Chapter 3 of 32

Episode♡2

More Than Love::TK::{Completed}1,238 words~7 min read

"အတို​တော်​ဂုဂုရေ"

ညက ​ဘေးအိမ်မှာသွားအိပ်ပြီး မနက်ခင်း​​စော​စော ဂျီလုံး​လေး အိမ်ပြန်လာ​တော့ ဦးရီး​တော်ကလဲမရှိ အ​စေခံ​တွေကိုလဲခွင့်​​ပေးထားတာ​ကြောင့် အိမ်​တော်က တိတ်ဆိတ်လျက်.......အကို​တော်​တော့ရှိမှာပါ ဆိုပြီး အခန်းတံခါးဆွဲဖွင့်လိုက်​တော့ သူ့မျက်လုံး​တွေကိုပြန်ပွတ်သပ်ကာ ကြည့်ရသည် အထိပင်.....အတို​တော်က ဂျီဂျီ့အရွယ်က​လေး​လေးကို ဖက်ထားပြီး အိပ်​နေတာ.....

အကိုတော်က သူ့ကိုကျအဲ့လိုဖက်မအိပ်ဘူး တစ်ခြားက​လေးကျဖက်အိပ်တယ်ဆိုသည့် အ​တွေးဖြင့် အကို​တော်ဖြစ်သူကို ​ကျော်ခွကာ ထို​ဆံပင်ရှည်ရှည် ​ကောင်​ငယ်​လေးရဲ့ ​ကျော​ပေါ်က အကို​တော်ဂုဂုရဲ့ လက်​တွေကို သူ့လက်ပုပု​လေး​တွေဖြင့် ဖွဖွ​လေးဖယ်ကာ ဟိုသူစိမ်း​ကောင်​လေးအား ထုရိုက်ပါ​တော့သည်......

"အင့်.....နာဒယ်.....အီးဟီး"

ဖင်ဘူး​​ထောင်း ​ထောင်ကာ ထလာ​ပြီးငို​နေသော ​ကောင်ငယ်​လေးကို ဂျီဂျီ​လေးတို့မှာ ထုရိုက်လို့လဲမပြတ်.....

"နာ့အတို​တော်နား ဘာရို့၀င်အိပ်​နေဒါယဲ တဲဟာ တဲဟာ"

ဂျီဂျီကထု​တော့ အ​စွာ​လေးကလဲ သူ့လက်သီးစုပ်​လေးနဲ့ ပြန်ထုသည်......နှစ်​ယောက်သား ထုရိုက်​နေ​သော အသံများ​ကြောင့် ​ဂျောင်ဂုနိုးလာ​တော့ သူ့ညီ​တော်နဲ့​ယောင်း​ပေါက်​လေးက ဆံပင်​တွေဆွဲပြီးရိုက်​နှက်နေကြတာ.....

"ဂျီဂျီ​တော်​တော့"

"​တော်ဘူး အတို​တော်ရင်ခွင်တဲ ဝင်အိပ်​နေဒါတို"

"ဂျီဂျီ အကို​တော်က သူများသားသမီးကို ရိုက်ဖို့သင်​ပေးထားလား"

ထိုအခါ ရိုက်ပုတ်​နေရာမှ ရပ်တန့်သွား​သော ဂျီမင်း​​လေး.....

"အတို​တော် ဂျီဂျီမှားပါတယ် ဂျီဂျီကိုကျ အတို​တော်က သူ့ရိုတောင်တူတူအိပ်ဒွင့်မ​ပေးဘဲ သူစိမ်း​တောင်နဲ့ တူတူအိပ်​နေဒါကို"

"ကဲအခု အခန်းပြင်မှာ စောင့်​နေ အကို​တော်ခဏ​နေထွက်လာမယ်"

"ဟုတ်"

ဂျီဂျီအပြင်ထွက်သွား​တော့မှ ​ယောင်း​ပေါက်ကိုရှာ​တော့ ​တွေ့ပါပြီ အ၀တ်​သေတ္တာ​ဘေး​လေးမှာ ဒူး​ထောင်ပြီး ငို​နေတာ ဆံပင်​ရှည်​လေးတွေကလဲရှုပ်ပွလို့

"​ယောင်း"

"ဟင့် တိုတို ဒုဏက အူဆိုး​တောင်​ကော"

"မရှိ​တော့ဘူး​နော် အပြင်ထွက်သွားပြီ"

ရင်ခွင်ထဲ​ပွေ့ဖက်ထား​တော့ သူ့ခန္ဓာကိုယ်​ထဲ ​ယောင်း​ပေါက်လေးက နစ်မြှုပ်လို့.....

"လာထ ​ယောင်းဆံပင်​တွေကို ဖြီးသင်း​ပေးမယ်"

"ဟုတ် တိုတို"

တအား လိမ္မာ​​သော က​လေးငယ်ရဲ့ မဲနက်​နေ​သော ဆံပင်​လေး​တွေကို ဖြီးသင်း​ပေး​တော့ ပိုးဖ​ယောင်း​လေးလို နူးညံ့လွန်းစွာ ​ပျော့​ပျောင်းလွန်းလှသည်.....

"​ယောင်းက အသက်ဘယ်​လောက်လဲ"

"၆နှစ်ပါဗျ"

"​အော် ကိုကို့ရဲ့ညီငယ်​လေးနဲ့ အသက်တူတူဘဲ"

"တိုတို့ညီ​ယေးက ဒုဏကအူဆိုး​တောင်ရား"

"ဟုတယ်​လေ ​ယောင်းရဲ့"

ထိုအခါ ကိုယ်လုံး​လေးလှည့်လာကာ သူ့ခါးခွင်ထက် လက်​သေး​သေး​လေးတို့ဖြင့် ဖက်သွယ်ပြီး နှာ​ခေါင်းတစ်ရှုံ့ရှုံ့လုပ်​နေသည်.....။

"တိုတို့အနံ့က အရမ်း​​တောင်းတာဘဲ"

"​ယောင်းက ကိုကို့​ပေါ်ကအနံ့ကို ခံ​နေတာလား"

"​ယောင်း တို့တို့အနံ့​ရေးတို အကြိုက်ဆုံး"

"ထ​တော့ မျက်နှာသန့်စင်ပြီး ဗိုက်ဖြည့်ရအုံးမယ်​လေ"

"ဟုတ် တိုတို"

♡

♡

♡ More Than Love

♡

♡

မင်းသား​လေး ကင်ထယ်​ယောင်းရဲ့ နန်း​ဆောင်တွင်​တော့ မိန်းမပျိုများသာမက အထိန်း​တော်တို့ပါ ပြာယာခက်​နေကြရသည်။မ​နေ့ည​နေက ​စော​စောအိပ်​ဆောင်၀င်မည်ဆို၍ ၀င်သွားတာကို သူတို့ကအိပ်​တော့မည်ထင်​သော်လဲ ခုမနက်တွင်​တော့ နန်း​ဆောင်တစ်ခုလုံး ပတ်ရှာတာ​တောင် မ​တွေ့.......ဘုရင်မင်းမြတ်သာ သိကြည့် သူတို့ချက်ချင်း​သွေးစုတ်ခံရမှာ......

"သား​တော်ငယ်​လေး နိုးပြီလား"

နန်း​ဆောင်ထဲ ၀င်လာ​သော မိဖုရား​​ခေါင်ကြီးနဲ့ သား​တော်ကြီး ကင်​ဆော့ဂျင်ကိုမြင်​တော့ အ​စေခံ​တွေမှာ တုန်လှုပ်စွာဖြင့် ​ခေါင်းကို ​မြေကြီးထိလုမတပ်ငုပ်ထား​လေသည်.....။

"ထယ်ထယ်​လေး မနိုး​သေးဘူးလား"

​ဆော့ဂျင်က ​ပြောလဲ​ပြော အိမ်​ဆောင်ထဲ၀င်ရန်

ခြေလှမ်းလှမ်း​တော့ မယ်​တော်ကသူ့လက်ကိုဆွဲထားသည်.....

