Chapter 12: chapter 12

"சிநேகிதனே சிநேகிதனே ரகசிய சிநேகிதனே…சின்ன சின்னதாய் கோரிக்கைகள்…செவி கொடு சிநேகிதனே…இதே அழுத்தம் அழுத்தம்…இதே அணைப்பு அணைப்பு…வாழ்வின் எல்லை வரை வேண்டும் வேண்டும்…வாழ்வின் எல்லை வரை வேண்டும் வேண்டுமே…சிநேகிதனே… சிநேகிதனே ரகசிய சிநேகிதனே…சின்னச் சின்ன அத்துமீறல் புரிவாய்…என் செல் எல்லாம் பூக்கள் பூக்கச் செய்வாய்…மலா்களில் மலா்வாய்…பூப்பறிக்கும் பக்தன் போல மெதுவாய்…நான் தூங்கும் போது விரல் நகம் களைவாய்…சத்தமின்றி துயில்வாய்…ஐவிரல் இடுக்கில் ஆலிவ் எண்ணெய் பூசி…சேவையும் செய்ய வேண்டும்…நீ அழும்போது நான் அழ நோ்ந்தால்…துடைக்கின்ற விரல் வேண்டும்…சிநேகிதனே சிநேகிதனே ரகசிய சிநேகிதனே…சின்ன சின்னதாய் கோரிக்கைகள்…செவி கொடு சிநேகிதனே…நேற்று முன்னிரவில்…உன் நித்திலப்பூ மடியில்…காற்று நுழைவது ஓ…உயிர் கலந்து களித்திருந்தேன்…இன்று விண்ணிலவில் அந்த ஈர நினைவில்…கன்று தவிப்பது ஓ…மனம் கலங்கி புலம்புகிறேன்…கூந்தல் நெளிவில் எழில் கோலச்சரிவில்…கூந்தல் நெளிவில் எழில் கோலச்சரிவில்…கா்வம் அழிந்ததடி… என் கா்வம் அழிந்ததடி…சொன்னதெல்லாம் பகலிலே புரிவேன்…சொன்னதெல்லாம் பகலிலே புரிவேன்…நீ சொல்லாததும் இரவிலே புரிவேன்…காதில் கூந்தல் நுழைப்பேன்…உந்தன் சட்டை நானும் போட்டு அலைவேன்…நீ குளிக்கையில் நானும் கொஞ்சம் நனைவேன்…உப்பு மூட்டை சுமப்பேன்…உன்னை அள்ளி எடுத்து உள்ளங்கையில் மடித்து…கைக்குட்டையில் ஒளித்துக் கொள்வேன்…வேளைவரும் போது விடுதலை செய்து…வேண்டும் வரம் வாங்கிக் கொள்வேன்…சிநேகிதனே சிநேகிதனே ரகசிய சிநேகிதனே…சின்ன சின்னதாய் கோரிக்கைகள்…செவி கொடு சிநேகிதனே…!" Puvi sings as he dances around the room, spinning Priya."Ennanga stop!" Priya exclaims, giggling as Puvi spins her again, dancing in duet with her to the radio."This is so much fun! I cannot stop even if I wish to!" Puvi exclaims in a musical tone."You can if I do this," Priya says and pounces on him, making them both fall onto the bed."Aha, now you can't stop me from getting my prize," Puvi says, rolling on top of Priya, trying to crash his lips onto hers.Priya struggles out of his grasp and jumps off the bed, making Puvi fall flat on it again."Athai will be searching," she says as she stutters out of the room."I’ll get it later!" Puvi shouts from the bedroom, smiling, making Priya blush as she descends the stairs."Why is he shouting like a cow?" Puvi's mother asks as Priya enters the kitchen."D-don’t know, athai," Priya stutters as she washes her hands."This boy, still so immature," she mutters under her breath, making Priya chuckle as she begins chopping vegetables.She had only gone upstairs to use the restroom, but her husband decided to pull her into a dance session and then seduce her.Her first day in this house, and everything was going well so far.She had already written a letter to her father that morning, and god bless her father-in-law who offered to post it for her.Then she decided to help her mother-in-law in the kitchen.Puvi must have passed the kitchen at least twenty times by now.He’d been wanting to be near his wife ever since the previous night. He just couldn’t keep his hands to himself he wanted to kidnap her into