Kabanata 1964

Kabanata 1964 Puno ng pag-iisip si Avery kaya wala siyang ibang maisip maliban sa kanya.

“Avery, nasa basement ba kayo, nililinaw ang hindi pagkakaunawaan?” Tanong ni Ben Schaffer, nakatingin sa shirt ni Elliot sa kamay niya.

“Sabi niya noon pa man niya ako mahal…” Napaluha si Avery, nanginginig ang boses, “Ako rin… Ako rin!”

Natigilan si Ben Schaffer sa kanyang lalamunan, may gustong sabihin, ngunit naramdaman niyang may masasabi siya.

Ngayon ang kinaroroonan ni Elliot ay hindi alam, at ang kanyang buhay at kamatayan ay hindi alam. Ang pagpapaalam sa kanya na hindi nagbago ang pagmamahal ni Elliot sa kanya, lalo lang siyang magiging miserable.

Matapos umiyak ng ilang sandali si Avery ay nakatulog siya dahil sa kanyang panghihina.

Lumabas sa ward sina Ben Schaffer at Chad, at napabuntong-hininga silang dalawa.

“Kuya Ben, ano ang dapat kong gawin?” Parang kutsilyo si Chad, “Kung hindi ko mahanap ang amo, natatakot talaga ako na baka hindi makalabas si Avery.”

“Hindi ko alam ang gagawin ko.” Sumasakit ang ulo ni Ben Schaffer. “Feeling ko wala na si Elliot sa Yonroeville. Walang sinuman ang nakipag-ugnayan sa amin sa napakaraming araw mula noong siya ay naaksidente, na nagpapahiwatig na ang taong kumuha sa kanya ay hindi nais na mahanap namin siya.”

Tinanggal ni Chad ang salamin niya at inabot ang mga luha niya.

Sumandal si Ben Schaffer sa dingding ng koridor, nag-isip sandali, at pagkatapos ay nagsabi: “Ibalik mo muna si Avery kay Aryadelle, at kapag bumalik siya sa bata, marahil ay magiging mas mabuti ang kanyang kalooban.”

“Paano kung ayaw niya?”

Kailangang hayaan siyang bumalik ni Avery kay Aryadelle kung ayaw niya! Kung hindi, sa loob ng ilang araw, gagaling siya ng kaunti, at tiyak na susubukan niyang tumakas mula sa ospital…” Huminto si Ben Schaffer nang sabihin niya iyon, “Hindi nag-impake ng espesyal na eroplano si Hayden. Talaga?

Ibalik natin si Avery kay Aryadelle ngayon!”

Chad: “Kuya Ben, kumalma muna tayo! Medyo hindi na siya komportable. Kung pipilitin natin siyang bumalik sa Aryadelle, talagang gagawa siya ng matinding mga bagay.”

“Hindi talaga ako kalmado ngayon.” Habang nakapikit si Ben Schaffer ay lilitaw sa kanyang isipan ang madilim na silong at ang lungkot na sigaw ni Avery.

Chad: “Dalhin natin siya sa basement na iyon bukas! Kung hindi natin siya ibabalik sa eksena, nandoon din siya.”

Ben: “Okay! Tignan natin bukas kung kamusta siya.”

Kinaumagahan, nagising si Avery at nakita niya si Hayden na nakaupo sa tabi ng hospital bed.

“Nay, gusto mo bang pumunta sa basement na iyon?” Tanong ni Hayden, “Kung gusto mong pumunta, maaari kitang ihatid doon.”

Tumango si Avery matapos marinig ang sinabi ni Hayden.

“Kumain ka muna ng almusal.” Inilabas ni Hayden ang mainit na lugaw na dala niya at pinakain siya ng kutsara.

Pagkatapos mag-almusal, isinakay ni Hayden si Avery sa wheelchair at pinaupo, saka itinulak palabas ng ospital.

Makalipas ang mahigit isang oras, huminto ang sasakyan sa pinangyarihan ng krimen.

Patag ang daan patungo sa bungalow, at kasama nito, nandoon ang bungalow.

Napatingin si Avery sa mga guho sa kanyang harapan, at ang ekspresyon ng kanyang mukha ay natigilan.

“Nay, dadalhin ko po kayo sa basement na iyan.” Itinulak ni Hayden ang wheelchair at naglakad ng ilang metro pasulong.

Sa kanyang harapan, lumitaw ang isang malaking hukay.

Ang basement ang nakakulong kay Avery at Elliot.

“Wala na si Elliot dito.” Tumingin si Hayden sa hukay sa kanyang harapan at sinabi sa kanyang ina.