"သား​ငယ်အနံ့ကို မရဘူး သားငယ်ဘယ်သွား​နေတာလဲ"

အထိန်း​တော်ဘက် မျက်နှာမူပြီး ​မေးလိုက်​တော့ .....

"စိုးရွံမိပါတယ် မိဘုရား ကျွန်​တော်မျိုးမ​တို့ ​ပေါ့ဆမှု​ကြောင့် မင်းသား​လေး ​ပျောက်​နေတာပါ"

"ဘာ.....!!!ထယ်ထယ် ဘယ်လိုလုပ်​ပျောက်"

ထိုအခါမှ ​ဆော့ဂျင် တစ်ခုခုကို သတိရသွားဟန်.....

"ဧကန္တ ထယ်ထယ်​လေး လူမျိုးနွယ်​တွေကြား သွားတာ​တော့မဟုတ်ပါဘူး​နော်"

"မဖြစ်ဘူး!!!!"

♡

♡

♡ More Than Love

♡

♡

"ဂျီဂျီနဲ့​ယောင်းက အသက်အတူတူဘဲ​နော် ခင်ခင်မင်မင်​နေကြ"

"မ​နေပူး"

ထယ်​ယောင်း​လေးက ​ဂျောင်ဂုရဲ့ ၀တ်ရုံစကို ဆွဲကိုင်ကာ ​ကြောက်​နေဟန်.....သူတစ်ခါမှ ရန်ဖြစ်မို့မ​ပြောရဲ့ သူ့ခမည်း​တော်နဲ့ မယ်​တော်တောင် သူ့ကိုမရိုက်.....ဒါ​ကြောင့် ဂျီဂျီကို ​ကြောက်ကာ ကို့ကို့​နောက်မှာပုန်း​နေမိသည်.....။

"ဂျီဂျီ အဲ့လိုစိတ်မပုပ်ရဘူး​လေ"

"အင်း နာက ဂျီမင်း"

ထိုအခါ အ​နောက်မှ အ​ကောင်​ပေါက်​လေးက မျက်နှာ​လေးတစ်၀က်ထွက်ကာ ဂျီမင်းကိုကြည့်၍ ပြန်နှုတ်ဆက်သည်....။

"ထယ်​ယောင်းပါ ထယ်ထယ်ရို့ယဲ ​​ထော်ရို့ရပါဒယ်"

"နာ့အတို​တော်က ​ယောင်းရို့​ခေါ်ဒယ်​​ယေ"

"အဲ့တာက တိုတိုဘဲ​ထော်တာ"

"ဟွန့်"

ဒီလိုနဲ့ သူတို့နှစ်​ယောက် ရင်းနှီးမှုရခဲ့သည်။အကို​တော်က ပိုပြီးရင်းနှီး​အောင် ဒီ​နေ့ဆွန်း​ဖြောင်း(송편)လုပ်စားရန် ပြင်ဆင်ကြသည်.....(ဒါကမုန့်လုံး​ရေ​ပေါ်လိုပါဘဲ​နော် ဆန်မှုန့်ကို နယ် နှမ်းနက်တို့ပဲ​တွေနဲ့ပါ​ရောပြီးကြိတ်ပြီး လခြမ်းပုံ​လေး​တွေလုပ်ပြီး ​​အောက်ကထင်းရှူးရွက်ခံထားပြီး ​ပေါင်းရတဲ့ မုန့်ပါ)

"ဆန်မှုန့်​တွေကို ​သေချာနယ်မယ်"

ကိုယ့်ထက်၄နှစ်ငယ်တဲ့ ဂျီဂျီနဲ့ ​ယောင်းကို ထင်းရှုးမုန့်လုပ်နည်း သင်​ပေး​နေခြင်းပင်.....​ယောင်း​ပေါက်​လေး ပြန်ရင်လဲ ထည့်​ပေးလိုက်ခြင်လို့ပင်.....

"ဟ့ ဂျီဂျီ ထယ့်တိုညစ်ပတ်​အောင်လုပ်နဲ့"

ဂျီဂျီ​လေးက ​ရောနယ်​နေတဲ့ ဆန်မုန့်နဲ့ ​ယောင်းငယ်ရဲ့ နှာဖျားထိပ်​လေးမှာ တို့လိုက်တာမို့ သူ့တစ်ပြန်ကိုယ်တစ်ပြန်နဲ့ အ​ပြေးအလွှားသုပ်​နေကြတာနဲ့ ဒီ​နေ့​တော့ မုန့်လုပ်လို့ပြီး​တော့မှာဘဲ.....။

"ငြိမ်ငြိမ်​နေ​တော့ ညစ်ပတ်​လေး​တွေ မြန်မြန်လုပ်ရမယ် ​နေ့လည်​ရောက်ရင် ​ယောင်းကိုလိုက်ပို့ရအုံးမယ်"

"ဟုတ်"

သူတို့ နှီးဖျာအိုး​လေးထဲ ​ထင်းရှူးရွက်​တွေခင်းကျင်းကာသေချာထည့်ကာ​ပေါင်းပြီး ကွပ်ပျစ်​ပေါ်​ဂျောင်ဂုထိုင်လိုက်​တော့ သူ့​ပေါင်တစ်ဖက်တစ်ချက်ဆီ​ပေါ် ​ရောက်လာတဲ့ ​ခေါင်းလုံးလုံး​လေးနှစ်ခု......

"ဂုဂုနဲ့ ဂျီဂျီ​လေး​ရေ"

ဦးရီး​တော် ဟို​ဆော့ပြန်လာပြီထင်သည်။

"ဦးရီး​​​ထော်"

​ပေါင်​ပေါ် ​ခေါင်းတင်ထားတဲ့ ဂျီဂျီ​လေးကထကာ ဦးရီး​တော်ဆီအ​ပြေးသွားသည်.....​မွေးထဲက အ​မေဆိုတာဘယ်သူ အ​ဖေဆိုတာဘယ်သူမှန်းမသိခဲ့တာမို့ ဦးရီး​တော်နဲ့ ​ဂျောင်ဂုသာသူ့ရဲ့တွယ်ကပ်ရာ....

"​ဂျောင်ဂုတို့က​နော် တစ်စက်မှ မ​ပြောချင်ဘူး ညကဘယ်ကို​ပျောက်သွားတာလဲ"

ကင်နမ်ဂျွန်းဆိုသူသည် သူတို့လိုဘဲ ကင်စံအိမ်က သခင်​လေးပင်......သူ့ထက်အနည်းငယ်ကြီးပြီး သူငယ်ချင်းအရင်းကြီး​တွေလိုသာ​ခင်တွယ်ကြသည်....ထပ်​တွေ့လိုက်ပါပြီ ​ရေခဲတုံးမျက်နှာနဲ့ မင်ယွန်ဂီ သူလဲ မင်စံအိမ်က သခင်​လေး....​ကျောက်တုံး​တောင် အ​ဖေ​ခေါ်ရ​လောက်​အောင် ​ရုပ်တည်ကြီးနဲ့​​ချေမိုးလွန်းသည်.....

"မင်း​နောက်ကဘယ်သူလဲ"

ယွန်းဂီ​​ပြော​တော့ ဦးရီး​တော်ဟို​ဆော့ကလဲ အနားလာကာ အ​နောက်က လူ​​ကြောက်​နေတဲ့ က​လေးငယ်ကို ကြည့်​နေကြသည်....ညကသူမဟုတ်တဲ့အတိုင်း လူကြားထဲ​​​လျှောက်သွား​နေပြီး ခု​တော့​ကြောက်​နေတာများပါး​​ဖောင်း​ဖောင်း​လေး​တွေကိုနီရဲလို့.....

"​ဂျောင်ဂု ဘယ်က​ခေါ်လာတာလဲ"

"မ​​နေ့ညက ပွဲ​စျေး​လျှောက်ရင်း​တွေ့လို့"

"အဲ့တာ​ကြောင့် ငါတို့ဆီပြန်​ရောက်မလာတာကို"

"ကဲ ​ယောင်း ကိုကို့​ဘေး"

​ယောင်းကသူ့စကားဆို အရမ်းနား​ထောင်လွန်းသည်....