the bedroom and relive every moment of their first night.But no! His mother just had to keep talking and assigning tasks to his wife!Meanwhile, the house telephone rings. Puvi's father picks it up."Machan, this is Naveen da! Soppana Sundhari is coming in tonight, you want to go aaa?" comes Naveen’s voice from the other end.Puvi's father stiffens and grips the phone tighter."This is Puvi’s father. I’ll call him. Stay on the line," he says firmly, keeping the receiver upside down."Puvi, phone!" he shouts.Puvi enters within seconds and picks up the phone.His father glares at him as he walks out."Hello?" Puvi says into the phone."Haan machan, this is Naveen. I called to inform Soppana Sundhari is available tonight. I blurted it out to your father ra machan, sorry," Naveen says.Puvi turns rigid, his smile fading.Soppana Sundhari was a radio dancer. Puvi and Naveen used to go watch these kinds of shows when they were feeling low — though Puvi had only gone twice in his life, and it had been two years since the last time."Okay aaa? Okay illa ya?" Naveen drags."Naveen, I’m a married man now. And I love my wife far too much to do anything like that. Don’t call me about this again," Puvi says in a firm tone and hangs up.As he walks back to his room, his father's voice stops him."See Puvi, you are married now, and I won’t tolerate it if you go to these cheap dance shows. You have a wife now. It’s your duty to keep her happy and be faithful not even look at another girl," his father says and walks off.Puvi looks down, already feeling emotionally drained.He hears something fall and turns to his right to see Priya picking up a fallen tumbler of water."Be careful," he says and bends down to pick it up for her.She takes it a little too forcefully and turns to leave, looking reluctant.Puvi hugs her from behind, stopping her from moving."It’s not what it seemed like," he says in her ear, but she starts to wiggle out of his grasp."Priya, stop! Trust me — I would never do anything like that to you! Not now, not ever!" he exclaims, but she manages to break free."But what if you did? What if I’m not enough for you? What if—""You are more than enough for me, and I wish to be near only you till I die," he shouts, cutting her off.Tears stream down Priya’s face as she hiccups."Come here," he says, opening his arms.Priya hesitantly steps into his embrace.He hugs her tightly, burying his head into her neck.Her arms go around him as she hugs him back, standing on her tiptoes to match his height."Don’t ever doubt me," he whispers into her ear.She hums softly as he pulls away slightly, capturing her lips into a tender kiss.They share a kiss, pouring their love into it. Puvi caresses her cheek as he sucks on her bottom lip.Priya nibbles his upper lip shyly, trying to mirror his passion, though she’s far from matching his skill."Priya, where are you?! Where is the tumbler? Did you get it?!" comes Puvi’s mother’s