Chapter 15: Part-14(Z&U)

💘💘💘မနှုတ်ရက်လေသောဆူး💘💘💘 💘💘💘မႏႈတ္ရက္ေလေသာဆူး💘💘💘Words: 20976

(Zawgyi)

မေန႔ညကသူသည္ ယိင္းအခန္းထဲမွာပင္အိပ္ေပ်ာ္သြားေလ သည္။ သူ႕ရင္ခြင္ထဲ၀ယ္အိပ္ေပ်ာ္ေနေသာ လူသားေလးမွာ ေတာ့ တကယ့္ကိုႏွစ္ႏွစ္ၿခိဳက္ၿခိဳက္ပင္။ သူလည္းအိပ္ေပ်ာ္ ေနတဲ့ခ်စ္ရသူနဖူးေလးအားအနမ္းေလးေပးၿပီး မိမိအခန္းဆီ သို႔ျပန္လာခဲ့သည္။ ေရခ်ဳိးကာျပင္ဆင္ၿပီးေအာက္ထပ္သို႔ ဆင္းလာခဲ့သည္။

" ဟယ္လို ၀ဏၰ မင္းဒီေန႔အားလား"

" ........."

" အင္း ဟိုႏွစ္ေယာက္ကိုေရာဆက္လိုက္ ခါတိုင္းဆံုေနၾက ေနရာမွာဆံုမယ္လို႔"

" ....... . "

" ေအး အဲဒါဆိုဒါပဲေနာ္သူငယ္ခ်င္း"

သူငယ္ခ်င္းမ်ားကိုဖုန္းဆက္ၿပီး အျပင္သို႔ထြက္ရန္ျပင္ေနစဥ္ ယိင္းသည္အေပၚထပ္မွဆင္းလာေလသည္။

" ယိင္း ေမာင္အျပင္ခဏသြားမလို႔ေနာ္ယိင္းလိုက္ဦးမလား"

" မလိုက္ေတာ့ဘူး ၾကာမွာလား"

" ခဏပဲၾကာမွာ ေမာင္ျပန္လာခဲ့မယ္"

" အင္း ဂ႐ုစိုက္ေနာ္"

" ရႊတ္ ေမာင္သြားၿပီေနာ္"

ေမာင္အျပင္ထြက္သြားတာကိုေငးၾကည့္ၿပီး ေနာက္သို႔လွည့္ လိုက္ေတာ့သူ႕ကိုၿပံဳးၿပီးၾကည့္ေနၾကသည့္ မ်က္၀န္းမ်ားေၾကာင့္ ရွက္သြားရကာအေပၚထပ္ရိွမိမိအခန္း ဆီသို႔သာ ေျပးတက္သြားလိုက္သည္။ ေမာင့္ေၾကာင့္ ယိင္းအခု ရွက္ေနရၿပီေမာင္ေရ...။

" ကဲေျပာ ဘာလို႔ခ်ိန္းတာလဲ"

" ဟဲဟဲ ေျပာစရာရိွလို႔"

" ဥကၠာ ဒီေကာင့္ၾကည့္ရတာမူမမွန္ဘူးရည္းစားရေနၿပီလား မသိဘူး"

" မင္းေတာ္တယ္၀ဏၰ ဟုတ္တယ္ငါ့မွာခ်စ္သူရိွေနၿပီ"

"ဘာ"" ဘယ္လို"" ဘယ္ကလဲ"

သံုးေယာက္သားႏႈတ္မွၿပိဳင္တူထြက္လာၾကသည္။

" ျဖည္းျဖည္းေျပာၾကပါ လန္႔ၿပီးငါအသက္ထြက္ေတာ့မယ္ "

" မင္း မဟုတ္မွလြဲေရာ.. "

" မဟုတ္မွေတာ့လြဲၿပီေပါ့"

" ေကာင္းေကာင္းေျဖကြာ မင္းဘယ္သူနဲ႔လဲ"

" ဟို ယိင္း ယိင္းနဲ႔ပါ"

" ေတြ႕လားငါထင္သားပဲ ၀ဏၰ၊မိုးစက္ဘယ္လိုလဲ အခုယံုၿပီ လား သူ႕အိမ္သြားတဲ့ေန႔ကတည္းက ငါသူ႕မ်က္လံုးေတြကို မသကၤာပါဘူးလို႔"

