Chapter 10: chapter 10

Puvi and Naveen picked up the bags as they led the others out of the station."Will the auto go till Purasaiwakkam, pa?" Puvi's father asked the auto driver standing outside."Yes, sir," the driver replied, settling into his seat."Alright, Puvi, you two come later. We'll go ahead," his father said as he and Puvi’s mother got into the auto and left.Priya instinctively stepped closer to Puvi, feeling uneasy in the unfamiliar surroundings."Okay, machan, see you at work," Naveen said casually, walking towards his bike and riding off to his hostel."H-how are we g-going?" Priya asked, her voice uncertain.With a playful grin, Puvi gestured toward a parked bike. "Tada!" he announced, proudly standing next to his Royal Enfield.Priya’s eyes lit up with excitement. She had always wanted to ride on a bike.But just as quickly, her heart started pounding with anxiety. 'What if I don’t fit? What if he can’t balance properly?' she thought, looking hesitant."Priya! Get on the bike!" Puvi’s voice snapped her out of her thoughts."B-but..." she hesitated."But?" Puvi raised an eyebrow, confused.Looking down in embarrassment, she muttered, "I think I’m too big for it."Puvi immediately stepped off the bike. "Priya, look at me," he said firmly.When she didn't respond, he gently lifted her chin, making her meet his gaze."You’re not too big for anything. Trust me. My bike would be honored to have you on it. Now hop on before the cops think we're up to something," he said with a teasing smile, releasing her chin.Blushing, Priya climbed onto the bike behind him.Puvi revved the engine and started riding out of the parking lot.As they passed by, they overheard a passerby say—"Look how big she is."Priya’s face fell, the sparkle in her eyes dimming.Puvi clenched his jaw as anger surged through him.How dare they talk about his Priya like that? புவியும் நவீனும் பைகளை எடுத்துக்கொண்டு ரயில் நிலையத்தை விட்டு வெளியே சென்றனர்." ஆட்டோ புறசைவாக்கம் வரை போகுமா, பா?" புவியின் அப்பா வெளியே நிற்கும் ஆட்டோ டிரைவரிடம் கேட்டார்."ஆமாம் சார்," என்று டிரைவர் கூறி, தனது சீட்டில் அமர்ந்தார்."சரி பா, புவி, நீங்கள் இருவரும் பின்வருங்கள், நாங்கள் முதலில் போய்க்கொள்கிறோம்," என்று சொல்லிவிட்டு, அவர் மற்றும் புவியின் அம்மா ஆட்டோவில் சென்றுவிட்டார்கள். பிரியா  புவியின் பின்னால் மறைந்துக்கொண்டாள், அந்நியமான இடத்தில் பயணிப்பதனால் தனக்கு வந்த அவசர உணர்வை மறைக்க முயன்றாள்."சரி மச்சான், நாளைக்கு வேலைக்குப் பார்க்கலாம்," என்று சொல்லிக்கொண்டே, நவீன் தனது பைக்கை நோக்கி சென்று, ஹோஸ்டலுக்கு ஓட்டிச் சென்றான்."நாம் எப்படி போகப்போகிறோம்?" என்று தடுமாறிக் கேட்டாள் பிரியா ."டாடா!" என்றான் புவி , ஒரு பைக்கின் முன்னால் நிற்கிறான்—அவன் ராஜா ராணி போலக் கருதும் ராயல் என்ஃபீல்ட்! பிரியாவின்  கண்கள் பிரகாசித்தன. அவளுக்கு எப்போதுமே பைக்கில் பயணம் செய்வதென்றால் ஆசை.