JEVA couldn't get over of what her friend told her about her husband done for him. Gustong-gusto niyang batukan ng maraming beses ang lalaki. She sacrifice a lot and only she will knew that he quitted on his career. She gritted her teeth. Makikita talaga ng lalaking yun!
She hissed when she felt pain on her arm. She is scrubbing herself harshly. Kasalukuyan siyang naliligo dahil may ime-meet siyang pasyente. She's already in the Philippines for almost two months at hindi pwede tumambay lang siya sa bahay ng kaibigan. Sayang naman ang tinapos niyang kurso sa Espanya kung niya gagamitin at ayaw niyang maging palamunin sa kaibigan.
Lalo na ngayong parang wala sa sarili si Mari. Laging paranoid. Maingat ito sa bawat galaw niya na para bang may pinagtataguan. Katulad na lang ngayon, para itong baliw na nagtatago sa likod ng bintana at bahagyang sumisilip sa labas ng bahay niya. Kakalabas niya lang ng banyo tapos makikita pa niya ang kabaliwan ng kaibigan niya.
"What the heck is your problem, Patricia Mari Castillo?" - nakakunot ang kaniyang noo habang nakatingin sa kaibigan.
Her friend jumped a little because she was surprised. "Wag ka ngang nanggugulat diyan!" - saway nito sa kanya.
Ngumiwi si Jeva sa kaibigan. "Hindi kita ginulat girl. Seriously, para kang timang diyan." - she crossed her arms on her chest. "Magsabi ka nga ng totoo, Patricia Mari. May nagawa ka bang labag sa batas gaya ng pagpatay? Alam kong baliw ka, pero ngayon, sobrang paranoid mo! Parang may pinagtataguan ka." - she pointed out.
"What?! Ano ako criminal?! At tsaka, seryoso ka ba? Pagpatay talaga ang naisip mong krimen na magagawa ko?" - umiling-iling pa ito.
"Oo nga pala, kahit nga ipis hindi mo mapatay. Baka ikaw pa ang mamatay dahil sa ipis." - she teased while grinning at her. Mari once collapsed because of she saw a cockroach in her secret chamber.
"Walang hiya ka talagang kolera ka! Napakapanget mo!!" - naiinis na sigaw nito sa kanya habang nakipaghabulan sa kaibigan papuntang second floor ng bahay nito.
Jeva was laughing so hard as she grabbed the doorknob of the room she was staying, she stuck her tongue at her friend before she slammed the door.
Umiiling siya habang tumatawa dahil inis na inis sa kanya ang kanyang kaibigan habang kinakalampag nito ang pinto ng kwarto niya ested kwartong inangkin nita sa bahay nito.
Mari's house is so big but is so lonely because she lived her alone. Mari's already has no parents. She doesn't know things about her parents while her mother died when we were on high school. It was so hard for her to be left behind. Buti na lang nandiyan ang tita niya para mag-asikaso ng kompanya na naiwan ng kanyang namayapang ina. Hindi rin nito kayang iwan o ipagbili ang tanging alaala ng kanyang ina at iyon ay ang bahay na ito. She felt so sorry for her friend. She knew that Mari envied them because they have a complete family while she doesn't but they never let her feel that way. Kay nga naging maingay ang bahay na ito dahil sa kanila. Kung hindi siya ay iyong ibang mga kaibigan naman niya ang manggugulo sa bahay na ito. Naging mini bahay ampunan na ang bahay nito dahil kung may problema sila o maglalayas dito sila napapadpad.
Mabilis na nagbihis ng damit si Jeva upang makaalis na siya para magtrabaho. Nakaroba pa pala siyang noong nakipaghabulan siya kay Mari. Nakakahiya naman na malate ang isang doktor sa kanyang trabaho. Mahalaga ang oras sa kanila kasi kung ma-late sila ay may mangyaring masama sa pasyente ay magiging kargo de konsensya pa nila ito.
She wore something decent. She already gave her crop tops and skirts away. Dapat lang na maging kagalang-galang ang pananamit niya para naman pagkatiwalaan siya ng mga pasyente niya and it will not be comfortable if she's doing her job. Naka light blue slacks siya and white sleeveless tops na pinatungan ng kanyang white coat. She pinned her name plate pin on the left side of her coat. She smile proudly. At last, she already become who she wanted her to be. Malungkot dahil kailangan pa niyang mawalan ng isang mahalagang taon sa buhay niya in exchange to her dream.