" ဟုတ္ပါၿပီကြာ အခုယံုသြားပါၿပီ"

" ဒါနဲ႔မင္းသူ႕ကိုဘယ္ကတည္းကႀကိဳက္သြားတာလဲ"

" အိမ္ကိုေရာက္ၿပီး ငါသူ႕ကိုစျမင္တဲ့ေန႔ကတည္းက"

" ဟမ္ အဲဒါဆိုငါသူ႕ကိုလိုက္မယ္ေျပာတုန္းက မင္းဘာလို႔ မျငင္းခဲ့တာလဲ"

" ဟဲဟဲ အဲဒါကေတာ့သူမင္းကိုျငင္းမယ္ဆိုတာငါယံုလို႔ေလ"

" ခ်ီး မင္းကတကယ့္ဟန္ေဆာင္ေကာင္းတဲ့ေကာင္ပဲ"

" ဒါနဲ႔မင္းငါတို႔ကိုေခၚတဲ့တကယ့္အေၾကာင္းအရင္းကဘာလဲ ဆိုတာေျပာပါဦး"

" လာမယ့္ဧၿပီလ ၂၀ရက္ေန႔က်ရင္သူ႕ေမြးေန႔ရိွတယ္ အဲဒါ ငါသူ႕ကိုsurprise လုပ္ေပးခ်င္လို႔"

" ဆိုေတာ့ငါတို႔ကဘာလုပ္ေပးရမွာလဲ"

" ဒီလိုကြာ....... "

"................"

" အဆင္ေျပပါ့မလား"

" ရတယ္ ငါတာ၀န္ယူတယ္ကြာ"

" အိုေက ေအာင္ျမင္ပါေစကြာ"

အိမ္ေအာက္မွကားသံေၾကာင့္ ေမာင္ျပန္ေရာက္ၿပီဆိုတာသိ ေသာ္လည္း အခန္းထဲတြင္သာေအာင္းေနလိုက္သည္။

" ထမင္းစားေတာ့မလား သခင္ေလး"

" မစားေသးဘူးႀကီးဥ ယိင္းေရာ"

" အေပၚျပန္တက္ကတည္းကအခုထိဆင္းမလာေသးဘူး"

သူအေပၚထပ္သို႔တက္လာခဲ့လိုက္သည္။

" ယိင္း ေမာင္ျပန္လာၿပီေနာ္"

ျပန္ထူးသံမၾကားရေခ် တံခါးကိုဖြင့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ေလာ့ခ္ မခ်ထားသည္မို႔အသာဖြင့္ကာ ၀င္ခဲ့ေလသည္။ အခန္းအား လွည့္ပတ္ရွာေဖြကာမေတြ႕သည္မို႔ ၀ရန္တာဘက္ထြက္လာခဲ့ သည္။

" ေမာင္ ျပန္ေရာက္ၿပီယိင္း"

" သြားပါ အခုမွလာၿပီးေတာ့"

" ေဟာဗ်ာ ေမာင့္ကိုစိတ္ဆိုးေနတာလား"

" မဆိုးပါဘူး"

" ယိင္းကိုစိတ္ဆိုးေအာင္လုပ္မိရင္ေမာင္ေတာင္းပန္ပါတယ္ ေနာ္ "

" မသိဘူး"

" ဒီေန႔ဆိုင္ပိတ္တယ္ဆိုေတာ့ ယိင္းသြားခ်င္တဲ့ေနရာေတြ ေမာင္လိုက္ပို႔ေပးမယ္ေလ"

" မနက္ကေမာင္သြားေတြ႕တဲ့အထဲမွာ အဲဒီေကာင္မေလးေရာ ပါလား"

အခုမွသူသတိထားမိသည္ ယိင္းသူ႕ကိုသ၀န္တိုေနတာပဲ။

သူမသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ကာ ေမးလိုက္သည္။

" ဘယ္ကေကာင္မေလးလဲ"

" ေမာင့္သူငယ္ခ်င္းရဲ႕ညီမေလ "

" ဪ မပါပါဘူးေမာင္ကမိုးစက္တို႔ ဥကၠာတို႔နဲ႔သြားေတြ႕တာ ဥစၥာ ဒါဆိုယိင္းေမာင့္ကိုသ၀န္တိုေနတာေပါ့ေနာ္"

" မတိုပါဘူး"

