Kabanata 808

Kabanata 808 Natakot si Elliot na sa oras na makita niya si Avery at ang mga bata, masyado siyang nalilibugan sa kaligayahan na hindi na niya mahinahong harapin ang dilim sa likuran niya.

Ayaw niyang maapektuhan siya at ang mga anak ng kanyang matitinding problema.

Napatingin si Avery kay Elliot na nanatiling tahimik. Kitang-kita niya ang kumplikadong titig nito. Hindi niya mabasa ang mga ekspresyon nito.

Naisip niya na hangga’t siya ang nagkusa na imbitahan siya at siya ang unang umamin ng pagkatalo, tatanggapin niya ito. Gayunpaman, bakit siya nanatiling tahimik?

Ano kaya ang iniisip niya?

“Okay lang kung hindi ka libre.” Hindi nakayanan ni Avery ang walang katapusang katahimikan at haka-

haka, kaya sinabi niya, “Sabi ni Layla na mag-isa ka lang mag-New Year, kaya ako…”

“Gusto mo bang puntahan kita?” Pinutol siya ni Elliot.

Kung tatanggihan siya nito, malulungkot siya. Ang pinaka ayaw niyang makita ay ang pagiging malungkot niya.

Namula si Avery sa tanong niya. Hayagan na niya itong inimbitahan, ngunit gusto pa rin niyang ipahayag niya ang kanyang opinyon muli?

“Kung gusto mong sumama, sumama ka na lang. Kung hindi…” Bago niya masabi, “Kalimutan mo na iyon,” pinutol siya ni Elliot.

“Titingin ako ng mga ticket.”

Nang matanggap ang kanyang sagot, lumuwag ang masikip na puso ni Avery.

“Oras na para pakainin si Robert. Magtitimpla ako ng gatas niya,” sabi ni Avery, “Ibaba ko na ang tawag!”

“Hmm.” Si Elliot ay ganap na matino na.

Alam niya ang sinasabi niya kanina. Alam na rin niya ang kanyang gagawin.

Tinanggap na siya ni Layla. Si Hayden ay hindi na lumalaban sa kanya tulad ng dati. Hindi rin siya sinisisi ni Avery kung bakit siya nagalit kay Robert.

Sinalubong siya ni Avery at ng mga bata ng bukas na yakap. Hindi napigilan ni Elliot ang gayong tukso.

Kahit na ilang araw lang ang init, kailangan niyang samantalahin ang pagkakataon.

Pagkatapos mag-book ng kanyang flight ticket, nag-shower siya.

Ilang sandali pa, nagbihis na siya at bumaba na may dalang maleta.

Nakita siya nina Ben at Chad na bumababa. Nagulat sila dahil mukha siyang masigla. Nawala ang pagod noong una siyang umakyat.

“Elliot, aalis ka na?” Lumapit sa kanya si Ben na pinalaki siya. “Naligo ka pa at naglagay ng cologne?

Naalala ko na hindi ganito ang amoy ng shower gel mo.”

Tinulak ni Chad si Ben gamit ang kanyang siko mula sa likuran. “Ginoo. Foster, malayo ba ang pupuntahan mo? Pupunta ka ba sa airport? Uminom lang ako ng wine. Ipapadala kita!”

Tinanggihan ni Elliot si Chad. “Pareho kayong amoy alak. Mangyaring lumayo sa akin.”

Hindi akalain nina Ben at Chad na hahamakin sila nito. Bahagya silang nadurog sa puso.

“Ito ay tumatagal ng higit sa sampung oras upang makarating sa Bridgedale. Kahit hindi ka amoy alak, maaamoy mo ang ibang amoy…” sinubukan ni Ben na sumagot.

“Ituloy nyo na lang ang inuman. Aalis na ako,” mahinahong sabi ni Elliot at umalis na bitbit ang maleta.

Nakita siya ni Ben na umalis. Tumikhim siya at bumuntong-hininga. “Tingnan mo ang yabang niya!

Kapag may babae siya, hindi niya tayo nakikita!”

“Ben, huwag kang magselos sa kanya. Bagama’t may babae siya sa buhay niya, ilang araw siyang nakikipag-away at nakikipagtalo kay Avery. Halos one-third ng oras na magkasama sila sa loob ng isang taon,” pang-aaliw ni Chad kay Ben.

Lalong gumaan ang pakiramdam ni Ben nang marinig niya ang sinabi ni Chad.

“Paano natin maikukumpara sa kanya? Mayroon na siyang tatlong anak. Wala kami,” muling sabi ni Chad.

Sa pagkakataong ito, lubusang nadurog ang puso ni Ben.

Sa Bridgedale, pagkatapos pakainin ni Avery si Robert, muling umilaw ang screen ng kanyang telepono.

Binuhat niya si Robert ng tuwid, sakaling nasuka ito ng gatas. Gamit ang kabilang kamay, kinuha niya ang kanyang telepono at nakita ang flight information na ipinadala sa kanya ni Elliot.

Sa isa pang sampung oras o higit pa, lilitaw siya sa harapan niya. Sa isiping iyon, nadama ni Avery ang pangangailangang ipaalam ito kay Mike at sa mga bata.