္႐ုံ​ေလး​ေတြကိုခြၽတ္​ေတာ့ အ႐ွက္သည္းတဲ့က​ေလးငယ္က ​​သူ႕ကိုမၾကည့္ရဲ။

"​ေယာင္း ကို႔ကိုၾကည့္ပါအုံး"

"ဟင့္အင္း ​ေယာင္းမၾကည့္ရဲဘူး"

ႏွစ္​ေယာက္လုံးရဲ႕ ခႏၶာကိုယ္​ေပၚ  ၀တ္႐ုံ​ေတြမ႐ွိ​ေတာ့သည့္အခ်ိန္ ​ေယာင္းရဲ႕လည္ပင္းသား​ေလး​ေတြအ​ေပၚ အနီ​ေရာင္အမွတ္အသားတို႔​ေပး​ေတာ့​ ႏႈတ္ခမ္း​ေလးကိုကိုက္ထားတဲ့ က​ေလးငယ္......​​ေပါင္ျဖဴျဖဴ​ေလး​ေတြကိုကား​ေစကာ ေအာက္ကိုလက္တစ္​ေခ်ာင္းအ၀င္အထြက္လုပ္​ေစ​ေတာ့ ညည္းသံသဲ့သဲ့​ေလးကိုၾကားလိုက္ရပါရဲ႕........

"အ့ ကိုကိုးးး"

ခ်ယ္ရီပန္းတို႔ခစားရာရပ္၀န္းကို သြား​ေလးနဲ႔တတိတိကိုက္​ေတာ့ ယားလို႔ထင္ ရီတဲ့က​ေလးငယ္

"ခစ္ခစ္ အင့္"

"​ေယာင္း အရမ္းခ်စ္တယ္"

​ေအာက္ပိုင္းကို​ေခ်ာ့​ေမြ႕စြာ အ၀င္အထြက္လုပ္​ေစၿပီးမွ လက္​ေခ်ာင္းတို႔ကိုထုတ္ကာ ခ်ယ္ရီ​ေျမ​ေပၚ  သူ႕ရဲ႕အရာနဲ႔​ေတ့​ၿပီး တစ္ေျဖး​ေျဖး တိုး၀င္မိ​ေတာ့ အသံမထြက္​ေအာင္ လက္သီးစုပ္​ေလးကိုကိုက္ထားတဲ့ က​ေလးငယ္

ပါးျပင္​ေလးကို ဖြဖြ​ေလးညစ္ကာ သူ႕ကိုၾကည့္​ေစၿပီး ​လက္သီးစုပ္​ေလး​ေတြကို ဆြဲယူကာ ကုတင္​ေပၚခ်ကာ အ​ေပၚမွသူ႕လက္နဲ႔ဖိထား​ေစသည္.....။​ေအာက္မွ အားထည့္ကာသြင္းမိ​ေတာ့ လက္ပါအားယူမိကာ က​ေလးငယ္ရဲ႕ ​လက္​ေလး​ေတြကိုဖိထားမိသလိုျဖစ္​ေနသည္။နာလို႔ထင္ မ်က္ရည္​ေတြစီးက်​ေန​ေသာ က​ေလးငယ္ကို နာက်င္မႈသက္သာ​ေစရန္ အနမ္းတို႔ျဖင့္ အာ႐ုံလႊဲ​ေတာ့ ​ေအာက္ကအ​ေကာင္သည္ နက္နဲ​ေသာ​ရပ္၀န္းအထိ ပိုတိုး၍၀င္မိသည္။

"အ့ ကိုကို ​ေယာင္းနာလို႔ခဏ​ေလးၿငိမ္ၿငိမ္​ေလးအင့္ ​ေန​ေပးပါ​ေနာ္"

"အင္း"

​ေအာက္ပိုင္းကို ၿငိမ္သက္​ေစကာ က​ေလးငယ္ကိုၾကည့္​ေနမိ​ေတာ့ ႏႈတ္ခမ္း​ေလးကိုကိုက္ၿပီး သူ႕ကိုၾကည့္​ေနတဲ့က​ေလးငယ္။ဒီမိစၧာပိစိ​ေလးကို သူဘယ္နားဖြက္ထားရပါ့မလဲ......ခ်စ္မိလြန္းလို႔ ​လပ္လႊတ္မ​ေပးႏိုင္......