She sighed, reminiscing about her life in Spain. It wasn't easy. She strives hard for herself and for her baby while she is mourning for two reasons, Shylane's death and her heart's death.
People or she should say, that her relatives in Spain mocked at her because she became a disgrace to her parents' name. Her parents are both doctors tapos siya hindi pa nga siya naging specialista nabuntis pa ng walang ama. They didn't know that she's already married except to her direct family. Kinain niya lahat ng hiya at pinilit na tumayo gamit ang kaniyang sariling mga paa. Her parents wanted to help her in her studies but she stopped them. After giving birth to her child she boost her immunity and do part time job again to gain money for her studies and for her child. Kahit na nakamit na niya ang kanyang pangarap sa buhay ay hindi pa rin maiwasang kutyain siya ng ibang tao dahil nga single mom siya. But, who cares?
She walked towards her daughter who is lying on the bed. She caressed its face while having a big smile on her lips. She's her treasure. Makikipagpatayan siya para sa anak niya wag lang itong masaktan.
"M-ma?"
She gave her daughter an apologetic smile. "Sorry, sweetie. Did I wake you up?"
Umiling naman ang bata. "No, where are you going, ma?"
"I'm off to work, baby." - her daughter pouted. Her daughter is sweet to her but not to other people, she's savage.
Form tears on her daughter's eyes. "But, I want to go with you." - mas lalong napalabi ang kaniyang anak. Way is already two years old but for a two years old kid, her daughter is smarter.
"But, you can be there. Mamá can't look after you because I'll be busy. You'll stay here with your Tita Mari." - she said.
"She's not Tita Mari. She's Tita Lion." - her daughter corrected her. Tumawa habang napailing na lang siya sa sinabi ng anak. Her daughter called Mari, Lion because of her hair.
She took a deep breath and cupped her daughter's face. "No te preocupes, mamá te comprara un helado." Don't worry, mama will buy ice cream for you. She said trying to console her daughter. Nahihirapan talaga siyang iwan ito sa ibang tao.
"No quiero helado. Quiero a mi papa." - I don't want ice cream. I want my papa. - Jeva bit her lower lips this is what she was scared of. Takot siya sa katotohanang hahanapin ng anak niya ang ama nito.
Her daughter is fluent in English and Spanish she can't speak Tagalog, even a single word and she can hardly understand that language.
"Pero él está ocupado." Pero busy siya. - She said while looking away. She hates lying to her child.
"No me ama?" Hindi niya ba ako mahal? - her daughter's voice begun to crack.
"Of course, not. He loves you okay? Don't say that." - her daughter sobs while nodding her head. Kinarga niya ito upang ilipat sa kwarto ni Mari. "I will leave her to you." - sabi niya sa kaibigan niya.
Nalukot ang mukha ni Mari. "What?! Ayaw ko pang maubusan ng dugo dahil sa anak mo. Manonosebleed ako sa kanya. Saka, busy ako."
"Wag mo akong artehan, Patricia. Alam kong hindi ka manonosebleed sa anak ko at lalong hindi ka busy. Ano bang pinagkakaabalahan mo? Yang pagtatago mo?" - she smiled at her friend mockingly.
"What?! Who said I'm hiding?!" - tanggi nito.
She raised her left brow. "Are you not?"
"Fine! Fine! Ako na ang magbabantay sa anak mo. Kaya nga ako hindi nag-asawa dahil ayaw kong magbantay ng bata, eh." - lihim siyang napangiti kaya siya umaalis noon kapag iniwan ng tita niya ang anak nito sa kanya dahil ayaw niyang magbantay ng bata.
"Wag ka ng umasa. Walang papatol sayo." - she said in a jest.
Mari lowered her face and glued her lips together. "Maybe. Hindi naman kasi ako kagusto-gusto." - she murmured bitterly. She immediately shrugged the negativity off and walk towards her friend's daughter. "Don't worry. Hindi ko hahayaang mag-iba ng landas itong si Daan. I'll make sure that she's walking on the right path towards her own victory."
Napangiwi siya sa kaweirdohan ng kaibigan niya. Habang ang anak naman niya ang may malaking ngisi sa mga labi nito habang nagtatalon-talon at pumapalakpak pa. "Victory? Me! Me! Me! That's me." - napailing na lang siya. Her daughter likes her second name the most. Napalabi na lang siya. She is sure na maitsapwera siya kapag nandito na ang ama nito.
