Back
/ 27
Chapter 14

💙යම්කිසිදෙයක්

සුසුම්.

[සෙනුලි pov]

මන් මහීශගේ ගෙදර ගිහින් දැනට සතියක් වෙනවා.ඒ දවස ඇත්තටම මගේ ජීවිතේ අමතක නොවන දවසක්.මන් මගේ ජීවිතේ ගොඩක්ම ආදරේ කරන මොහොතවල් ගෙවෙන්නෙ කාත් එක්කද ඇහුවොත් මන් කියන්නෙ මහීශා එක්ක කියලා.මට ගෙදරදී දැනෙන පාලුව එයා ගාවදි කොහෙත්ම දැනෙන්නෑ.මන් එදා දවල් 2 ට විතර ගෙදර ආවා.හැබැයි මන් ඒ දවසෙම සතුටෙන් හිටියත් ගෙදර ආපු ගමන්ම ඒ සතුට කොහෙන් ගියාද නෑ.මොකද ගෙදර කට්ටිය මාත් එක්ක දැන් වැඩිය කතා කරන්නෙ නෑ.විශේෂයෙන්ම අම්මා. එයා මේ ටිකේම මන් ගැන සෙවිල්ලෙන් ඉන්නෙ කියල මට තේරෙනවා.මන් එදා ගෙදර ඇවිත් මහීශලාගෙ ගෙදර විස්තර අම්මා එක්ක කියද්දි එයාගෙ මූණෙන්නම් ඒකට කැමති පාටක් පෙනුණෙ නෑ.ඒක හරි අමුතුයි.වෙලාවකට මට මන් ගැන බයයි. අම්මට මන් ගැන තේරිලාවත්ද කියලා මට හිතෙනවා. ඒත්,එහෙම වූණත් මන් හිතනවා මන් කරන්නෙ ආදරේ කරන එක. ඒක වැරැද්දක්ද. මට තේරෙන්නෑ.මන් ඉස්කෝලෙ වැඩත් හොදට කරන නිසා අම්මා බය වෙන එක සාධාරණයි මන් ඒවා අත ඇරල දායි කියලා.ඒත් මන් එහෙම කරන්නෙ නෑ.මොකද exam එක මගේ හිතේ හැම තිස්සෙම වගේ කැරකෙන මාතෘකාවක්.මට ඒක කෙවලගන්න කොහෙත්ම වුවමනාවක් නෑ. ඒත් මට තේරෙන්නෑ අම්මා මට කියන්න හදන දේ.එයා මා එක්ක අමනාපයෙන් ඉන්න නිසා මගේ හිතටත් වදයක්!

කොහොමහරි එදා දවසට පස්සෙ දවස් දෙකකට පස්සෙ මහීශත් අපේ ගෙදර ආවා.එදා මායි අම්මයි විතරයි ගෙදර හිටියෙ.අම්ම නම් මහීශට වැඩි කැමැත්තක් නෑ වගේ. එයා මහීශා එක්ක අඩුම වචන දෙකක්වත් කතා කරේ නෑ. කෑම ටික උයලා දීලා බුම්මන් හිටියා ඇරෙන්න. මට අම්මගෙන් අහන්න ඕන වුණා ඇයි එහෙම කරන්නෙ කියලා. මහීශා එදා අපේ ගෙදර ආපු දවසේ එදා වගේම මන් එයා එක්ක film එකක් බැලුවා. අපි ගොඩක් ළඟින් හිටියා. මට ඒ මතක ඇතුලෙ හිර වෙලාම ඉන්න ඕන.ආයෙ එලියට එන්න ඕන නෑ.මන් ඒ මතක වලට හරි ආදරෙයි. එදා දවසෙ මහීශත් ටිකක් අවුලෙන් හිටියෙ මොකද අපේ අම්මා එයා එක්ක වැඩිය හොද නැති නිසා.මටත් අවුල් එහෙම වුණාම.මන් ඒත් ඒ දේවල් හාර හාර අහන්න ගියේ නෑ. මට ඕන වුණේ මේ මොහොත පවා මහීශා එක්ක සතුටෙන් ඉන්න විතරයි.