voice from the kitchen.Priya tries to pull away, but Puvi deepens the kiss.Priya finally pushes him, breaking the kiss."Athai," Priya breathes out.Puvi pouts as he watches her go into the kitchen.Can't a guy romance his wife in his house in peace? he thinks, leaning against the wall, breathing heavily.The butterflies in his stomach flutter up into his throat.He brings his hand to his lips, where his wife had just kissed him seconds before.They tingle with the lingering sensation.He peeks into the kitchen and smiles seeing the Mangalyam he had tied around her neck.He had gotten what he always wanted and he would keep her as happy as he possibly could for the rest of his life.---"சிநேகிதனே சிநேகிதனே ரகசிய சிநேகிதனே..." பாட்டு பாடிட்டே, ப்ரியாவை சுற்றி சுற்றி ஆடறாரு புவி."என்னங்கா ஸ்டாப் பண்ணுங்க!" ப்ரியா சிரிச்சுக்கிட்டே கூப்பிட்டா, ஆனா புவி இன்னொரு தடவையும் அவள பக்கம் தூக்கி ஆடவே செய்றாரு, ரேடியோல பாடற பாட்டுக்கு ட்யூடா."இது ரொம்பவே நல்லா இருக்கு! நான் நெஜமாவே நிறுத்த முடியல!" புவி பேசுறதையும் பாடுற மாதிரி சொல்லறாரு."நீங்க நிறுத்த முடியும்னா நான் இத பண்ணறே பாருங்க,"ன்னு சொல்லிட்டு ப்ரியா புவி மேல பாய்றா. இருவரும் கட்டிலுக்கு மேல விழுந்துடாங்க."அஹா, இப்போ நான் என் பரிசு வாங்காம விடமாட்டேன்!"ன்னு சொல்லிட்டு புவி ப்ரியா மேல ரோல் பண்ணி, அவள வாய் முத்தமிட நினைக்குறாரு.ப்ரியா கலவி மேல இருந்து ஓடி வெளியே பாய்றா, புவி திரும்ப கட்டிலுக்கு விழுந்துடாரு."அத்தை தேடிடுவாங்க,"ன்னு சொல்லிட்டு பதறி வெளியே போறா."பின்னாலே நா வாங்கிக்கறேன்!"ன்னு புவி சிரிச்சுக்கிட்டே பேட்ரூம்லேயே இருக்காரு. ப்ரியா கார்னர்ல கிளியூட்டா சிரிச்சுக்கிட்டே கீழ போறா."இந்த ஆம்பிள தள்ளிக்கொங்கற மாதிரி ஏன் கத்தறான்?"ன்னு புவிக்கும்மா கேட்டாங்க, ப்ரியா சமையலறைக்குள்ள போறப்ப."தெரியலே அத்தை…"ன்னு அசந்து சொல்லிட்டு கை துவைக்குறா ப்ரியா."இவனைப்பாரு, இன்னும் குழந்தைதான் போலே…"ன்னு முணுமுணுத்தா, ப்ரியா சிரிச்சுக்கிட்டே தக்காளி வெட்ட ஆரம்பிக்கறா.அவங்க மேல போனதெல்லாம் பாட்ட்ரூம் போறதுக்காகத்தான், ஆனா புவி நெஜமாவே அவளைப் பிடிச்சுக்கிட்டு, பாடுறதும் ஆடுறதும், பின் பின்னே கெஜல் பண்ணிட்டாரு.இவளுக்கு இந்த வீட்டு முதல் நாள், இன்னும் வரைக்கும் எல்லாமே நன்றாகத்தான் போயிருக்குது.காலைலேயே அப்பாவுக்கு கடிதம் எழுதியிருக்கா, நல்லது புவிக்கப்பா தான் அதைக் கொஞ்சம் நேரத்துலேயே போடப் போறேன் னு சொல்லி எடுத்துக்கிட்டாரு.பின்பு சமையலறையில அத்தை கஷ்டப்படறத பார்த்து உதவணும் னு வந்துட்டா ப்ரியா.ஆனா புவின்னா, சமையலறையை 20 தடவையாவது சுத்திச்சிருப்பாரு.இன்னிக்கி காலையில இருந்தே ப்ரியாவைத் தொட்டுடணும், கட்டிடணும், அப்படியே நேத்து இரவு மாதிரி மீண்டும் ஒரு ரீப்ளே பண்ணணும் னு ஆசைப்பட்றாரு.ஆனா முடியல. அம்மா சும்மா விடமாட்டேங்குறாங்க, எதாவது வேலையெல்லாம் குடுத்துக்கிட்டே இருக்காங்க ப்ரியாவுக்கு.அதற்குள்ளே வீட்டுக்காரர் லேண்ட்லைன் எடுக்குறாரு."மச்சான் நா நவீன் டா! சோப்பன சுந்தரி வந்துட்டா இன்றைக்கு! போறியா?"ன்னு நவீனின் குரல்.புவிக்கப்பா சற்று கம்பீரமா போயிடாரு. ரொம்ப கஷ்டமா போறாரு பிக்னஸ் போட்டு."இது புவிக்கப்பா பேசுறேன். அவனை கூப்பிடறேன், போன்ல இருந்துக்கோ,"ன்னு சொல்லிட்டு ரிசீவரை கீழ நிக்குறாரு."புவி, போன்!"ன்னு கத்துறாரு.