​ဂျောင်ဂု​ဘေး ကပ်ထိုင်ကာ သူ့လက်​သေး​သေး​လေး​တွေက ကျွန်​တော့လက်​တွေကိုချိတ်တွယ်ထားသည်။

"သူ​လေးက ထယ်​ယောင်းတဲ့ ဂျီဂျီနဲ့ အသက်တူတူဘဲ"

"ဒါကိုကို့ရဲ့ ဦးရီး​တော် ဟို​ဆော့ သူကကင်နမ်ဂျွန်း သူကမင်ယွန်ဂီ ကိုကို့သူငယ်ချင်း​တွေ"

"ဟုတ် ​ထယ်​ယောင်းပါဗျ"

သူ​လေးက မတ်တပ်ရပ်ကာ ခါး​လေး​ကွေးညွန့်ရင်း လက်​လေးနှစ်ဖက်စုပ်ကိုင်၍ ရို​​သေသမှုပြုသည်။

"အတို​​တော်ဂုဂု​ရေ မုန့်ကရဘီတင်ဒယ်"

"အွန်း ဂျီဂျီ...လာ​ယောင်း သွားကြည့်ရ​အောင်"

"ဟုတ်"

ကိုကို ကိုကိုနဲ့ အ​နောက်က​နေလက်​လေးဆွဲကာ ​ကောက်​ကောက်ပါ​အောင် လိုက်သွား​သော အ​ကောင်​ပေါက်ကိုကြည့်ပြီး နမ်ဂျွန်နဲ့ ဦးရီး​တော်မှာ အသဲတယားယား.....မုန့်​လေး​တွေကို ဝါးတူ​လေး​တွေဖြင့် တစ်ခုချင်း ထည့်​ပြီးစား​သောက်ရန်ပြင်ကြသည်။



"​ယောင်းကြိုက်လား"

"အွင်း"

ပါးနှစ်ဖက်လုံးအပြည့် မုန့်​တွေထည့်စား​တော့ နဂိုထဲက​ဖောင်းတဲ့ပါး​လေးက ပို၍​တောင်​ဖောင်းကား​နေသည်။

"​ယောင်းစား​ကောင်းရဲ့လား"

"ဟုတ် အဟွတ် အဟွတ်"

​"​ဖြေး​ဖြေး စားရမယ်​လေ​ယောင်းရဲ့"

ထိုသို့​ပြော​တော့ ​လေး​ထောင့်ဆန်ဆန်အပြုံးတို့ဖြင့် ပြုံးပြလာ​သော ​ယောင်းသည် သူ​တွေ့ဘူးသမျှ အလှတရားများကြားတွင် အလှဆုံးပင်......

"အတို​တော် အတို​တော်လို့"

"ဟင် ​ဘာဖြစ်လို့လဲဂျီဂျီ​လေး"

"မျက်လုံးကြီးပြုတ်ထွက်သွားမှာ ဆိုးလို့တဲ့"

ယွန်းဂီက​ပြော​တော့ ဂျီမင်းက ​ခေါင်းငြိမ့်ကာ လက်​လေးတစ်​ထောင်​ထောင်ဖြင့် ​ထောင့်ခံ​နေသည်....

"သားငယ်....!!!"

"ထယ်ထယ်!!!!"

​ဂျောင်ဂုတို့ စံအိမ်အ​ပေါက်၀တွင် အဆင့်တန်းမြင့်မြင့်မှဟုထင်ရ​သော အမျိုးသမီးတစ်​ယောက်နှင့် ​ကောင်ငယ်​လေးတစ်​ယောက် ပြီး​တော့ အ​စေရံ၃​ယောက်​လောက်ရယ် ​ရောက်ရှိ​နေကြသည်။ ထယ်​ယောင်း​လေး မုန့်​တွေစား​နေရင်း လှည့်ကြည့်လိုက်​တော့ သူ့ရဲ့မယ်မယ်နဲ့အကို​တော်ပင်......

"မယ်မယ်"

အ​ပြေး​လေးသွားကာ ​ပြေးဖက်​တော့ မယ်​တော်ကသူ့ကို ​ပွေ့ချီလိုက်သည်....

"အဆိုး​လေး မယ်မယ်ဘယ်​လောက်​တောင်စိုးရိမ်သွားလဲ"

ထယ်​ယောင်းရဲ့ မယ်မယ်လို့ ​ခေါ်​ဝေါ်လိုက်တဲ့ အသုံးအနှုန်း​ကြောင့် ဟို​ဆော့မျက်လုံးတို့ထက် ​ဒေါသရိပ်တို့လွှမ်းမိုးလာသည်.....​ဂျောင်ဂုတို့ သူငယ်ချင်း​တွေကလဲ ထိုအမျိုးသမီးနားသွားက အရိုအ​သေပြု​တော့ ​ယောင်းရဲ့အ​မေဆိုသူက ​ခေါင်း​လေးငြိမ့်ပြပြီး အသိအမှတ်ပြုတယ်ဆိုတဲ့သ​ဘော......​ယောင်းသည် သူ့မိခင်လက်​ပေါ်က​နေ ​ကော့ထိုးကာဆင်းလာပြီး ​ဂျောင်ဂုလက်ကိုလာဆွဲကာ.....

"မယ်မယ် ဒါတားရဲ့တိုတို​ဂျောင်တု ဟို​ဘေးက တို့တို့ဒူနယ်ချင်း​​ဒွေ"

"​ယောင်းကိုမ​နေ့ညက ပွဲ​စျေးလမ်းမှာ​တွေ့လို့ ​ခေါ်ထားတာပါဗျ စိတ်ပူ​စေမိတဲ့အတွက်​တောင်းပန်ပါတယ်"

"ဘာ​!!!ယောင်းတဲ့လား မင်းသ-"

မယ်​တော်ကလက်ဖြင့် ဟန့်တားလိုက်တာ​ကြောင့် ​ဆော့ဂျင်ဆက်မ​ပြော​တော့.....

"​သားငယ် အပြင်ထွက်တာကြာ​နေပြီ​လေ ​ဖေ​ဖေ​စောင့်​နေ​တော့မယ် ပြန်ရ​အောင်"

"​ဖေ​ဖေ အာ ခမည်း​တော်ရား"

ဒီက​လေးငယ်ဟာ​လေ လူသား​တွေကြား သူတို့သရုပ်မှန်မ​ပေါ်ချင်လို့ သွယ်၀ိုက်​ပြော​နေရာမှ တည့်တည့်ကိုလှန်​လော​တော့တာပါဘဲ.....

"အင်း မြန်မြန်ပြန်ရ​အောင်လာ"

"ခဏမယ်မယ်"

​​ယောင်းရဲ့ မယ်မယ်​တွေ ခမည်း​တော်​တွေဆိုတဲ့ အသုံးနှုန်း​တွေ​ကြောင့် ​ယောင်းငယ်သည် ​တော်ဝင်မင်းသားတစ်ပါးဖြစ်မည်ကို သိလိုက်သည်....။

​ယောင်းက အိမ်ထဲ​ပြေး၀င်သွားကာ ၀ံပု​လွေဖြူမျက်နှာဖုံး​လေးယူကာ အပြင်ထွက်လာပြီး

"ဂျီဂျီ ​နောက်ရက်ချလာခဲ့မယ်"

"အင်း ထယ်ထယ် ​ဂတိ​နော်"

"ဂတိ ဂတိ"

ခဏ​လေးနဲ့ခင်တွယ်သွားတဲ့ က​​လေးနှစ်​ယောက်.....

ထို့​နောက် သူ့တိုတိုနားလာကာ.....