Nagpaalam na siya kay Mari and she already gave her daughter a kiss on its forehead before walking away.
Napapantiskuhan talaga siya sa kaniyang kaibagan. There's really something off. Mas lalo itong naging bitter. Nalaman din niyang nawala ng ilang buwan ang kanyang kaibigan dahil noong umuwi siya ng Pilipinas ay wala ito sa bansa, she arrived days after her. Hindi niya alam kung saan nagsusuot ang kaibigan at wala din itong sinabi sa kanya. And it's already clear that Mari doesn't want to talk about it kaya hindi na lang niya pinilit.
She drive her herself towards Zheng Hospital Main where she is currently working as an OB Gyn. The head of the hospital called her a while ago that she'll be having a VIP patient. Sometimes, she doesn't like VIP patients dahil sinisira ng mga ito ang kaniyang schedule. Nakasingit kasi ito sa mga nakaschedule na at hindi ka makahindi sa kanila kahit rest day mo. And most of them were paranoids. Wala naman talagang problema naghahanap lang ng mga problema ang mga ito. Naiisip niya tuloy na baka buntis din kaya ang kaibigan niya dahil sa pagiging paranoid nito. She immediately shook off the thoughts in her head. Sobrang daldal ng kaibigan niya wala itong maililihim sa kahit sino. Kahit siguro hindi nito kilala ay ikinuwento niya ang kanyang talambuhay. And even if Mari has the same mouth as her she is more reserve and very dalagang-Pilipina. Mahihiya ang bibig niya sa pagiging conservative nito sa kanyang katawan.
The moment she arrived at the hospital the nurses, her co-doctors and other medical experts who she passed by greeted her and she also did the same with a sweet smile on her face as she walked straight to her office.
She's 15 minutes early before her VIP patient will arrive. She sat on her swivel chair and read her VIP patient's information from the folder that was placed on her table.
Nanlamig siya nang mabasa ang apelyido ng kanyang pasyente. It was Quiroz. Napaisip tuloy siya kung nagpakasal ba ulit ang lalaki sa ibang babae. Paano na ang anak niya? Wait, bakit ba siya namomroblema? Di ba nga kaya siya umuwi ay para kunin ang annulment papers na ipinadala niya sa lalaki? Hays! She's going crazy. Dapat maging masaya siya dahil pinirmahan na ng lalaki ang annulment papers. Pero bakit nasasaktan siya.
Naibalik siya sa kabihasnan nang may kumatok sa pintuan ng kanyang opisina. Napatikhim siya at inayos ang sarili bago isinara ang folder na may laman ng kaniuang binabasa.
"Come in."
Napanganga siya nang may isang di kilalang babae na pumasok sa kanyang opisina. Malaki na ang tiyan ng babae tantiya niya ay malapit na kabuwanan nito.
Tumayo siya mula sa pagkakaupo. "Yes? How may I help you, ma'am?" - nagtatakang tanong ni Jeva.
"Are you Doctor Villafor?" - she asked in a very low voice na tila nahihiya pa ito sa kaniya.
She nods immediately. "Yes, and you are?"
The woman handed its hand to her. "I'm Miss. Quiroz." - napakunot ang noo ni Jeva dahil Miss ang sinabi nito at hindi misis. "Sorry, napaaga ako may kailangan pa kasi akong puntahan." - napangiwi siya sa babae. Malaki na ang tiyan nito ngunit hinahayaan pa rin siya ng asawa nito na kung saan-saan pumupunta. "Did I trouble you?"
Mabilis namang napailing si Jeva. "No. Not all." - she gave her a small smile. She gestured her hand to the chair opposite to hers. Agad namang umupo doon ang buntis na babae.
The woman looks so sweet, demure and has a very angelic face, she is different compared to her. Hindi na siya magtataka kung bakit ito nagustuhan ng dating asawa.
"Doc?" - napakurat naman siya sa biglaang pagpukaw nito sa kanya.
"Sorry. Anyways, you're here for a monthly check-up, am I right?" - she asked as the latter nods straight away. "It's already your last month of pregnancy, right?" - nakakunot ang noo nito habang nakatingin sa babae.