ஆனால் திடீரென்று அவளது இதயம் படபடக்கத் தொடங்கியது. 'நான் இதில் சரியாக உட்கார முடியுமா? புவியியால் தன்னை வைத்துக் கொண்டு வண்டி ஓட்ட முடியுமா ?' என்று பயத்துடன் நினைத்தாள்." பிரியா ! பைக்கில் ஏறு!" என்றான் புவி, அவளது சிந்தனையை கலைத்து."ஆனால்..." என்று தயங்கினாள் பிரியா ."ஆனால் என்ன?" புவி குழப்பத்துடன் கேட்டான்."நான் சற்று குண்டாக இருப்பதால்," என்று வெட்கத்துடன் தலைகுனிந்து மெல்ல சொன்னாள் பிரியா." பிரியா , என்னைப் பாரு," என்று புவி கூறினான்  , பைக்கிலிருந்து இறங்கி.அவளது முகத்தை மெதுவாக உயர்த்தி, "நீ எடை அதிகமாக இல்லை . என்மீது நம்பிக்கை வை.  இப்போ ஜம்ப் பண்ணு, போலீஸ் வந்து எங்களுக்கு அப்டி பார்வை கொடுப்பதற்குள்," என்று புன்னகையுடன் சொன்னான். பிரியா   உடனே அவனுக்குப் பின்னால் அமர்ந்தாள், சிவந்த முகத்துடன். புவி  பைக்கை ஸ்டார்ட் செய்தான், அதிர்வெண்ணத்தை மிரட்டியபடி, பைக்கை ஓட்டத் தொடங்கினான்.அவர்கள் பார்க்கிங் ஏரியாவைக் கடக்கும்போது, ஒரு வழிப்போக்கன் உரக்க பேசினான், "பாரு, அவள் குண்டாக இருக்கிறாள் என்று !" பிரியாவின்  கண்களில் இருந்த பிரகாசம் மங்கியது. புவி அதைக் கவனித்து, அவனது இரத்தம் கொதிக்கத் தொடங்கியது.அவளைப் பற்றிப் பேச அவர்கள் யார்? அவனுடைய ப்ரியாவை  எப்படி அவ்வளவு இழிவாகக் கூற முடியும்?How could they talk about his Priya like that?Without a second thought, Puvi took a sharp U-turn, speeding back toward the group. As he zipped past a puddle at full speed, the muddy water splashed all over the girls who had dared to comment about his wife.Priya clung to him tightly, startled by the sudden movement. Puvi couldn’t help but smile at her adorable reaction as he gradually slowed down upon reaching the main road."Sorry, but I had to do that. No one talks about my wife like that," Puvi said with a mischievous grin, catching her gaze in the side mirror.Priya felt her face heat up at his bold declaration. All her sadness melted away as she buried her blushing face against his back, feeling warmth spread through her heart. பிரியாவைப் பற்றிப் பேச அவர்களுக்கு என்ன உரிமை?எதையும் யோசிக்காமல், புவி ஒரு ஷார்ப் U-டர்ன் எடுத்தான், வேகமாக அந்த குழுவை நோக்கி திரும்பினான். நடைபாதையின்  அருகே அதிவேகமாக பைக் ஓட்டியவுடன், சேறும் நீரும் எறிந்து, அவனது மனைவியை பற்றி பேசிய அந்த பெண்களின் உடம்பு முழுவதும் சிதறியது.அவசரத்தோடு பிரியா புவியின் உடலை இறுக்கமாக பிடித்துக் கொண்டாள். புவி அவளது அப்பாவியான எதிர்வினையை ரசிக்காமல் இருக்க முடியவில்லை. பிரதான சாலையை அடையும் போது மெதுவாக பைக்கை குறைத்தான்."மன்னிக்கணும், ஆனா இதைச் செய்ய வேண்டியது தான். என் மனைவியை பற்றி இப்படி பேச யாருக்கும் எந்த உரிமையும் இல்லை?" என்றான் புவி,  கண்ணாடியில் அவளின் கண்களை பார்த்துக்கொண்டே, சிரிப்புடன்.பிரியாவின் முகம் சிவந்து விட்டது. தனது கணவரின் இந்தத் திறந்த வெளிப்பாட்டால் அவளது வருத்தம் முற்றிலும் மறைந்தது. வெட்கத்துடன் அவன் முதுகில் தன் முகத்தை மறைத்தாள், மனதில் ஒரு இனிமையான புது உணர்வு பரவியது.