"တိုတို ​ယောင်းကို လာ​​ထော်​နော် ​နောက်​နေ့"

"အင်းပါ ​ယောင်းရဲ့ လာ​ခေါ်မယ်​နော်"

"ဟီးးး ​ယောင်းတို​ရေ ဟိုမုန့်​လေး​ဒွေ​ပေးပါရား"

"အာ ခဏ​နော်​ယောင်း ကိုကိုထည့်​ပေးလိုက်မယ်"

ကိုကိုကမုန့်​လေး​တွေကို ဘူး​လေးထဲ​သေချာထည့်​ပေးကာ လက်ကိုင်ပုဝါ​လေးဖြင့် ထုပ်​ပေးကာ​ပေးသည်.....ကင်​ဆောင်းဟွာတစ်ယောက် အိမ်ကို​ဝေ့၀ိုက်ကြည့်​တော့ ကွပ်ပျစ်​ပေါ် ​သူတို့ကို​နောက်​ကျော​ပေးကာထိုင်​နေ​သော လူကြီးတစ်​ယောက်.....က​လေး​တွေကသာနှုတ်ဆက်​နေတာ လူကြီးဖြစ်ပြီး နဲနဲ​လေး​တောင်ထမလာ.....လူမှု​ရေးနည်းပါးသည်ဟုသာ မှတ်ချက်ချလိုက်သည်။

"​ထယ် ပြန်မယ်"

အကို​တော်​ဆော့ဂျင်က လက်ကိုဆုတ်ကိုင်ကာ ဆွဲ​ခေါ်တာ​ကြောင့် အကို​တော်လက်ထဲမှသူ့လက်ပိစိ​လေး​တွေကို ရုန်းကာ ကိုကို့ဆီလာပြီး လက်​လေးထဲ ပစ္စည်းတစ်ခုထည့်​ပေးလိုက်သည်.....​

"ယောင်းကလက်​​ချောင်​ပေးတာ ဟီး သွားဘီ​နော်"

"​အော် ​မေ့ရို့ တိုတိုဒီနားတိုးယာခဲ့"

​ယောင်း​ပြောသလို ​ခေါင်း​လေးကိုင်း​ပေးလိုက်​တော့

*ပြွတ်စ်*

လက်ထဲ ​ယောင်းကသူ့ရဲ့လည်ဆွဲ​လေးကို ထည့်​ပေးပြီး သူ့ရဲ့ပါးကို ​လှမ်းနမ်းတဲ့ က​လေး​ပေါက်​လေး......

"ထယ်​လေး!!!!"

​ဆော့ဂျင်တစ်​ယောက် သူ့​ရှေ့တွင်သူ့ညီ​တော်က အခြားသူကိုနမ်းရှိုက်လိုက်တာ​ကြောင့် ​ဒေါသထွက်ရသည်.....သူတို့ကလူသား​တွေရဲ့ အမုန်းခံ လူတန်းစားပင်...ဘယ်လိုဘဲ ဘုရင့်သားဖြစ်​နေပ​စေ လူသား​တွေက အငြိုးကြီးစွာဖြင့် ဒုက္ခ​ပေးမှ ......​ဒါ​ကြောင့် ညီငယ်​လေးကို ​နောက်ဆိုသူ့မျက်စိ​အောက်မှ အ​ပျောက်မခံနိုင်​တော့......

မိခင်နဲ့အကို​တော်လက်ကိုဆွဲကာ ပြန်သွား​သော က​လေးငယ်သည် မျက်နှာတွင်လဲ ​ဂျောင်ဂု၀ယ်​​ေပးထားတဲ့ ၀ံပု​လွေဖြူမျက်နှာဖုံး​လေး တပ်ဆင်ထားသည်....။သူ့ကိုလှည့်ကြည့် လှည့်ကြည့်လုပ်​နေ​သော က​လေးငယ်ကို သူလဲမခွဲခွာခြင်.....

🌸🌸:: ဖြူစင်​သော အမူအရာ​လေးတစ်စုံသည် သူ့ရင်ကိုကိုင်လှုပ်​စေခဲ့သည့်အပြင် ဖြူစင်​သောအချစ်တို့သည်လဲ ပူ​လောင်မှုကင်းမဲ့ခဲ့သည်.....။ကိုကို့ရဲ့ ချယ်ရီငယ်.....



TBC

#More Than Love

#Yung(김영챌)

Note_ ဒီထဲမှာပါတဲ့ ​ကောက်သစ်စားပွဲ​တော်က ရှီလာ​ခေတ်ကစတင်ခဲ့ကြတာပါ Yung​ကကျ ရှီလာက၀ံပု​​လွေမျိုးနွယ်​တွေ​နေပြီး ​သွေးစုတ်ဖုတ်​ကောင်တို့က သိမ်းပိုက်ခဲ့တာလို့​ရေးထားပါတယ် အဲ့​တော့ Yung​ရေးတာ​လေးက ​နေရာနဲနဲလွဲမှား​နေတယ်​ပေါ့​နော် လူသား​တွေကဂျိုဆွန်းနဲ့ ဂိုဂူ​လျောမှာ​နေကြတာမို့ ficအရအဲ့​တိုင်းပြည်မှာပွဲ​တော်ကို လုပ်လိုက်တာပါ.....​ကောက်သစ်စားပွဲက အပြင်မှာ​တော့ ရှီလာ​ခေတ်က​နေဆင်းသက်လာခဲ့တာပါ........

နားလည်လားသိဘူး🥺🥺ဒီပွဲ​တော်ကKoreaမှာလဲ ဟိုတစ်​လောကမှ ပြီးသွားတာပါ Yungလဲ နဲနဲ​လေ့လာပြီး မှတ်ထားသ​လောက် ထည့်​ရေးတာမို့ အမှားပါရင်​တောင်းပန်ပါတယ်

နန်းတွင်းfic​လေးကိုကြိုက်​ကော ကြိုက်ကြရဲ့လားလို့🌸🌸အိုင်ခုတ​လော ဆာကူရာ​ပန်း ​တော်​တော်ကြိုက်​နေလို့

စာဖတ်သူတစ်ဦးတစ်​ယောက်ချင်းဆီတိုင်းကို ချစ်ခင်​လေးစားလျက် ​ကျေးဇူးတင်ပါတယ်🙆🏻‍♀️💜💜💜💜

[Zawgyi]

"အတို​ေတာ္​ဂုဂုေရ"

ညက ​ေဘးအိမ္မွာသြားအိပ္ၿပီး မနက္ခင္း​​ေစာ​ေစာ ဂ်ီလုံး​ေလး အိမ္ျပန္လာ​ေတာ့ ဦးရီး​ေတာ္ကလဲမ႐ွိ အ​ေစခံ​ေတြကိုလဲခြင့္​​ေပးထားတာ​ေၾကာင့္ အိမ္​ေတာ္က တိတ္ဆိပ္လ်က္.......အကို​ေတာ္​ေတာ့႐ွိမွာပါ ဆိုၿပီး အခန္းတံခါးဆြဲဖြင့္လိုက္​ေတာ့ သူ႕မ်က္လုံး​ေတြကိုျပန္ပြတ္သပ္ကာ ၾကည့္ရသည္ အထိပင္.....အတို​ေတာ္က ဂ်ီဂ်ီ႕အ႐ြယ္က​ေလး​ေလးကို ဖက္ထားၿပီး အိပ္​ေနတာ.....

အကိုေတာ္က သူ႕ကိုက်အဲ့လိုဖက္မအိပ္ဘူး တစ္ျခားက​ေလးက်ဖက္အိပ္တယ္ဆိုသည့္ အ​ေတြးျဖင့္ အကို​ေတာ္ျဖစ္သူကို ​ေက်ာ္ခြကာ ထို​ဆံပင္႐ွည္႐ွည္ ​ေကာင္​ငယ္​ေလးရဲ႕ ​ေက်ာ​ေပၚက အကို​ေတာ္ဂုဂုရဲ႕ လက္​ေတြကို သူ႕လက္ပုပု​ေလး​ေတြျဖင့္ ဖြဖြ​ေလးဖယ္ကာ ဟိုသူစိမ္း​ေကာင္​ေလးအား ထု႐ိုက္ပါ​ေတာ့သည္......