"​ေယာင္း ကိုယ့္ကို ခ်စ္လား"

"ကိုကို႔ကို အရမ္းခ်စ္တယ္ ဟင့္"

"အဲ့တာဆို ကိုကို႔အတြက္ က​ေလး​ေလး​ေမြး​ေပး​ေနာ္"

"ဟာကိုကို ​ေယာင္းမွ​ေမြးလို႔မရတာ"

"​ေယာင္းက ၀ံပု​ေလြျဖဴ​ေလး​ေလ ​ေမြးလို႔ရတယ္ ​ေယာင္း​ေပါက္​ေလးရဲ႕ ​ေမြး​ေပး​ပါ​ေနာ္ ကိုယ္နဲ႔တူၿပီး ​ေယာင္းလိုခ်စ္ဖို႔​ေကာင္းမဲ့ လူသားတစ္၀က္ ၀ံပု​ေလြတစ္၀က္ က​ေလး​ေလး​ေတြ"

"ကိုကိုကကြာ ​ေယာင္း႐ွက္လာၿပီ"

"မ​ေမြး​ေပးဘူးလား"

"အ့"

​ေအာက္မွ ၿငိမ္သက္​ေန​ေသာ အရာကို တစ္ခ်က္​ေဆာင့္မိ​ေတာ့ မ်က္ႏွာ​ေလးကဆူပုတ္လ်က္.......

"ဟင့္ ကိုကို႔အတြက္​ေမြး​ေပးပါ့မယ္"

"အင္း ခ်စ္ဖို႔​ေကာင္းတဲ့ ကိုကို႔ရဲ႕​ေယာင္း​ေပါက္​ေလး"

"ကိုကို စလို႔ရၿပီ"

"ဟင္ ဘာကို"

"ဟို​ေအာက္က စလို႔ရၿပီလို႔"

မ်က္ႏွာ​​ေလးက ရဲ​ေတာက္​ေန​ေကာ သူဆက္စ​ေနရင္ ငိုေတာ့မွာသိတာ​ေၾကာင့္ ​ေျဖး​ေျဖးခ်င္း အသြင္းအထုတ္လုပ္​ေတာ့ ညည္းသံ​ေသး​ေသး​ေလးထြက္​ေပၚလာသည္.....။က​ေလးငယ္ရဲ႕  ညည္းသံသည္သူ႕စိတ္ကို အဆုံးထိတြန္းပို႔​​ေနတာ​ေၾကာင့္ ၾကမ္းတမ္းစြာျပဳမူ​ေတာ့ တိတ္ဆိတ္​ေန​ေသာ အခန္းထဲ၀ယ္ အသံတို႔ကပို၍ က်ယ္​ေလာင္လာသည္....။

"အင့္ ကိုကိုထယ္အရမ္း သ​​ေဘာက်တယ္ အ့ဟင့္"

♡

♡

♡More Than Love

♡

♡

"ယြန္းဂီ ဟိုဟာနန္း​ေတာ္ကလူ​ေတြမွတ္လား"

နမ္းဂြၽန္း​ေျပာစကား​ေၾကာင့္ ​ေစ်းတန္းဘက္ ၾကည့္မိ​ေတာ့ နန္း​ေတာ္ကရဲမက္​ေတြ......

"မျဖစ္ဘူး လာျမန္ျမန္ျပန္မယ္"

ဂ်ီမင္းလက္ကိုဆြဲကာ ​ေ႐ွ႕က​ေျပးသြား​ေသာ ယြန္းဂီ​ေနာက္ အ​​ေျပးလိုက္မို႔လုပ္တုန္း ​ေတြ႕လိုက္ရတာက နန္း​ေတာ္ထဲက ​ေဆာ့ဂ်င္ဆိုတဲ့ မင္းသား......​ေငးၾကည့္​ေနမိတုန္း သူ႕ဘက္လွည့္ၾကည့္လာ​ေသာ ​သူ..... ခ်က္ခ်င္းအၾကည့္လႊဲကာ လွည့္ထြက္လာလိုက္သည္......။သူ႕လိုလူက မင္းသားဆိုတဲ့ သူကို​ေမာ္ၾကည့္႐ုံကလြဲဘာမွမလုပ္ႏိုင္......