"You're right again, doc. Pero sa susunod na araw pa yung due ko." - napatango siya. Hindi niya talaga maintindihan ang mga VIP patients actually there's really no need for her to check her.
"Actually, there's nothing for you to worry about." - sabi niya nang matapos niya ng i-check ang pasyente. "But, I will discuss the possible symptoms during the 9 months pregnancy." - the latter listened to her attentively kaya nagpatuloy na siya agad. "You might experience frequent urination, mucus plug being expelled, increased vaginal discharge, backache, itchy skin, and pelvic pressure."
Sa bawat pagbigkas niya sa mga maaaring maranasan ng babae ay lumalaki ng lumalaki ang ngiwi nito.
"Napakahirap naman." - reklamo nito.
She nodded. She can relate based on her own experience. "But, once you see your child's face and of all pain will be worth it." -
Ngumiti naman sa kaniya ang babae. "I know and I can't wait to see my baby's face." - magiliw na sabi ng babae sa kaniya.
"I'm sure, excited din ang asawa mo." - the latter's face became blue. Did she say something wrong? Bakit? Hindi ba gusto ng asawa nito ang anak nila? Napakalaking blessing para sa mag-asawa ang magkaroon ng baby. Napawalang-puso naman ng lalaki kung ayaw nito sa kanyang sariling anak. Wow! Napailing naman si Jeva. Hindi niya alam na ganun pala talaga ka-irresponsible ang kanyang dating asawa. "Asan na pala ang---"
Hindi naituloy ni Jeva ang kanyang tanong dahil mukhang nagtangay ng masamang balita ang hangin at may isang hindi importanteng tao ang nagbukas ng pinto ng kanyang opisina.
Napaikot ang kanyang mata papuntang ibang mundo dahil iniluwa nito ang kanyang dating asawa. Walang iba kundi si Vladimir Champ Quiroz.
"Sweetheart?"
"Yes?" - sabay na sabi nilang dalawa ng kanyang pasyenteng babae. Bigla naman siyang nahiya pa nang tumingin sa kanya ang lalaki at ngumisi sa kanya. Pasimple siyang tumalikod at hinampas ang kanyang noo. Nakakahiya ka, Jeva! Bakit ka ba kasi sumagot?! Habang pinapagalitan niya ang kanyang sarili ay hindi niya narinig na tinatawag na pala siya ng kanyang pasyente.
"Doc!" - pasigaw na tawag sa kaniya ni Mrs. Quiroz.
Agad siyang napalingon sa dalawa na nagtatakang nakatingin sa kanya.
"Ha?"
"I said, we'll be leaving now." - naawkward na sabi ni Mrs. Quiroz.
Napasinghap naman siya at napahawak sa kanyang dibdib. "Ah, eh. Yeah, sure. T-take care." - marahas niyang tinampal ang kaniyang sariling bibig nang makaalis na ang dalawa. Kailan pa ba siya nahiya sa dating asawa eh wala naman siyang hiya dati. Kaya niya ngang maghubad sa harap nito.
Hinubad niya ang kanyang white coat at marahas na pinapaypayan ang sarili gamit ang kanyang kamay. She's doing it as if it will lessen her stress.
Napatalon siya nag biglang pabagsak bumukas ang pinto at iniluwa nito si Champ.
"What the heck?! What are you doing here? Wag mong sabihing buntis ka?!" - inis na tanong niya sa lalaki.
"Why don't you wear your coat first." Hindi man lang niya naalala na hinubad pala niya ang kaniyang white coat kaya ang kaniyang puting sleeveless shirt na lang ang at bakat na bakat ang kanyang kulay pula na bra. "On the second thought, hindi mo na pala ito kailangan dahil huhubarin din naman natin lahat ng suot mo." - nakangising sabi ng lalaki sa kanya bago inilock ang pinto.
"What?!"
Champ grinned while walking towards her while she was walking backwards.
"Di ba umalis ka na?! Umalis ka na kasama ang asawa mo. Bakit ka pa bumalik?!" - natatarantang sabi ni Jeva dahil lapit pa rin ng lapit ang lalaki kanya. "Bakit ka ba lapit ng lapit?!"
"Bawal bang lapitan ang asawa ko?" - he grinned and leaned to her. "Bumalik ako dahil naiwan ko ang asawa ko dito."