" ဟုတ္လား ေမာင္ကတိုတယ္ထင္ေနတာ"

" ဟုတ္တယ္ တိုတယ္ဘာျဖစ္လို႔လဲမႀကိဳက္ဘူးလား"

" ဟင့္အင္း ေမာင္ႀကိဳက္တာေပါ့ ဒါေပမယ့္ေမာင္ကယိင္း ပင္ပန္းမွာစိုးလို႔ပါ ေမာင္ကေလယိင္းတစ္ေယာက္ထဲကိုပဲ အခ်စ္ေတြအကုန္ပံုေအာေပးၿပီးသားမို႔ ေနာက္တစ္ေယာက္ ဆိုတာေမာင့္စိတ္ကူးထဲမွာေတာင္မရိွဘူးသိလား"

" ေမာင့္ အဟင့္"

" ေဟာဗ်ာ ဘာလို႔ငိုရတာလဲ"

" ေမာင္ ယိင္းကိုဘယ္ေတာ့မွထားမသြားဘူးမို႔လား"

" ဒီဘ၀အတြက္မလံုေလာက္ေသးဘူးဆိုရင္ ေနာက္ဘ၀ေတြ အထိပါေမာင္ကတိေပးႏိုင္ပါတယ္"

" ငါေမာင့္ကိုသိပ္ခ်စ္တာပဲ"

" ေမာင္ကပိုပါတယ္ဗ်ာ"

" ေမာင္က ယိင္းအပိုင္ေနာ္"

" ယိင္းကလည္း ေမာင့္အပိုင္ဆိုတဲ့တံဆိပ္ကပ္ေပးမွ ရေတာ့မယ္"

ေျပာရင္းပင္ႏႈတ္ခမ္းႏုႏုေလးေပၚက်ေရာက္လာသည့္ေႏြးေထြး

အိစက္ေနသည့္ႏႈတ္ခမ္းတစ္စံု။ တကယ္ပါပဲ ေမာင္ဟာေလ တစ္ခါမွရည္းစားမထားဘူးတဲ့သူဆိုတာ ယံုႏိုင္စရာမရိွေအာင္ ကို အနမ္းေတြကပိုင္ႏိုင္လြန္းလွတယ္။ ႐ုတ္တရက္ယိင္းရဲ႕ ႏႈတ္ခမ္းေထာင့္စြန္းေလးေတြမွ ေသြးစက္တခ်ဳိ႔နဲ႔အတူနာက်င္ မႈအနည္းငယ္ကိုခံစားလိုက္ရသည္။ယိင္းသိပ္ခ်စ္တဲ့ ေမာင္ဆီ က ျမတ္ႏိုးစြာရရိွလိုက္တဲ့တံဆိပ္လွလွေလးပဲထင္ပါရဲ႕။

(Unicode)

မနေ့ညကသူသည် ယိင်းအခန်းထဲမှာပင်အိပ်ပျော်သွားလေ သည်။ သူ့ရင်ခွင်ထဲဝယ်အိပ်ပျော်နေသော လူသားလေးမှာ တော့ တကယ့်ကိုနှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက်ပင်။ သူလည်းအိပ်ပျော် နေတဲ့ချစ်ရသူနဖူးလေးအားအနမ်းလေးပေးပြီး မိမိအခန်းဆီ သို့ပြန်လာခဲ့သည်။ ရေချိုးကာပြင်ဆင်ပြီးအောက်ထပ်သို့ ဆင်းလာခဲ့သည်။

" ဟယ်လို ဝဏ္ဏ မင်းဒီနေ့အားလား"

" ........."

" အင်း ဟိုနှစ်ယောက်ကိုရောဆက်လိုက် ခါတိုင်းဆုံနေကြ နေရာမှာဆုံမယ်လို့"

" ....... . "

" အေး အဲဒါဆိုဒါပဲနော်သူငယ်ချင်း"

သူငယ်ချင်းများကိုဖုန်းဆက်ပြီး အပြင်သို့ထွက်ရန်ပြင်နေစဉ် ယိင်းသည်အပေါ်ထပ်မှဆင်းလာလေသည်။

" ယိင်း မောင်အပြင်ခဏသွားမလို့နော်ယိင်းလိုက်ဦးမလား"

" မလိုက်တော့ဘူး ကြာမှာလား"