တည္းခို​​ေဆာင္ျပန္​ေရာက္​ေတာ့ ​​ေဂ်ာင္ကုတို႔အခန္း​ေ႐ွ႕ ရပ္​ေန​ေသာ ယြန္းဂီနဲ႔ဂ်ီမင္း​ေလး......

"အကို​ေတာ္ နမ္ဂြၽန္း အထဲမွာထယ္ထယ္တို႔က ၂​ေယာက္ထဲမုန္႔စား​ေနၾကတာထင္တယ္"

"ဟင္ဘာလို႔လဲ"

နမ္ဂြၽန္းတစ္​​ေယာက္ အခန္း​ေ႐ွ႕ရပ္ၿပီး နားစြင့္ၾကည့္​ေတာ့.....

"အ့ ကိုကို​ေကာင္းတယ္"

'အမ္ ဘာ​ေတြတုန္း'

နမ္ဂြၽန္း​ေနာက္ထပ္ နား​ေထာင္ၾကည့္​ေတာ့

"​ေယာင္းႀကိဳက္ရင္ ကိုယ္နဲ႔အၿမဲတူတူ​ေနမယ္​ေနာ္"

'အာ ဒီ​ေကာင္​ေတြ'

စိတ္ထဲက​ေရ႐ြတ္ကာ ဒီဘက္လွည့္လိုက္​ေတာ့ ယြန္းဂီတစ္​ေယာက္ မ်က္ႏွာႀကီးရဲၿပီး ​ေက်ာင္႐ုပ္လို​ေတာင္ ​ေတာက္​ေတာက္ႀကီး ျဖစ္​ေနတာ......

"အကို​ေတာ္ယြန္းဂီ....လက္​ေတြ​ေအးစက္​ေနတာဘဲ"

ဂ်ီမင္းကလက္ကိုလာဆြဲမွ အသက္ျပန္၀င္လာတဲ့ ​ယြန္းဂီ​.....

"အဟမ္း ​ေနာက္မွ​ေျပာၾကတာ​ေပါ့ ခုငါတို႔လဲ ခဏနားရ​ေအာင္"

"ဟာ ထယ္ထယ္တို႔ ဘာစား​ေနၾကလဲ မသိဘူး သြား​ေတာင္းစားရမယ္ လာ"

အခန္းတစ္ခါးဖြင့္ၿပီး​ေတာင္းစားဖို႔တကဲကဲလုပ္​ေနတဲ့ က​​ေလးကို ကုတ္မွဆြဲထားရတယ္.....သူတို႔ဘာစားလဲ မင္းမသိပါဘူး

"သိပ္မစပ္စုနဲ႔ ကိုယ့္အခန္းကိုယ္၀င္"

"ဟြန္႔ အဲ့တာ​ေၾကာင့္ အကို​ေတာ္ယြန္းဂီက ​ေကာင္မ​ေလးမရဘဲ တစ္ကိုယ္တည္းျဖစ္​ေနတာ"

"ပိတ္႐ိုက္လိုက္ရ ၀င္စရာ႐ွိ၀င္"

​ေဟာက္လိုက္မွ ​ေျခ​ေစာင့္ၿပီး ၀င္သြားတဲ့အ​ေကာင္​ေပါက္......

"ဒီ​ေကာင္​ေတြမလြယ္ဘူး"

"သူကခ်စ္ရသူ႐ွိတာကို"

နမ္ဂြၽန္းကိုျပန္​ေျပာတဲ့ ယြန္းဂီကို နမ္ဂြၽန္းကလဲျပန္​ေျပာလိုက္ပါတယ္

"မင္း​ေကာအျဖစ္႐ွိလို႔လားတဲ့"

♡

♡

♡More Than Love

♡

♡

ည​ေနမွအခန္းထဲကထြက္လာၾကတဲ့ ​ေဂ်ာင္ဂုနဲ႔ ထယ္​ေယာင္း....

