Chapter 13: chapter 13

நான் நிச்சயமாக செல்ல வேண்டுமா?"  கதவை விட்டு வெளியேறும்போது பவி சிணுங்குகிறார்.  சரி என பெருமூச்சு விடுகிறான். புவி:  அப்படின்னா எனக்கு ஒரு முத்தம் கொடு. என்ன சொல்லிக் கொண்டு பிரியாவின்  இடுப்பைச் சுற்றி கைகளால் அவனை நோக்கி இழுக்கிறார். பிரியா அவனைத் தள்ள முயற்சிக்கும்போது, ​​சுற்றிப் பார்த்தாள். பிரியா : யாராவது பார்க்கப் போகிறார்கள்  என்னை விடுங்கள் புவி: எனக்கு அதைப் பற்றி எல்லாம்  கவலை இல்லை நீ சீக்கிரமா ஒரு முத்தம் கொடு என கிசுகிசு தான்.  பிரியா தன் வாயை தன் கையால் மூடி, முகத்தை ஒதுக்கி திருப்புகிறாள். புவி அவளை விடுவிக்கிறார், விரக்தியடைந்தார். புவி: சரி, நீ எனக்கு ஒரு முத்தம் கொடுக்க தேவையில்லைஎன்று அவர் கூறுகிறான் அவனது பைக்கை நோக்கி நடந்தான். பிரியா: சரி கோபப்படாதீங்க  அவள் கைகளை அவன் தோள்களில் வைத்து, அவனை விட்டுச் செல்வதைத் தடுத்தாள் . புவி அமைதியாக இருந்தான், முகத்தில் பொறிக்கப்பட்ட ஒரு கோபத்துடன் எதிர்நோக்குகிறார். பிரியா  சாய்ந்து அவனது கன்னத்தில் ஒரு முத்தம் கொடுக்கிறாள். புவி: 😁😁😁😁😁 புவி: நன்றி என் செல்ல பொண்டாட்டி! ஆனால் நான் திரும்பி வரும்போது நான் விரும்புவதை நான் பெறுவேன். பிரியா வீட்டிற்குள் நுழைகிறாள், சமையலறைக்கு செல்கிறாள், மாமியாருடன் சேர்ந்து உணவுகளை தயாரிக்க உதவுகிறாள் . பிரியா : அத்தை நான் அடுத்து என்ன செய்யட்டும்..... அவள் வாக்கியத்தை முடிப்பதற்கு முன்பு, அவளுடைய மயக்கம் அடைந்து கீழே விழுந்தாள் . மாமியார்: என்னங்கா, இங்கே வாருங்கள்! பிரியா!" அவள் அருகில் மண்டியிடும்போது அவள் மாமியார் கத்துகிறார். புவி தனது மருத்துவமனை கட்டிடத்திற்குள் நுழையும் போது... டாக்டர் பியூவி! தொலைபேசி! வரவேற்பாளர் அவரை அழைக்கிறார். அவரது காதுக்கு அருகில் தொலைபேசியை எடுத்துக் கொள்ளும்போது . புவி அவரது தாயின் உரத்த குரல் மறுமுனையிலிருந்து வருகிறது. புவி: என்னாச்சி அம்மா ஏன் பதற்றத்தோடு பேசுறீங்க  புவியின் அம்மா:  பி-பிரியா ... அவரது தாயார் திணறுகிறார். புவி பதட்டத்துடன் . புவி:  பிரியாவுக்கு என்ன ஆச்சு புவியின் தாயார்: ப்- பிரியா மயங்கி விழுந்துட்டாப்பா  . புவி அழைப்பை துண்டித்து விட்டு  வாகன நிறுத்துமிடத்தை நோக்கி ஓடி தனது பைக்கில் ஏறினான் . அவன் சென்னையின் சாலைகள் வழியாக தன்னால் முடிந்தவரை வேகமாக ஓட்டுகிறான். அவன் தனது வீட்டின் முன் பைக்கை நிறுத்திவிட்டு , சோபாவில் பிரியா அமர்ந்தவாரே ஒரு கப் தண்ணீரை எடுத்துக் கொள்வதைப் பார்த்தான், தனது தாயும்  தந்தையும் சோபாவில் அமர்ந்து கொண்டிருந்ததை பார்த்து அவன் புவி:  பிரியா! அன்று மாலை… பிரியாவுடன் சேர்ந்து, டாக்டரின் அறையில் காத்திருக்கும்போது, ​​புவி தனது விரல்களால் பிரியாவின் விரல்களை இறுக்கமாக பிடித்துக் கொண்டிருந்தான் . பெண் மருத்துவர் அவள் கைகளில் ஒரு அறிக்கையுடனும், முகத்தில் ஒரு புன்னகையுடனும் நுழைகிறார். புவி: டாக்டர் என எழுந்து நின்று கூறுகிறான். மருத்துவர்:  ஓ, புவி நீங்களா, உட்கார்ந்து கொள்ளுங்கள். இவள் உங்கள் மனைவியா? என மகிழ்ச்சியுடன் சிரித்துக் கொண்டே கேட்கிறாள்  புவி: ஆம், டாக்டர். இவள் தான் என்னுடைய மனைவி என் மனைவியின் பெயர் பிரியா பியூவி அறிமுகப்படுத்துகிறார். மருத்துவர்: எல்லா சோதனை அறிக்கைகளும் வந்துவிட்டன, புவி நீங்கள் எதையும் பற்றி கவலைப்படத் தேவையில்லை ...மருத்துவர் இழுக்கிறார், அவளுடைய புன்னகை தடுமாறுகிறது, மருத்துவர்:  உங்கள் மனைவி  கர்ப்பமாக இருக்கிறாள்! புவியின் கண்கள் ஆச்சரியத்தில் விரிவடைகின்றன. பிரியாவின் முகம் அதிர்ச்சி ஆக மாறின . புவி பிரியாவைப் பார்க்க திரும்பினான் , ​​அவளுடைய கைகள் பிடித்துக் கொண்டு . புவி: நான்-நான் ஒரு தந்தையாகப் போகிறேன். அவன் ஒரு பெரிய புன்னகையுடன், கண்ணீருடன் கூச்சலிடுகிறார். பிரியாவிற்கு இந்த செய்தி சந்தோஷத்தையும் கண்களில் கண்ணீரையும் வரவழைத்தது . .  