"Ano?! Hindi ba--"
Ngumisi ang lalaki sa kaniya at pinagkrus nito ang kanyang mga braso. "You are my wife and my only wife, sweetheart."
Napalabi naman ang babae dahil sa sinabi nito. "Wag mo nga akong tawaging sweetheart! Bakit sweetheart din ang tawag mo sa babaeng yun? Ilan pang mga babae ang tinatawag mong sweetheart?" - nakataas ang kaniyang isang kilay habang nakatingin sa lalaki.
"Are you jealous?"- diretsong tanong ng lalaki sa kanya.
Napanganga naman siya sa tanong nito. "What?! Are you crazy?! Why would I--"
"Because I am amazing and I'm your husband and you have the right to get jealous." - panunukso niya sa babae.
"Sabi ng--"
"Of course, I know you won't get jealous towards my cousin."
"What?"
Mahinang napatawa ang lalaki. "She is my cousin. She doesn't have a husband that's why I was the one accompany her here. And her name is sweetheart." - nakangising sabi ng lalaki sa kanya.
Nanlaki naman ang kanyang mga mata at patakbong pumunta sa kaniya mesa at hinalungkat ang files ng pasyente niya kanina. She bit her lips because of embarrassment. The girl's name is Sweetheart. Ano ba kasi ang pumasok sa isipan ng mga magulang nito at ganito ang ipinangalan nito sa kanya.
Pasimple siyang tumikhim at hinarap ang lalaki. "Anyways, about the annulment papers. Did you already signed it?" - pag-iiba niya ng topic.
"I didn't." - labas sa ilong na sabi nito.
She gasped. "Why? Two years na iyong nasa iyo bakit hanggang ngayon hindi mo pa ito nilagdaan?"
Champ snorted. "Why would I waste my pen's ink on a fake annulment papers?" - Yes! Those papers were fake and Jeva also knew that they were fake. "And, can you stop pretending? No one's watching us." - kaagad namang lumapit sa kaniya ang lalaki at niyakap siya. "I missed you, sweetheart. Two months, two fucking months you were away from me. I missed Victory too." - he pouted as he place his nose on her neck. "Bakit ba kasi mas pinili mong tumira sa kaibigan mo? Malaki naman ang bahay natin?" - nagtatampong tanong ni Champ sa asawa.
Napabuntong-hininga na lang si Jeva. "We have a plan, sweetheart. You know that." - she brushed his hair using her fingers. "I missed you too, sweetheart.
"I love you." - Madamdaming sabi ni Champ.
"And, I love you too." Tugon niya sa lalaki.
Champ cupped her face and gave her a long passionate kiss.
Syempre! DRAMA lang ang lahat ng mga sinabi niya. She and her husband never broke up and they'll never will. Maybe she broke up with him before she left to Spain. Pero sadyang baliw na baliw ang asawa niya sa kaniya. Dahil nagkandaugaga ito sa paghahanap sa kanya and after two months ay nahanap nga siya nito at sumunod ito sa kanya sa Espanya. He made up everything for her, her child and her parents. Hindi naging madali iyon para sa asawa dahil naging matigas ang kanyang ama sa lalaki.
And YES! Living in Spain wasn't really hard because she has her husband with her and the part-time job that she was doing is managing her Pharmacy here in the Philippines and in Spain.
At kaya lang naman natatakot siya na hanapin ng anak nila ang asawa niya dahil baka madulas sa mga bibig nito na sa loob ng tatlong taon ay kasama nila ang lalaki sa Spain. Her friends doesn't know about her plan, except Beatrice who's helping her with her plan.
They're doing this drama because she wanted to lure the plastic leech who caused pain to her and her husband. Her husband did not agree to her plan pero dahil patay na patay ito sa kaniya kaya wala itong nagawa kundi pumayag sa gusto niya.
She smiled at her husband and gave him a peck on his lips. "Wait a little more, sweetheart. One day, we will no longer hide. But, now I know why you're one of the highest paid actors in the Philippines." - she grinned and looked at her husband proudly.
"Of course." - he shrugged and silently said 'it was a small thing'.
"Ang hangin mo!" - Jeva playfully hit his arm and laughed.
Champ chuckled and kissed his wife deeply. "You did great too, sweetheart. I wonder why you're not an actress. You are better than the other actresses I knew." - the latter blushes and hits his arm before the both laugh at their silliness.