Kabanata 681

Kabanata 681

Alam ni Elliot na ang hindi inaasahang katahimikan ay dahil may mas malaking bagyo na naghihintay sa kanya!

Nagkaroon na ng dalawang anak si Avery, pero gusto pa rin niyang kunin ang pangatlong anak palayo sa kanya!

Ayaw niyang bigyan siya ng kahit isang anak!

Siya ay 46 na malupit!

“Hindi ka payag?” Ayaw ni Avery na bigyan ng masyadong mahabang panahon si Elliot para mag-isip.

“Kung ayaw mo, pwede ka nang umalis ngayon din, Elliot. Huwag kang magpapakita sa harap ko bago ipanganak ang sanggol.”

Ang resolusyon sa kanyang boses ay tumusok sa puso ni Elliot.

Nang tanungin niya ito noon kung ano ang gusto niya, may isa pa siyang muntik pang sabihin sa

dulo.

Halos sabihin niya sa kanya, “Ibibigay ko sa iyo ang kahit ano hangga’t mayroon ako.”

“Sa tingin mo ba maghihirap ang bata kasama ko?” tanong niya na namumulang mata.

“Gusto ko lang na nasa tabi ko ang anak ko.” Kung ikukumpara kay Elliot, mas kalmado ang tono ni Avery. “Lahat tayo naghihirap sa buhay. Hindi iyon ang nakakatakot. Ang nakakatakot ay may noge love.”

“Paano ka nakakasigurado na hindi ko kayang bigyan ng pagmamahal ang bata?” ganti ni Elliot.

“Ayokong makipagtalo sa iyo tungkol dito,” sabi ni Avery, pagkatapos ay muling umirap, “Ibigay mo sa akin ang iyong sagot. Kung hindi mo ako masagot, pagkatapos ay kukunin ko na hindi ka sumasang-

ayon.”

“Syempre hindi ako sang-ayon,” sabi ni Elliot habang bumubulusok ang mainit niyang hininga sa pisngi ni Avery. “Kahit na, ano ang magagawa ko? Maraming bagay ang hindi ko mababago.”

“Hindi mo kailangang magdusa. If the baby is willing to acknowledge you as his father, then I won’t get in the way,” sabi ni Avery.

Isang malamig na tawa ang pinakawalan ni Elliot at sinabing, “Alam mong imposible iyon.”

Kinasusuklaman siya ni Hayden. Kung tumanggi si Hayden na kilalanin siya, kukumbinsihin niya ang iba pang dalawang bata na gawin din iyon.

“Kailangan mo ba ang sanggol na tawagin kang ‘Tatay’ para magawa mo ang iyong mga tungkulin bilang ama?” panunuya ni Avery. “Maraming beses, walang tinatawag na dead end. Kung naputol ang kalsada, hindi ba pwedeng gumawa ka na lang ng bagong tulay?”

Nagulat si Elliot sa sinabi niya.

Sa sala, sinulyapan ni Mike ang oras nang matapos ang kanilang tsaa.

“Isang oras na. Ano ang pinag-uusapan nila? Hindi pa ba sila tapos?”

Humikab si Jun, saka sinabing, “Ang tahimik. I wonder kung tulog na sila.”

Sabay na sinamaan siya ng malamig na tingin nina Tammy at Mike.

“Hindi ba kayo napapagod? I’m beat…” Tumayo si Jun sa couch at pinatayo si Tammy. “Umuwi na tayo mahal. Maaari mo lamang tanungin si Avery nang pribado kung gusto mong makuha ang scoop. Hindi na kailangang maghintay dito.”

Pagkaalis nila ay bumangon na rin si Eric.

“Ihahatid na kita!” Sabi ni Mike habang tumatayo.

“Ayos lang. Dapat mong tingnan ang mga bata.”

“Sige. Maraming salamat sa lahat, Eric,” pasasalamat ni Mike.

“Lahat ng ginawa ni Layla.”

“Huwag kang makipagtalo sa akin. Alam na alam ng lahat ang sitwasyon.” Tinapik ni Mike ang balikat ni Eric at sinabing, “Pumunta ka nang mas madalas kung may oras ka.”

“Oo naman.”

Nang makaalis si Eric, umakyat si Mike.

Naglakad muna siya papunta sa master bedroom at sinubukang mag-eavesdrop sa pinto.

Sa huli, wala siyang narinig! Parang tulog talaga sina Elliot at Avery.

Sa master bedroom, nag-scroll si Avery sa kanyang telepono pagkatapos maligo. Ang ingay ng tubig na nagmumula sa banyo ay si Elliot na naliligo sa loob.

Ibinigay niya ang pangangalaga sa sanggol, at binigyan ng pahintulot na manatili sa gabi.

Nagreply si Avery sa mga text message nina Mike at Tammy. Susuriin na sana niya ang balita nang bumukas ang pinto ng banyo, at lumapit si Elliot sa kanya na may nakapulupot na tuwalya sa kanyang baywang.

Isang mapanganib na aura at mainit na singaw ang pumuno sa hangin.

Ibinaba ni Avery ang kanyang telepono, pagkatapos ay kinakabahan siyang binalaan, “I’m in my third trimester. Hindi ako makakatulog sa iyo.”