"အင့္.....နာဒယ္.....အီးဟီး"

ဖင္ဘူး​ေဖာင္း ​ေထာင္ကာ ထလာ​ၿပီးငို​ေနေသာ ​ေကာင္ငယ္​ေလးကို ဂ်ီဂ်ီ​ေလးတို႔မွာ ထု႐ိုက္လို႔လဲမျပတ္.....

"နာ့အတို​ေတာ္နား ဘာ႐ို႕၀င္အိပ္​ေနဒါယဲ တဲဟာ တဲဟာ"

ဂ်ီဂ်ီကထု​ေတာ့ အ​စြာ​ေလးကလဲ သူ႕လက္သီးစုပ္​ေလးနဲ႔ ျပန္ထုသည္......ႏွစ္​ေယာက္သား ထု႐ိုက္​ေန​ေသာ အသံမ်ား​ေၾကာင့္ ​ေဂ်ာင္ဂုႏိုးလာ​ေတာ့ သူ႕ညီ​ေတာ္နဲ႔​ေယာင္း​ေပါက္​ေလးက ဆံပင္​ေတြဆြဲၿပီး႐ိုက္​ႏွက္ေနၾကတာ.....

"ဂ်ီဂ်ီ​ေတာ္​ေတာ့"

"​ေတာ္ဘူး အတို​ေတာ္ရင္ခြင္တဲ ဝင္အိပ္​ေနဒါတို"

"ဂ်ီဂ်ီ အကို​ေတာ္က သူမ်ားသားသမီးကို ႐ိုက္ဖို႔သင္​ေပးထားလား"

ထိုအခါ ႐ိုက္ပုတ္​ေနရာမွ ရပ္တန္႔သြား​ေသာ ဂ်ီမင္း​​ေလး.....

"အတို​ေတာ္ ဂ်ီဂ်ီမွားပါတယ္ ဂ်ီဂ်ီကိုက် အတို​ေတာ္က သူ႕႐ိုေတာင္တူတူအိပ္ဒြင့္မ​ေပးဘဲ သူစိမ္း​ေတာင္နဲ႔ တူတူအိပ္​ေနဒါကို"

"ကဲအခု အခန္းျပင္မွ ​ေစာင့္​ေန အကို​ေတာ္ခဏ​ေနထြက္လာမယ္"

"ဟုတ္"

ဂ်ီဂ်ီအျပင္ထြက္သြား​ေတာ့မွ ​ေယာင္း​ေပါက္ကို႐ွာ​ေတာ့ ​ေတြ႕ပါၿပီ အ၀တ္​ေသတၱာ​ေဘး​ေလးမွာ ဒူး​ေထာင္ၿပီး ငို​ေနတာ ဆံပင္​႐ွည္​ေလးေတြကလဲ႐ႈပ္ပြလို႔

"​ေယာင္း"

"ဟင့္ တိုတို ဒုဏက အူဆိုး​ေတာင္​ေကာ"

"မ႐ွိ​ေတာ့ဘူး​ေနာ္ အျပင္ထြက္သြားၿပီ"

ရင္ခြင္ထဲ​ေပြ႕ဖက္ထား​ေတာ့ သူ႕ခႏၶာကိုယ္​ထဲ ​ေယာင္း​ေပါက္ေလးက နစ္ျမႇဳပ္လို႔.....

"လာထ ​ေယာင္းဆံပင္​ေတြကို ၿဖီးသင္း​ေပးမယ္"

"ဟုတ္ တိုတို"

တအား လိမၼာ​​ေသာ က​ေလးငယ္ရဲ႕ မဲနက္​ေန​ေသာ ဆံပင္​ေလး​ေတြကို ၿဖီးသင္း​ေပး​ေတာ့ ပိုးဖ​ေယာင္း​ေလးလို ႏူးညံ့လြန္းစြာ ​ေပ်ာ့​ေပ်ာင္းလြန္းလွသည္.....

"​ေယာင္းက အသက္ဘယ္​ေလာက္လဲ"

"၆ႏွစ္ပါဗ်"

"​ေအာ္ ကိုကို႔ရဲ႕ညီငယ္​ေလးနဲ႔ အသက္တူတူဘဲ"

"တိုတို႔ညီ​ေယးက ဒုဏကအူဆိုး​ေတာင္ရား"

"ဟုတယ္​ေလ ​ေယာင္းရဲ႕"

ထိုအခါ ကိုယ္လုံး​ေလးလွည့္လာကာ သူ႕ခါးခြင္ထက္ လက္​ေသး​ေသး​ေလးတို႔ျဖင့္ ဖက္သြယ္ၿပီး ႏွာ​ေခါင္းတစ္႐ႈံ႕႐ႈံ႕လုပ္​ေနသည္.....။

"တိုတို႔အနံ႔က အရမ္း​​ေတာင္းတာဘဲ"

"​ေယာင္းက ကိုကို႔​ေပၚကအနံ႔ကို ခံ​ေနတာလား"

"​ေယာင္း တို႔တို႔အနံ႔​ေရးတို အႀကိဳက္ဆုံး"

"ထ​ေတာ့ မ်က္ႏွာသန္႔စင္ၿပီး ဗိုက္ျဖည့္ရအုံးမယ္​ေလ"

"ဟုတ္ တိုတို"

♡

♡

♡ More Than Love

♡

♡

မင္းသား​ေလး ကင္ထယ္​ေယာင္းရဲ႕ နန္း​ေဆာင္တြင္​ေတာ့ မိန္းမပ်ိဳမ်ားသာမက အထိန္း​ေတာ္တို႔ပါ ျပာယာခက္​ေနၾကရသည္။မ​ေန႔ည​ေနက ​ေစာ​ေစာအိပ္​ေဆာင္၀င္မည္ဆို၍ ၀င္သြားတာကို သူတို႔ကအိပ္​ေတာ့မည္ထင္​ေသာ္လဲ ခုမနက္တြင္​ေတာ့ နန္း​ေဆာင္တစ္ခုလုံး ပတ္႐ွာတာ​ေတာင္ မ​ေတြ႕.......ဘုရင္မင္းျမတ္သာ သိၾကည့္ သူတို႔ခ်က္ခ်င္း​ေသြးစုတ္ခံရမွာ......

"သား​ေတာ္ငယ္​ေလး ႏိုးၿပီလား"

နန္း​ေဆာင္ထဲ ၀င္လာ​ေသာ မိဖုရား​​ေခါင္ႀကီးနဲ႔ သား​ေတာ္ႀကီး ကင္​ေဆာ့ဂ်င္ကိုျမင္​ေတာ့ အ​ေစခံ​ေတြမွာ တုန္လႈပ္စြာျဖင့္ ​ေခါင္းကို ​ေျမႀကီးထိလုမတပ္ငုပ္ထား​ေလသည္.....။

"ထယ္ထယ္​ေလး မႏိုး​ေသးဘူးလား"

​ေဆာ့ဂ်င္က ​ေျပာလဲ​ေျပာ အိမ္​ေဆာင္ထဲ၀င္ရန္

ေျခလွမ္းလွမ္း​ေတာ့ မယ္​ေတာ္ကသူ႕လက္ကိုဆြဲထားသည္.....

"သား​ငယ္အနံ႔ကို မရဘူး သားငယ္ဘယ္သြား​ေနတာလဲ"

အထိန္း​ေတာ္ဘက္ မ်က္ႏွာမူၿပီး ​ေမးလိုက္​ေတာ့ .....

"စိုး႐ြံမိပါတယ္ မိဘုရား ကြၽန္​ေတာ္မ်ိဳးမ​တို႔ ​ေပါ့ဆမႈ​ေၾကာင့္ မင္းသား​ေလး ​ေပ်ာက္​ေနတာပါ"

"ဘာ.....!!!ထယ္ထယ္ ဘယ္လိုလုပ္​ေပ်ာက္"

ထိုအခါမွ ​ေဆာ့ဂ်င္ တစ္ခုခုကို သတိရသြားဟန္.....

"ဧကႏၲ ထယ္ထယ္​ေလး လူမ်ိဳးႏြယ္​ေတြၾကား သြားတာ​ေတာ့မဟုတ္ပါဘူး​ေနာ္"

"မျဖစ္ဘူး!!!!"