"ထယ္ထယ္ မင္းတို႔ခုဏက ဘာ​ေတြစား​ေကာင္း​ေနၾကတာလဲ ငါ့လဲ​​ေကြၽးပါအုံး"

ဂ်ီမင္းစကား​ေၾကာင့္ မ်က္လုံး​ျပဴးသြား​ေသာ ​ေဂ်ာင္ဂု

"ဂ်ီဂ်ီ အဲ့တာစားစရာမဟုတ္ဘူး ဟိုဘယ္လို​ေျပာရမလဲ"

​ေခါင္း​ေလးကုတ္ၿပီး​ေျပာ​ေနတဲ့ ထယ္​ေယာင္းကို သိခ်င္​ေစာနဲ႔ ၾကည့္​ေနတဲ့ ဂ်ီမင္း​ေပါက္စ.......

"ဟိုဟာ​ေလ ကိုကိုက အြန္႔"

"ဂ်ီဂ်ီမစပ္စုနဲ႔ အဲ့တာ ​ေယာင္းဘဲစားလို႔ရတာ"

"ဟာအက်င့္ပုတ္လိုက္တာ ဘာစားတယ္ဆိုတာ​ေျပာျပ​ေလ ကြကိုယ္သြား၀ယ္စားမွာ​ေပါ့"

ယြန္းဂီနဲ႔ နမ္ဂြၽန္းက​ေတာ့ ၿငိမ္ခ်က္သား​ေကာင္း​ေနတာ သူတို႔ဘာ​ေျပာမလဲသိခ်င္​ေနတာျဖစ္မယ္......

"ဂ်ီဂ်ီရဲ႕ အဲ့တာက​ေလ စား​ေကာင္းပင္မဲ့ နာတယ္"

*ခြီ*

နမ္ဂြၽန္းမွ မ​ေအာင့္ႏိုင္​ေတာ့လို႔ ​အသံထြက္​ေအာင္ ရီမိ​ေတာ့သည္။

"ဟင္ဘာမို႔လို႔လဲ"

"ဂ်ီဂ်ီ႕​ရဲ႕​ေမြး​ေန႔​ေလ ဒီ​ေန႔က အာ့တာ ​ေစ်းတန္းကမုန္႔၀ယ္လာရင္း ျမည္းၾကည့္​ေနတာ"

​ေဂ်ာင္ဂု၀င္​ေျပာမွ မ်က္လုံးတစ္လဲ့လဲ့နဲ႔ျဖစ္သြားတဲ့ ဂ်ီမင္း.....

"မဟုတ္ပါ အု"

ထယ္​ေယာင္းတို႔က မဟုတ္လို႔မဟုတ္ဘူး​ေျပာမို႔ကို ​ေဂ်ာင္ဂုတစ္​ေယာက္ ႏႈတ္ခမ္းကိုနမ္းၿပီး ႏႈတ္ပိတ္လိုက္ျခင္းပင္......

"ဟာအကို​ေတာ္တို႔က သူမ်ား​ေ႐ွ႕မွာ လာၿပီးနမ္း​ေနၾကတယ္ ဟြန္႔"

"လာငါတို႔ အျပင္မွာ မုန္႔သြားစားၾကမယ္ သူတို႔ကိုထားခဲ့"

"ဟုတ္တယ္ ဂ်ီဂ်ီတို႔ဘဲ သြားမယ္"

♡

♡

♡More Than Love

♡

♡

​ေဆာ့ဂ်င္ ဒီ​ေန႔စစ္တိုက္ၿပီး နန္း​ေတာ္သို႔ျပန္လာခဲ့သည္။သူသည္ စစ္ပြဲတိုင္းတြင္မပါမျဖစ္​ေတာင္ျဖစ္လာ​ေလၿပီ.....သူ၀င္တိုက္တဲ့ ပြဲတိုင္းလဲ မႏိုင္တာမ႐ွိ​ေပ.....

ခုလဲ ဘတ္ဂ်ယ္နယ္စပ္တြင္ တိုက္ခိုက္ၿပီး ျပန္လာ​ေသာ မာဟန္းဆို​ေသာ ၿမိဳ႕ထဲတြင္ သူတို႔ကိုႏႈတ္ဆက္​ေနၾက​ေသာ သူမ်ား......ထိုထဲတြင္မွ တစ္​ေနရာသို႔အၾကည့္​ေရာက္မိ​ေတာ့ နန္း​ေတာ္မွာေတြ႕ခဲ့တဲ့ သူ......တ႐ုတ္ျပည္ကပါလာတဲ့ ​ေကာင္​ေလး....'ဘယ္လိုလုပ္သူက'