அவன் எவ்வளவு உற்சாகமாக இருக்கிறார் என்பதையும், வீட்டிற்கு முழு வழியையும் அவன் எவ்வளவு கவனித்துக்கொள்வார் என்பதையும் புவி தொடர்ந்து பேசுகிறார். இதைக் கேட்கும் பிரியாவிற்கும் மனதில் ஆனந்தமாக இருந்தது.. கணவர் அவளைப் பற்றியும் அவர்களது குழந்தையைப் பற்றியும் மிகவும் அன்பாக பேசுவதைக் கேட்டால். அவர்களின் புதிய வாழ்க்கை தொடங்க உள்ளது கடவுள் அவர்களுக்கு ஒரு பரிசை அளித்துள்ளார்   -------"Should I go for sure?" Puvi whines as he steps out of the door."Yes, you need to! Ennanga (Dear husband), it has been 2 months and you have been staying home, you need to go to work now," Priya says, pushing him towards his bike."Ok sighs at least give me a kiss," Puvi says and pulls her to his body with his hands around her waist.Priya gasps as she tries to push him, looking around."Someone will see, leave me nga," Priya demands, gasping."I don't care azhagi, give me a kiss," Puvi whispers, inching closer.Priya covers her mouth with her hand and turns her face aside.Puvi releases her, frustrated."Ok, you don't need to give me a kiss," he says and stomps towards his bike."Hey, don't get angry nga," Priya says, placing her hands on his shoulders, stopping him from going away.Puvi just keeps quiet, looking forward with a frown etched on his face.Priya sighs as she leans in and gives him a kiss on his cheek."Eee!" Puvi smiles widely as he turns his head and gives her a kiss on her cheek."Thank you azhagi! But I will get what I want when I come back," he says and drives off smiling widely, leaving a blushing Priya behind.Priya saunters into the house, heading to the kitchen to help her mother-in-law with the dishes."Athai, I will he—"Before she could complete the sentence, everything around her blacks out and she falls down."Ennanga, come here! Priya!" her mother-in-law shouts as she kneels near her.Puvi feels worried as he enters his hospital building."Doctor Puvi! Phone!" the receptionist calls him. Puvi frowns as he takes the telephone near his ear."Puvi!" his mother's loud voice comes from the other end."What happened, ma? Why are you shouting?" Puvi asks, frowning."P-Priya..." his mother says, stuttering.Puvi tenses."What happened to Priya?" he asks."S-she f-fainted," his mother says, stuttering more.Puvi cuts the call and runs toward the parking lot and gets onto his bike.He drives as fast as he can through the roads of Chennai.He drops the bike in front of his house and runs inside to see Priya sitting on the sofa taking a gulp of water, with his mother sitting near her and his father standing behind the sofa."Priya!" Puvi gasps as he kneels in front of her.That evening…Puvi fidgets with his fingers as he, along with Priya, waits in the doctor’s cabin.The door opens and the female doctor enters with a report in her hands and a smile on her face."Doctor," Puvi says as he stands up."Oh, come on Puvi, sit down. Is this your wife?" she asks, smiling happily."Yes, doctor. Priya," Puvi introduces. Priya gives her a smile and she smiles back."All the test reports have come, Puvi, and you don’t need to worry about anything but..." the doctor drags, her smile faltering, making Puvi's stomach do an unpleasant squeeze."SHE IS PREGNANT!" the doctor shouts, a big smile replacing her features.Puvi’s eyes widen in surprise.Priya’s face turns into one of shock and disbelief."Priya..." Puvi gasps as he turns to look at Priya, his hands on hers."I-I am going to be A FATHER!" he shouts in the end with a big smile, tears flowing.Priya’s own eyes water as she looks at him."Nearly two months, Puvi. She is in her earliest stage, so she has to be more careful and start eating healthy. Take good care of her, Puvi. She will have vomiting sensations and may feel dizzy sometimes, so don’t forget to buy these vitamins I’ve prescribed," the doctor says, smiling.Puvi can’t even open his mouth — he just nods his head as he takes the prescription from the doctor.Puvi keeps talking about how excited he is and how well he will look after them the whole way home.Priya’s face has a smile etched on it the entire ride home, hearing her husband speak so fondly about her and their child.Their new life is about to begin  with a gift from God.                          ~~❣️~~ உங்களுக்கு இப்பகுதி பிடிச்சிருந்தா, ரேட் பண்ணிட்டு, ஃபாலோ பண்ணுங்க