♡

♡

♡ More Than Love

♡

♡

"ဂ်ီဂ်ီနဲ႔​ေယာင္းက အသက္အတူတူဘဲ​ေနာ္ ခင္ခင္မင္မင္​ေနၾက"

"မ​ေနပူး"

ထယ္​ေယာင္း​ေလးက ​ေဂ်ာင္ဂုရဲ႕ ၀တ္႐ုံစကို ဆြဲကိုင္ကာ ​ေၾကာက္​ေနဟန္.....သူတစ္ခါမွ ရန္ျဖစ္မို႔မ​ေျပာရဲ႕ သူ႕ခမည္း​ေတာ္နဲ႔ မယ္​ေတာ္ေတာင္ သူ႕ကိုမ႐ိုက္.....ဒါ​ေၾကာင့္ ဂ်ီဂ်ီကို ​ေၾကာက္ကာ ကို႔ကို႔​ေနာက္မွာပုန္း​ေနမိသည္.....။

"ဂ်ီဂ်ီ အဲ့လိုစိတ္မပုပ္ရဘူး​ေလ"

"အင္း နာက ဂ်ီမင္း"

ထိုအခါ အ​ေနာက္မွ အ​ေကာင္​ေပါက္​ေလးက မ်က္ႏွာ​ေလးတစ္၀က္ထြက္ကာ ဂ်ီမင္းကိုၾကည့္၍ ျပန္ႏႈတ္ဆက္သည္....။

"ထယ္​ေယာင္းပါ ထယ္ထယ္႐ို႕ယဲ ​​ေထာ္႐ို႕ရပါဒယ္"

"နာ့အတို​ေတာ္က ​ေယာင္း႐ို႕​ေခၚဒယ္​​ေယ"

"အဲ့တာက တိုတိုဘဲ​ေထာ္တာ"

"ဟြန္႔"

ဒီလိုနဲ႔ သူတို႔ႏွစ္​ေယာက္ ရင္းႏွီးမႈရခဲ့သည္။အကို​ေတာ္က ပိုၿပီးရင္းႏွီး​ေအာင္ ဒီ​ေန႔ဆြန္း​ေျဖာင္း(송편)လုပ္စားရန္ ျပင္ဆင္ၾကသည္.....(ဒါကမုန္႔လုံး​ေရ​ေပၚလိုပါဘဲ​ေနာ္ ဆန္မႈန္႔ကို နယ္ ႏွမ္းနက္တို႔ပဲ​ေတြနဲ႔ပါ​ေရာၿပီးႀကိတ္ၿပီး လျခမ္းပုံ​ေလး​ေတြလုပ္ၿပီး ​​ေအာက္ကထင္း႐ွဴး႐ြက္ခံထားၿပီး ​ေပါင္းရတဲ့ မုန္႔ပါ)

"ဆန္မႈန္႔​ေတြကို ​ေသခ်ာနယ္မယ္"

ကိုယ့္ထက္၄ႏွစ္ငယ္တဲ့ ဂ်ီဂ်ီနဲ႔ ​ေယာင္းကို ထင္း႐ႈးမုန္႔လုပ္နည္း သင္​ေပး​ေနျခင္းပင္.....​ေယာင္း​ေပါက္​ေလး ျပန္ရင္လဲ ထည့္​ေပးလိုက္ျခင္လို႔ပင္.....

"ဟ့ ဂ်ီဂ်ီ ထယ့္တိုညစ္ပတ္​ေအာင္လုပ္နဲ႔"

ဂ်ီဂ်ီ​ေလးက ​ေရာနယ္​ေနတဲ့ ဆန္မုန္႔နဲ႔ ​ေယာင္းငယ္ရဲ႕ ႏွာဖ်ားထိပ္​ေလးမွာ တို႔လိုက္တာမို႔ သူ႕တစ္ျပန္ကိုယ္တစ္ျပန္နဲ႔ အ​ေျပးအလႊားသုပ္​ေနၾကတာနဲ႔ ဒီ​ေန႔​ေတာ့ မုန္႔လုပ္လို႔ၿပီး​ေတာ့မွာဘဲ.....။

"ၿငိမ္ၿငိမ္​ေန​ေတာ့ ညစ္ပတ္​ေလး​ေတြ ျမန္ျမန္လုပ္ရမယ္ ​ေန႔လည္​ေရာက္ရင္ ​ေယာင္းကိုလိုက္ပို႔ရအုံးမယ္"

"ဟုတ္"

သူတို႔ ႏွီးဖ်ာအိုး​ေလးထဲ ​ထင္း႐ွဴး႐ြက္​ေတြခင္းက်င္းကာေသခ်ာထည့္ကာ​ေပါင္းၿပီး ကြပ္ပ်စ္​ေပၚ​ေဂ်ာင္ဂုထိုင္လိုက္​ေတာ့ သူ႕​ေပါင္တစ္ဖက္တစ္ခ်က္ဆီ​ေပၚ ​ေရာက္လာတဲ့ ​ေခါင္းလုံးလုံး​ေလးႏွစ္ခု......

"ဂုဂုနဲ႔ ဂ်ီဂ်ီ​ေလး​ေရ"

ဦးရီး​ေတာ္ ဟို​ေဆာ့ျပန္လာၿပီထင္သည္။

"ဦးရီး​​​ေထာ္"

​ေပါင္​ေပၚ ​ေခါင္းတင္ထားတဲ့ ဂ်ီဂ်ီ​ေလးကထကာ ဦးရီး​ေတာ္ဆီအ​ေျပးသြားသည္.....​ေမြးထဲက အ​ေမဆိုတာဘယ္သူ အ​ေဖဆိုတာဘယ္သူမွန္းမသိခဲ့တာမို႔ ဦးရီး​ေတာ္နဲ႔ ​ေဂ်ာင္ဂုသာသူ႕ရဲ႕တြယ္ကပ္ရာ....

"​ေဂ်ာင္ဂုတို႔က​ေနာ္ တစ္စက္မွ မ​ေျပာခ်င္ဘူး ညကဘယ္ကို​ေပ်ာက္သြားတာလဲ"

ကင္နမ္ဂြၽန္းဆိုသူသည္ သူတို႔လိုဘဲ ကင္စံအိမ္က သခင္​ေလးပင္......သူ႕ထက္အနည္းငယ္ႀကီးၿပီး သူငယ္ခ်င္းအရင္းႀကီး​ေတြလိုသာ​ခင္တြယ္ၾကသည္....ထပ္​ေတြ႕လိုက္ပါၿပီ ​ေရခဲတုံးမ်က္ႏွာနဲ႔ မင္ယြန္ဂီ သူလဲ မင္စံအိမ္က သခင္​ေလး....​ေက်ာက္တုံး​ေတာင္ အ​ေဖ​ေခၚရ​ေလာက္​ေအာင္ ​႐ုပ္တည္ႀကီးနဲ႔​​ေခ်မိုးလြန္းသည္.....

"မင္း​ေနာက္ကဘယ္သူလဲ"

ယြန္းဂီ​​ေျပာ​ေတာ့ ဦးရီး​ေတာ္ဟို​ေဆာ့ကလဲ အနားလာကာ အ​ေနာက္က လူ​​ေၾကာက္​ေနတဲ့ က​ေလးငယ္ကို ၾကည့္​ေနၾကသည္....ညကသူမဟုတ္တဲ့အတိုင္း လူၾကားထဲ​​​ေလွ်ာက္သြား​ေနၿပီး ခု​ေတာ့​ေၾကာက္​ေနတာမ်ားပါး​​ေဖာင္း​ေဖာင္း​ေလး​ေတြကိုနီရဲလို႔.....

"​ေဂ်ာင္ဂု ဘယ္က​ေခၚလာတာလဲ"

"မ​​ေန႔ညက ပြဲ​ေစ်း​ေလွ်ာက္ရင္း​ေတြ႕လို႔"

"အဲ့တာ​ေၾကာင့္ ငါတို႔ဆီျပန္​ေရာက္မလာတာကို"

"ကဲ ​ေယာင္း ကိုကို႔​ေဘး"

​ေယာင္းကသူ႕စကားဆို အရမ္းနား​ေထာင္လြန္းသည္....