ထိုသူက​ေနာက္​ေက်ာ​ေပးကာထြက္သြားသည္အထိ သူလိုက္ၾကည့္​ေနမိ​ေသးသည္။သူလဲ စိတ္ထဲမထား​ေတာ့ကာ ​ၿမိဳ႕ထဲကလူ​ေတြကိုၾကည့္ၿပီးႏႈတ္ဆက္​ေန​တုန္း တစ္​ေနရာအ​ေရာက္ သူ႕ညီငယ္ရဲ႕အနံ႔​ေလးကိုရလိုက္ရလို႔ အနားတစ္ဝိုက္ကို လွည့္ပတ္ၾကည့္​ေတာ့မ​ေတြ႕.....သူတို႔ ဝံပု​​ေလြ​ေတြက အနံ႔ခံ​ေကာင္းတာ​ေၾကာင့္ ဘယ္​ေလာက္အကြာအ​ေဝးဘဲျဖစ္ျဖစ္ အနံ႔ရ​ေနတတ္သည္။သူ႕ညီငယ္က နန္း​ေတာ္ထဲကထြက္ရတာမွ မဟုတ္ဟု ကိုယ့္ကိုကိုယ္​ေျပာကာ နန္း​ေတာ္သို႔ျပန္လာလိုက္သည္။

(ဒီမွာနားမလည္မွာဆိုးလို႔ ထယ္​က​ေ႐ွ႕အပိုင္းမွာ အစိမ္း​ေရာင္ အလုံး​ေလးကိုထုတ္သုံးလိုက္ခ်ိန္ ခမည္း​ေတာ္ကထယ့္အနံ႔ကိုမရ​ေတာ့ပါဘူး ဒါက ၀ံပု​ေလြရဲ႕အျမဳ​ေတမို႔ ​ေသြးစုတ္ဖုတ္​ေကာင္​ေတြက အနံ႔ကိုခံမရ​ေတာ့တာပါ ​ေဆာ့ဂ်င္ကက် ထယ္နဲ႔​ေသြးသားရင္းခ်ာ ၀ံပု​ေလြမို႔ အနံ႔ခံလို႔ရပါတယ္​ေနာ္)

"မင္းသားျပန္လာၿပီလား"

"ဟုတ္ကဲ့ ခမည္း​ေတာ္​ေကာ"

"စစ္ပြဲမွာအႏိုင္ရလာလို႔ ဂုဏ္ယူပါတယ္"

"ရပါတယ္ ခမည္း​ေတာ္နန္း​​ေဆာင္မွာ႐ွိလား"

"ဟို အမဲလိုက္ဖို႔ ထြက္သြားပါတယ္"

"ဘယ္ခ်ိန္ကလဲ ဘယ္ကိုသြားတာလဲ အထိန္း​ေတာ္ကလိုက္မသြားဘူးလား"

"ဟို ကြၽန္​ေတာ္မ်ိဳးကို မင္းႀကီးကထားခဲ့တာပါ အ​ေနာက္ဘက္​ေတာင္ကိုသြားတယ္​ေျပာပါတယ္ ရက္အနည္းငယ္ၾကာမယ္လဲ​ေျပာသြားပါတယ္"

အထိန္း​ေတာ္စကားသည္ ဘ၀င္မက်​ေသာ္လဲ သူဘာမွဆက္မ​ေျပာ​ေတာ့.....အမဲလိုက္သြားရင္​ေတာင္ အထိန္း​​ေတည္​ေတာ့ ​ေခၚသြားသင့္တယ္မို႔လား.....သူလဲပင္ပန္းလာတာ​ေၾကာင့္ မယ္​ေတာ္ကို​ေတြ႕ရန္သာ ထြက္လာလိုက္​ေတာ့ နန္း​ေဆာင္​ေ႐ွ႕အ​ေရာက္ ရင္၀ကို​ေစာင့္ကန္ခံလိုက္ရသလို မယ္​​ေတာ္ရဲ႕အ႐ိုးျပာအိုးကိုသာ​ေတြ႕ရၿပီး အ​ေဆာင္ကတိတ္ဆိတ္လ်က္ မယ္​ေတာ့အထိန္း​ေတာ္ကိုလဲမ​ေတြ႕သလို အ​ေစခံတစ္​ေယာက္​ေတာင္မ​ေတြ႕ .......​ေဘးကျဖတ္သြားတဲ့ နန္းတြင္းသူကို ​ေခၚကာ​ေမး​ေတာ့.....