" ခဏပဲကြာမှာ မောင်ပြန်လာခဲ့မယ်"

" အင်း ဂရုစိုက်နော်"

" ရွှတ် မောင်သွားပြီနော်"

မောင်အပြင်ထွက်သွားတာကိုငေးကြည့်ပြီး နောက်သို့လှည့် လိုက်တော့သူ့ကိုပြုံးပြီးကြည့်နေကြသည့် မျက်ဝန်းများကြောင့် ရှက်သွားရကာအပေါ်ထပ်ရှိမိမိအခန်း ဆီသို့သာ ပြေးတက်သွားလိုက်သည်။ မောင့်ကြောင့် ယိင်းအခု ရှက်နေရပြီမောင်ရေ...။

" ကဲပြော ဘာလို့ချိန်းတာလဲ"

" ဟဲဟဲ ပြောစရာရှိလို့"

" ဥက္ကာ ဒီကောင့်ကြည့်ရတာမူမမှန်ဘူးရည်းစားရနေပြီလား မသိဘူး"

" မင်းတော်တယ်ဝဏ္ဏ ဟုတ်တယ်ငါ့မှာချစ်သူရှိနေပြီ"

"ဘာ"" ဘယ်လို"" ဘယ်ကလဲ"

သုံးယောက်သားနှုတ်မှပြိုင်တူထွက်လာကြသည်။

" ဖြည်းဖြည်းပြောကြပါ လန့်ပြီးငါအသက်ထွက်တော့မယ် "

" မင်း မဟုတ်မှလွဲရော.. "

" မဟုတ်မှတော့လွဲပြီပေါ့"

" ကောင်းကောင်းဖြေကွာ မင်းဘယ်သူနဲ့လဲ"

" ဟို ယိင်း ယိင်းနဲ့ပါ"

" တွေ့လားငါထင်သားပဲ ဝဏ္ဏ၊မိုးစက်ဘယ်လိုလဲ အခုယုံပြီ လား သူ့အိမ်သွားတဲ့နေ့ကတည်းက ငါသူ့မျက်လုံးတွေကို မသင်္ကာပါဘူးလို့"

" ဟုတ်ပါပြီကွာ အခုယုံသွားပါပြီ"

" ဒါနဲ့မင်းသူ့ကိုဘယ်ကတည်းကကြိုက်သွားတာလဲ"

" အိမ်ကိုရောက်ပြီး ငါသူ့ကိုစမြင်တဲ့နေ့ကတည်းက"

" ဟမ် အဲဒါဆိုငါသူ့ကိုလိုက်မယ်ပြောတုန်းက မင်းဘာလို့ မငြင်းခဲ့တာလဲ"

" ဟဲဟဲ အဲဒါကတော့သူမင်းကိုငြင်းမယ်ဆိုတာငါယုံလို့လေ"

" ချီး မင်းကတကယ့်ဟန်ဆောင်ကောင်းတဲ့ကောင်ပဲ"

" ဒါနဲ့မင်းငါတို့ကိုခေါ်တဲ့တကယ့်အကြောင်းအရင်းကဘာလဲ ဆိုတာပြောပါဦး"

" လာမယ့်ဧပြီလ ၂၀ရက်နေ့ကျရင်သူ့မွေးနေ့ရှိတယ် အဲဒါ ငါသူ့ကိုsurprise လုပ်ပေးချင်လို့"

" ဆိုတော့ငါတို့ကဘာလုပ်ပေးရမှာလဲ"

" ဒီလိုကွာ....... "

"................"

" အဆင်ပြေပါ့မလား"

" ရတယ် ငါတာဝန်ယူတယ်ကွာ"

" အိုကေ အောင်မြင်ပါစေကွာ"

အိမ်အောက်မှကားသံကြောင့် မောင်ပြန်ရောက်ပြီဆိုတာသိ သော်လည်း အခန်းထဲတွင်သာအောင်းနေလိုက်သည်။

" ထမင်းစားတော့မလား သခင်လေး"

" မစားသေးဘူးကြီးဥ ယိင်းရော"

" အပေါ်ပြန်တက်ကတည်းကအခုထိဆင်းမလာသေးဘူး"

သူအပေါ်ထပ်သို့တက်လာခဲ့လိုက်သည်။

" ယိင်း မောင်ပြန်လာပြီနော်"