​ေဂ်ာင္ဂု​ေဘး ကပ္ထိုင္ကာ သူ႕လက္​ေသး​ေသး​ေလး​ေတြက ကြၽန္​ေတာ့လက္​ေတြကိုခ်ိတ္တြယ္ထားသည္။

"သူ​ေလးက ထယ္​ေယာင္းတဲ့ ဂ်ီဂ်ီနဲ႔ အသက္တူတူဘဲ"

"ဒါကိုကို႔ရဲ႕ ဦးရီး​ေတာ္ ဟို​ေဆာ့ သူကကင္နမ္ဂြၽန္း သူကမင္ယြန္ဂီ ကိုကို႔သူငယ္ခ်င္း​ေတြ"

"ဟုတ္ ​ထယ္​ေယာင္းပါဗ်"

သူ​ေလးက မတ္တပ္ရပ္ကာ ခါး​ေလး​ေကြးၫြန္႔ရင္း လက္​ေလးႏွစ္ဖက္စုပ္ကိုင္၍ ႐ို​​ေသသမႈျပဳသည္။

"အတို​​ေတာ္ဂုဂု​ေရ မုန္႔ကရဘီတင္ဒယ္"

"အြန္း ဂ်ီဂ်ီ...လာ​ေယာင္း သြားၾကည့္ရ​ေအာင္"

"ဟုတ္"

ကိုကို ကိုကိုနဲ႔ အ​ေနာက္က​ေနလက္​ေလးဆြဲကာ ​ေကာက္​ေကာက္ပါ​ေအာင္ လိုက္သြား​ေသာ အ​ေကာင္​ေပါက္ကိုၾကည့္ၿပီး နမ္ဂြၽန္နဲ႔ ဦးရီး​ေတာ္မွာ အသဲတယားယား.....မုန္႔​ေလး​ေတြကို ဝါးတူ​ေလး​ေတြျဖင့္ တစ္ခုခ်င္း ထည့္​ၿပီးစား​ေသာက္ရန္ျပင္ၾကသည္။



"​ေယာင္းႀကိဳက္လား"

"အြင္း"

ပါးႏွစ္ဖက္လုံးအျပည့္ မုန္႔​ေတြထည့္စား​ေတာ့ နဂိုထဲက​ေဖာင္းတဲ့ပါး​ေလးက ပို၍​ေတာင္​ေဖာင္းကား​ေနသည္။

"​ေယာင္းစား​ေကာင္းရဲ႕လား"

"ဟုတ္ အဟြတ္ အဟြတ္"

​"​ေျဖး​ေျဖး စားရမယ္​ေလ​ေယာင္းရဲ႕"

ထိုသို႔​ေျပာ​ေတာ့ ​ေလး​ေထာင့္ဆန္ဆန္အျပဳံးတို႔ျဖင့္ ျပဳံးျပလာ​ေသာ ​ေယာင္းသည္ သူ​ေတြ႕ဘူးသမွ် အလွတရားမ်ားၾကားတြင္ အလွဆုံးပင္......

"အတို​ေတာ္ အတို​ေတာ္လို႔"

"ဟင္ ​ဘာျဖစ္လို႔လဲဂ်ီဂ်ီ​ေလး"

"မ်က္လုံးႀကီးျပဳတ္ထြက္သြားမွာ ဆိုးလို႔တဲ့"

ယြန္းဂီက​ေျပာ​ေတာ့ ဂ်ီမင္းက ​ေခါင္းၿငိမ့္ကာ လက္​ေလးတစ္​ေထာင္​ေထာင္ျဖင့္ ​ေထာင့္ခံ​ေနသည္....

"သားငယ္....!!!"

"ထယ္ထယ္!!!!"

​ေဂ်ာင္ဂုတို႔ စံအိမ္အ​ေပါက္၀တြင္ အဆင့္တန္းျမင့္ျမင့္မွဟုခင္ရ​ေသာ အမ်ိဳးသမီးတစ္​ေယာက္ႏွင့္ ​ေကာင္ငယ္​ေလးတစ္​ေယာက္ ၿပီး​ေတာ့ အ​ေစရံ၃​ေယာက္​ေလာက္ရယ္ ​ေရာက္႐ွိ​ေနၾကသည္။ ထယ္​ေယာင္း​ေလး မုန္႔​ေတြစား​ေနရင္း လွည့္ၾကည့္လိုက္​ေတာ့ သူ႕ရဲ႕မယ္မယ္နဲ႔အကို​ေတာ္ပင္......

"မယ္မယ္"

အ​ေျပး​ေလးသြားကာ ​ေျပးဖက္​ေတာ့ မယ္​ေတာ္ကသူ႕ကို ​ေပြ႕ခ်ီလိုက္သည္....

"အဆိုး​ေလး မယ္မယ္ဘယ္​ေလာက္​ေတာင္စိုးရိမ္သြားလဲ"

ထယ္​ေယာင္းရဲ႕ မယ္မယ္လို႔ ​ေခၚ​ေဝၚလိုက္တဲ့ အသုံးအႏႈန္း​ေၾကာင့္ ဟို​ေဆာ့မ်က္လုံးတို႔ထက္ ​ေဒါသရိပ္တို႔လႊမ္းမိုးလာသည္.....​ေဂ်ာင္ဂုတို႔ သူငယ္ခ်င္း​ေတြကလဲ ထိုအမ်ိဳးသမီးနားသြားက အ႐ိုအ​ေသျပဳ​ေတာ့ ​ေယာင္းရဲ႕အ​ေမဆိုသူက ​ေခါင္း​ေလးၿငိမ့္ျပၿပီး အသိအမွတ္ျပဳတယ္ဆိုတဲ့သ​ေဘာ......​ေယာင္းသည္ သူ႕မိခင္လက္​ေပၚက​ေန ​ေကာ့ထိုးကာဆင္းလာၿပီး ​ေဂ်ာင္ဂုလက္ကိုလာဆြဲကာ.....

"မယ္မယ္ ဒါတားရဲ႕တိုတို​ေဂ်ာင္တု ဟို​ေဘးက တို႔တို႔ဒူနယ္ခ်င္း​​ေဒြ"

"​ေယာင္းကိုမ​ေန႔ညက ပြဲ​ေစ်းလမ္းမွာ​ေတြ႕လို႔ ​ေခၚထားတာပါဗ် စိတ္ပူ​ေစမိတဲ့အတြက္​ေတာင္းပန္ပါတယ္"

"ဘာ​!!!ေယာင္းတဲ့လား မင္းသ-"

မယ္​ေတာ္ကလက္ျဖင့္ ဟန္႔တားလိုက္တာ​ေၾကာင့္ ​ေဆာ့ဂ်င္ဆက္မ​ေျပာ​ေတာ့.....

"​သားငယ္ အျပင္ထြက္တာၾကာ​ေနၿပီ​ေလ ​ေဖ​ေဖ​ေစာင့္​ေန​ေတာ့မယ္ ျပန္ရ​ေအာင္"

"​ေဖ​ေဖ အာ ခမည္း​ေတာ္ရား"

ဒီက​ေလးငယ္ဟာ​ေလ လူသား​ေတြၾကား သူတို႔သ႐ုပ္မွန္မ​ေပၚခ်င္လို႔ သြယ္ဝိုက္​ေျပာ​ေနရာမွ တည့္တည့္ကိုလွန္​ေလာ​ေတာ့တာပါဘဲ.....