"မယ္​ေတာ့အ​ေဆာင္က အ​ေစခံ​ေတြကဘယ္​ေရာက္သြားတာလဲ"

"ဟို ဟို ကြၽန္​​ေတာ္မ်ိဳးမတို႔မသိပါဘူး"

သူျပန္​ေျပာခ်ိန္​ေတာင္မရလိုက္ နန္းတြင္းသူ​ေတြကျမန္ဆန္စြာ ထြက္ခြာသြားၾကသည္။ မယ္​ေတာ့အ​ေဆာင္ထဲ၀င္ၾကဘ့္​ေတာ့ တစ္ေယာက္မွမ႐ွိ အခန္းကသန္႔႐ွင္း​ေနကာ မယ္​ေတာ့အရိပ္​ေတာင္မ​ေတြ႕.......

"ငယ္​ေလးဆီသြားတာျဖစ္မွာပါ"

​ေဆာ့ဂ်င္ ထယ္​ေယာင္းရဲ႕နန္း​ေဆာင္ကိုထြက္လာ​ေတာ့ အ​ေစခံ​ေတြ​ေကာ ငယ္​ေလးအထိန္း​ေတာ္ပါ မ်က္ႏွာမ်ားမ​ေကာင္းၾက.....

"ငယ္​ေလး အထဲမွာ႐ွိလား"

သူတို႔အ​ေျဖကိုမ​ေစာင့္​ေတာ့ဘဲ နန္း​ေဆာင္ထဲ​ေျပး၀င္႐ွာမိသည္။သူအခု အရမ္းစိုးရိမ္​ေနမိသည္။သူ႕မယ္​ေတာ္ပါငယ္​ေလးပါတူတူ႐ွိ​ေနမွျဖစ္မည္။

"ငယ္​ေလး​ေရ ငယ္​ေရ"

သူ႕ကိုႏႈတ္ဆက္တာက​ေတာ့ တိတ္ဆိတ္​ေန​ေသာ အခန္း​ေလးသာ......

"မင္းသားႀကီး ကြၽန္​ေတာ္မ်ိဳးတို႔​​ေသသင့္ပါတယ္ မင္းသား​ေလးက လက္​တြဲေဖာ္သြား​ေတြ႕တဲ့လမ္းမွာ ျပန္​ေပးဆြဲခံရလို႔ပါ"

"ဘာ ငယ္​ေလးကလက္​တြဲ​ေဖာ္သြား​ေတြ႕တယ္ အဲ့တာဆိုခုထိ႐ွာမ​ေတြ႕​ေသးဘူး​ေပါ့"

"ဟုတ္..ဟုတ္ပါတယ္"

"မယ္​ေတာ္က​​​ေကာ ဘယ္လိုျဖစ္လို႔မ႐ွိတာလဲ"

"မိဖုရားႀကီးက မင္းသား​ေလး​ေပ်ာက္သြားတယ္ဆိုတဲ့ စိတ္နဲ႔ ​ေသဆုံးသြားပါၿပီ"(ကိုယ္ကဘယ္လိုသုံးရမလဲမသိလို႔ပါ​ေနာ္)

"မျဖစ္ႏိုင္တာ"

TBC

#More Than Love

#Yung(김영챌)

Vote​ေလးႏွိပ္ၾကမယ္ အသဲ​ေလးတို႔🤣

အတန္း​ေတြလဲ႐ွိ​ ​ေႏွာင္ႀကိဳး​ေလးကလဲ စာအုပ္ထုတ္ဖို႔႐ွိတာမို႔ updateၾကာသြားတာပါ🥺

စာဖတ္သူတစ္ဦးတစ္​ေယာက္ျခင္းစီကို ခ်စ္ခင္​ေလးစားလ်က္​ေက်းဇူးတင္ပါတယ္🙆🏻‍♀️💜💜💜💜💜💜

Contents
Contents

Comments(0)

Join the discussion — sign in to leave a comment

Sign In to Comment

No comments yet. Be the first to share your thoughts!