ပြန်ထူးသံမကြားရချေ တံခါးကိုဖွင့်ကြည့်လိုက်တော့လော့ခ် မချထားသည်မို့အသာဖွင့်ကာ ဝင်ခဲ့လေသည်။ အခန်းအား လှည့်ပတ်ရှာဖွေကာမတွေ့သည်မို့ ဝရန်တာဘက်ထွက်လာခဲ့ သည်။

" မောင် ပြန်ရောက်ပြီယိင်း"

" သွားပါ အခုမှလာပြီးတော့"

" ဟောဗျာ မောင့်ကိုစိတ်ဆိုးနေတာလား"

" မဆိုးပါဘူး"

" ယိင်းကိုစိတ်ဆိုးအောင်လုပ်မိရင်မောင်တောင်းပန်ပါတယ် နော် "

" မသိဘူး"

" ဒီနေ့ဆိုင်ပိတ်တယ်ဆိုတော့ ယိင်းသွားချင်တဲ့နေရာတွေ မောင်လိုက်ပို့ပေးမယ်လေ"

" မနက်ကမောင်သွားတွေ့တဲ့အထဲမှာ အဲဒီကောင်မလေးရော ပါလား"

အခုမှသူသတိထားမိသည် ယိင်းသူ့ကိုသဝန်တိုနေတာပဲ။

သူမသိချင်ယောင်ဆောင်ကာ မေးလိုက်သည်။

" ဘယ်ကကောင်မလေးလဲ"

" မောင့်သူငယ်ချင်းရဲ့ညီမလေ "

" ဪ မပါပါဘူးမောင်ကမိုးစက်တို့ ဥက္ကာတို့နဲ့သွားတွေ့တာ ဥစ္စာ ဒါဆိုယိင်းမောင့်ကိုသဝန်တိုနေတာပေါ့နော်"

" မတိုပါဘူး"

" ဟုတ်လား မောင်ကတိုတယ်ထင်နေတာ"

" ဟုတ်တယ် တိုတယ်ဘာဖြစ်လို့လဲမကြိုက်ဘူးလား"

" ဟင့်အင်း မောင်ကြိုက်တာပေါ့ ဒါပေမယ့်မောင်ကယိင်း ပင်ပန်းမှာစိုးလို့ပါ မောင်ကလေယိင်းတစ်ယောက်ထဲကိုပဲ အချစ်တွေအကုန်ပုံအောပေးပြီးသားမို့ နောက်တစ်ယောက် ဆိုတာမောင့်စိတ်ကူးထဲမှာတောင်မရှိဘူးသိလား"

" မောင့် အဟင့်"

" ဟောဗျာ ဘာလို့ငိုရတာလဲ"

" မောင် ယိင်းကိုဘယ်တော့မှထားမသွားဘူးမို့လား"

" ဒီဘဝအတွက်မလုံလောက်သေးဘူးဆိုရင် နောက်ဘဝတွေ အထိပါမောင်ကတိပေးနိုင်ပါတယ်"

" ငါမောင့်ကိုသိပ်ချစ်တာပဲ"

" မောင်ကပိုပါတယ်ဗျာ"

" မောင်က ယိင်းအပိုင်နော်"

" ယိင်းကလည်း မောင့်အပိုင်ဆိုတဲ့တံဆိပ်ကပ်ပေးမှ ရတော့မယ်"

ပြောရင်းပင်နှုတ်ခမ်းနုနုလေးပေါ်ကျရောက်လာသည့်နွေးထွေး

အိစက်နေသည့်နှုတ်ခမ်းတစ်စုံ။ တကယ်ပါပဲ မောင်ဟာလေ တစ်ခါမှရည်းစားမထားဘူးတဲ့သူဆိုတာ ယုံနိုင်စရာမရှိအောင် ကို အနမ်းတွေကပိုင်နိုင်လွန်းလှတယ်။ ရုတ်တရက်ယိင်းရဲ့ နှုတ်ခမ်းထောင့်စွန်းလေးတွေမှ သွေးစက်တချို့နဲ့အတူနာကျင် မှုအနည်းငယ်ကိုခံစားလိုက်ရသည်။ယိင်းသိပ်ချစ်တဲ့ မောင်ဆီ က မြတ်နိုးစွာရရှိလိုက်တဲ့တံဆိပ်လှလှလေးပဲထင်ပါရဲ့။