புவி ஓடி வருறாரு, உடனே போன் எடுக்கறாரு. அப்பா புவிய முறைச்சுக்கிட்டே  வெளியே போறாரு."ஹலோ?"ன்னு புவி சொல்றாரு."மச்சான் நா நவீன். சோப்பன சுந்தரி இன்றைக்கு வரும், உன்கிட்ட சொல்லணும் னு தான் கூப்பிட்டேன். உன் அப்பாவுட கேள்விக்கே ஏதோ லீக் ஆயிடுச்சு டா, !"ன்னு நவீன் சொல்றார்.புவி உடனே ஃப்ரோஸ்ட். முகத்துல சிரிப்பு போயிடுச்சு.இந்த சோப்பன சுந்தரி அப்படின்னா ஒரு ரேடியோ டான்ஸர். புவியும் நவீனும் சும்மா டப்பா மனசுல இருக்கும்போது போயிருக்காங்க – அது கூட இரண்டு தடவைதான், அதுவும் இரண்டு வருஷத்துக்கு முன்னாடி."எப்பாடி டா? போறியா இல்லையா?"ன்னு நவீன் தள்ளி கேக்கறாரு."நவீன், நா இப்போ கல்யாணமானவன். என் மனைவியையே ரொம்ப நேசிக்குறேன். இப்படின்னு எதுக்காகவும் என்ன கூப்பிடாத,"ன்னு புவி ஃபைரா சொல்லிட்டு போன் வைச்சுட்றாரு.அவரும் திரும்ப கூடைக்குள்ள போறப்ப, பப்பா அவரை நிறுத்துறாரு."பாரு புவி, நீ இப்போ கல்யாணமானவன். இப்புடி கேவலமான நாடகங்களுக்குப் போறது நா தாங்கமாட்டேன். உனக்கு பொண்ணு இருக்கா. அவள சந்தோஷமா வைக்கறதும், ஒருத்திய மட்டும் தான் பாத்து வாழறதும் உன் கடமை,"ன்னு சொல்லிட்டு போறாரு.புவி தோல்வியோட முகத்தோட, சோர்ந்த முகத்தோட நிற்கிறாரு.அதே நேரம் ஒரு கிளாஸ் கீழ விழுந்த சத்தம். பக்கத்தில் ப்ரியா வளைஞ்சுக்கிட்டு எடுத்துக்கறத பார்த்து, "ஜாக்கிரதையா இருக்க"ன்னு சொல்லி கிளாஸை எடுத்து தருறாரு.ப்ரியா கொஞ்சம் கோவமா எடுத்துக்கிட்டு திரும்பி போறா.புவி பின்னால நின்னு அவளைக் கட்டிப்பிடிக்கறாரு."அது நீ நினைக்கற மாதிரி கிடையாது,"ன்னு காதுக்குள் சொல்றாரு."ப்ரியா, நம்பு! நா உன்ன மாதிரியே இருக்க மாட்டேன்! நம்பு!"ன்னு சொல்லிக்கிட்டே இருக்காரு. ப்ரியா அவன பாத்து,"ஆனா நீ அப்படி பண்ணிட்டா? நான் உனக்கேற்பில்லன்னா?""நீ தான் எனக்கு மேல. நான் உயிரோட இருக்கற வரைக்கும் உன்னோடதான் இருக்கறேன்!"ன்னு புவி கத்துறாரு.ப்ரியா அழுதுடறா."வா இங்க,"ன்னு புவி தன் கரங்களை விரிக்கறாரு.ப்ரியா மெதுவா நெருங்கி அவன் கட்டுப்புள்ளா இறங்கறா.அவன் நெற்றியை அவளோட கழுத்துல மூழ்கவைக்கறாரு.அவள் பின் அவனை கட்டிக்கறா. அடி தூக்கி நிக்கறா, அவனை அணைக்க."தப்பா யோசிக்காத,"ன்னு அவன் காது வாசல்ல மெதுவா சொல்றாரு.அவள் மெதுவா ‘ஹம்ம்ம்…’ன்னு சொல்றா. புவி அவளை ஓரமாக நகர்த்து, மெதுவா அவளோட உதட்டில் முத்தமிடறாரு.அவளோட கன்னத்தை தடவிக்கிட்டே, அவளோட கீழ் உதட்டை மெதுவா சப்புறாரு.ப்ரியா மெதுவா மேல் உதட்டைப் பறிக்குற மாதிரி அவன் காதலை உணர்குறா. ஆனா இன்னும் அப்பளிக்கூட முடியல."ப்ரியா எங்க இருக்க, கிளாஸ் எங்க? எடுத்தியா?"ன்னு புவிக்கும்மா சமையலறையிலிருந்து கூப்பிடறாங்க.ப்ரியா பின் நகர try பண்ணுறா, ஆனா புவி இன்னும் முத்தம் தீவிரமாக்குறாரு.ப்ரியா வலுக்கட்டாயமா தள்ளி அவனை விலக்குறா."அத்தை…"ன்னு சத்தமா மூச்சுவிடறா.புவி முகம் மடிச்சுக்கிட்டு ப்ரியாவ பாக்குறாரு.**"இல்லை டா… நம்ம வீட்ல தான் நம்ம பசங்க ரொமான்ஸ் பண்ண முடியாதா?"**ன்னு சுவாசத்தோட சுவர் மேல் சாயறாரு.மூச்சு ஏறி இறங்கறது, அந்த புற்றிக்கற உணர்வு கழுத்துல பயணிக்கறது.தன் உதட்டை தட்டிக்கிட்டு, அவள lips கொடுத்த முத்தத்த பாக்குறாரு.உதடு சிலிர்க்குது அந்த சின்ன சின்ன அனுபவத்தில.சும்மா சுவர் மேல சாய்ந்து சமையலறை பக்கம் கண்ணால பார்த்தாரு.அவள கழுத்துல இருக்குற மாங்கல்யத்தை பார்த்து முகத்தில் சிரிப்பு வந்தது.அவன் ஆசை பூரணமாயிடுச்சு.இனி வாழ்நாள் முழுக்க அவள சந்தோஷமா இருக்க இதயமெல்லாம் தந்துடுவாரு புவி.                           ~~❣️~~பிடிச்சிருந்தா, ரேட் பண்ணிட்டு, ஃபாலோ பண்ணுங்க