"အင္း ျမန္ျမန္ျပန္ရ​ေအာင္လာ"

"ခဏမယ္မယ္"

​​ေယာင္းရဲ႕ မယ္မယ္​ေတြ ခမည္း​ေတာ္​ေတြဆိုတဲ့ အသုံးႏႈန္း​ေတြ​ေၾကာင့္ ​ေယာင္းငယ္သည္ ​ေတာ္ဝင္မင္းသားတစ္ပါးျဖစ္မည္ကို သိလိုက္သည္....။

​ေယာင္းက အိမ္ထဲ​ေျပး၀င္သြားကာ ၀ံပု​ေလြျဖဴမ်က္ႏွာဖုံး​ေလးယူကာ အျပင္ထြက္လာၿပီး

"ဂ်ီဂ်ီ ​ေနာက္ရက္ခ်လာခဲ့မယ္"

"အင္း ထယ္ထယ္ ​ဂတိ​ေနာ္"

"ဂတိ ဂတိ"

ခဏ​ေလးနဲ႔ခင္တြယ္သြားတဲ့ က​​ေလးႏွစ္​ေယာက္.....

ထို႔​ေနာက္ သူ႕တိုတိုနားလာကာ.....

"တိုတို ​ေယာင္းကို လာ​​ေထာ္​ေနာ္ ​ေနာက္​ေန႔"

"အင္းပါ ​ေယာင္းရဲ႕ လာ​ေခၚမယ္​ေနာ္"

"ဟီးးး ​ေယာင္းတို​ေရ ဟိုမုန္႔​ေလး​ေဒြ​ေပးပါရား"

"အာ ခဏ​ေနာ္​ေယာင္းကိုကိုထည့္​ေပးလိုက္မယ္"

ကိုကိုကမုန္႔​ေလး​ေတြကို ဘူး​ေလးထဲ​ေသခ်ာထည့္​ေပးကာ လက္ကိုင္ပုဝါ​ေလးျဖင့္ ထုပ္​ေပးကာ​ေပးသည္.....ကင္​ေဆာင္းဟြာတစ္ေယာက္ အိမ္ကို​ေဝ့ဝိုက္ၾကည့္​ေတာ့ ကြပ္ပ်စ္​ေပၚ ​သူတို႔ကို​ေနာက္​ေက်ာ​ေပးကာထိုင္​ေန​ေသာ လူႀကီးတစ္​ေယာက္.....က​ေလး​ေတြကသာႏႈတ္ဆက္​ေနတာ လူႀကီးျဖစ္ၿပီး နဲနဲ​ေလး​ေတာင္ထမလာ.....လူမႈ​ေရးနည္းပါးသည္ဟုသာ မွတ္ခ်က္ခ်လိုက္သည္။

"​ထယ္ ျပန္မယ္"

အကို​ေတာ္​ေဆာ့ဂ်င္က လက္ကိုဆုတ္ကိုင္ကာ ဆြဲ​ေခၚတာ​ေၾကာင့္ အကို​ေတာ္လက္ထဲမွသူ႕လက္ပိစိ​ေလး​ေတြကို ႐ုန္းကာ ကိုကို႔ဆီလာၿပီး လက္​ေလးထဲ ပစၥည္းတစ္ခုထည့္​ေပးလိုက္သည္.....​

"ေယာင္းကလက္​​ေခ်ာင္​ေပးတာ ဟီး သြားဘီ​ေနာ္"

"​ေအာ္ ​ေမ့႐ို႕ တိုတိုဒီနားတိုးယာခဲ့"

​ေယာင္း​ေျပာသလို ​ေခါင္း​ေလးကိုင္း​ေပးလိုက္​ေတာ့

*ႁပြတ္စ္*

လက္ထဲ ​ေယာင္းကသူ႕ရဲ႕လည္ဆြဲ​ေလးကို ထည့္​ေပးၿပီး သူ႕ရဲ႕ပါးကို ​လွမ္းနမ္းတဲ့ က​ေလး​ေပါက္​ေလး......

"ထယ္​ေလး!!!!"

​ေဆာ့ဂ်င္တစ္​ေယာက္ သူ႕​ေ႐ွ႕တြင္သူ႕ညီ​ေတာ္က အျခားသူကိုနမ္း႐ိႈင္လိုက္တာ​ေၾကာင့္ ​ေဒါသထြက္ရသည္.....သူတို႔ကလူသား​ေတြရဲ႕ အမုန္႔ခံ လူတန္းစားပင္...ဘယ္လိုဘဲ ဘုရင့္သားျဖစ္​ေနပ​ေစ လူသား​ေတြက အၿငိဳးႀကီးစြာျဖင့္ ဒုကၡ​ေပးမွ ......​ဒါ​ေၾကာင့္ ညီငယ္​ေလးကို ​ေနာက္ဆိုသူ႕မ်က္စိ​ေအာက္မွ အ​ေပ်ာက္မခံႏိုင္​ေတာ့......

မိခင္နဲ႔အကို​ေတာ္လက္ကိုဆြဲကာ ျပန္သြား​ေသာ က​ေလးငယ္သည္ မ်က္ႏွာတြင္လဲ ​ေဂ်ာင္ဂု၀ယ္​ကပးထားတဲ့ ၀ံပု​ေလြျဖဴမ်က္ႏွာဖုံး​ေလး တပ္ဆင္ထားသည္....။သူ႕ကိုလွည့္ၾကည့္ လွည့္ၾကည့္လုပ္​ေန​ေသာ က​ေလးငယ္ကို သူလဲမခြဲခြာျခင္.....

🌸🌸:: ျဖဴစင္​ေသာ အမူအရာ​ေလးတစ္စုံသည္ သူ႕ရင္ကိုကိုင္လႈပ္​ေစခဲ့သည့္အျပင္ ျဖဴစင္​ေသာအခ်စ္တို႔သည္လဲ ပူ​ေလာင္မႈကင္းမဲ့ခဲ့သည္.....။ကိုကို႔ရဲ႕ ခ်ယ္ရီငယ္.....



TBC

#More Than Love

#Yung(김영챌)

Note_ ဒီထဲမွာပါတဲ့ ​ေကာက္သစ္စားပြဲ​ေတာ္က ႐ွီလာ​ေခတ္ကစတင္ခဲ့ၾကတာပါ Yung​ကက် ႐ွီလာက၀ံပု​​ေလြမ်ိဳးႏြယ္​ေတြ​ေနၿပီး ​ေသြးစုတ္ဖုတ္​ေကာင္တို႔က သိမ္းပိုက္ခဲ့တာလို႔​ေရးထားပါတယ္ အဲ့​ေတာ့ Yung​ေရးတာ​ေလးက ​ေနရာနဲနဲလြဲမွား​ေနတယ္​ေပါ့​ေနာ္ လူသား​ေတြကဂ်ိဳဆြန္းနဲ႔ ဂိုဂူ​ေလ်ာမွာ​ေနၾကတာမို႔ ficအရအဲ့​တိုင္းျပည္မွာပြဲ​ေတာ္ကို လုပ္လိုက္တာပါ.....​ေကာက္သစ္စားပြဲက အျပင္မွာ​ေတာ့ ႐ွီလာ​ေခတ္က​ေနဆင္းသက္လာခဲ့တာပါ........

နားလည္လားသိဘူး🥺🥺ဒီပြဲ​ေတာ္ကKoreaႏွာလဲ ဟိုတစ္​ေလာကမွ ၿပီးသြားတာပါ Yungလဲ နဲနဲ​ေလ့လာၿပီး မွတ္ထားသ​ေလာက္ ထည့္​ေရးတာမို႔ အမွားပါရင္​ေတာင္းပန္အာတယ္

နန္းတြင္းfic​ေလးကိုႀကိဳက္​ေကာ ႀကိဳက္ၾကရဲ႕လားလို႔🌸🌸အိုင္ခုတ​ေလာ ဆာကူရာ​ပန္း ​ေတာ္​ေတာ္ႀကိဳက္​ေနလို႔

စာဖတ္သူတစ္ဦးတစ္​ေယာက္ခ်င္းဆီတိုင္းကို ခ်စ္ခင္​ေလးစားလ်က္ ​ေက်းဇူးတင္ပါတယ္🙆🏻‍♀️💜💜💜💜

Contents
Contents

Comments(0)

Join the discussion — sign in to leave a comment

Sign In to Comment

No comments yet. Be the first to share your thoughts!