ඒත් මන් දන්නවා මෙතන මොකක්හරි අවුලක් තියෙනවා!

.

.

.

.

අද ඉරිදා දවසක්. හෙට ආයෙත් ඉස්කෝලෙ පටන් ගන්නවා කිව්වා.මැයි මාසෙ නිසා සිල් ගන්නත් එහෙම සෙට් වෙයි. ඒක මතක් වෙද්දි නම් පොඩි කික් එකක් එනවා.මොකද මන් සිල් ගන්න යන්නෙ දානෙ කන්නනෙ!ආතල් එකේ හිරුශිලා එක්ක කයියක් ගහන් හිනා වෙන්න තියනවනම් ආයෙ වෙන මොනාද? කොහොමත් ආතල් කිව්වොත් මන් එතන...

මන් රෑ වෙනකන් අද පාඩම් කරා.මහන්සියටත් එක්ක ඇඟ හෝදගෙන කාලා phone එක ගත්තෙ මහීශට msg එකක් දාන්න.

Me:- hi🤗

Msg එක යවලා විනාඩියකින් විතර රිප්ලයි එකක් ආවා.මට පොඩියට හිනාවක් ගියා ඉතින්,මොකෝ මන් හරි ලැජ්ජයි අප්පා!

Maheesha:- HI baby ❤️

මේ මනුස්සයා ඔය වගේ මට කතා කරනකොට මගේ කන් ඉදන් රත් වෙනවා අප්පා.මට ඉන්න බැරි වෙනවා මෙයා කරන වැඩ වලට.මන් මගේ වම් අතේ මහපටැඟිල්ලෙ නිය පොත්ත හපා ගෙනම මහීශට උත්තර දුන්නා.

Me:- miss you..heta enwne?

Maheesha:-ofc 😎

Me:-mmmm...

දැන් ඉතින් වල් කතාවක්වත් පටන් ගන්න ඕන. මට කොහොමත් ඕන වෙලා තිබ්බෙ මෙයාව අවුස්සන්න.මන් මම ඇදන් හිටිය short එක උඩින් මගේ කලවා පේන විදිහට ටිකක් උස්සලා මගේ අතත් වැදෙන විදිහට photo එකක් ගහලා මහීශට යැව්වා.ම්ම්...දැන් ඇවිලෙයි!!

Maheesha:- Ooh...fuck baby💋💋i wanna kiss your thighs...mmmh

මන් හරිම ජයග්‍රාහී විදිහට හිනා වෙමින් තොල් හපා ගත්තා.එහෙන්ම මන් ගිහින් කාමරේ දොර වහලා ඇඳට ඇවිත් හාන්සි වුණා.

Me:-mm...then kiss me💋💋

Maheesha:- manika!!.. don't play with me okay

Me:- you wanna play?mh

Maheesha:-you know how did i eat you ah?

මහීශා මගේ හැඟීම් එන්න එන්නම අවුස්සද්දි නම් මට ඉන්න බැරි වුණා. මන් බැරිම තැන මගේ ශෝර්ට් එකට යටින් අත දාලා මගේ සංවේදීම තැන ලාවට අල්ලන්න ගත්තෙ මහීශගේ ඒ ආදරණීය ස්පර්ශය සිහියෙ තියාගෙන.මනසෙ මැවෙන සරාගී ඒ රුව මගේ හැඟීම් අන්තයටම අරන් ගියා.මට එන්න එන්නම කෙඳිරි ගෑවෙද්දි සද්ද ඇහෙන්නැති විදිහට මන් මගේම යටි තොල හපා ගත්තා.ටිකෙන් ටික මගේ වේගේ වැඩි වෙන කොටම මන් මගේ අනික් අතින් තියන් හිටිය phone එකෙන් මහීශට vidioe call එකක් ගන්න යද්දිම මහීශා එවලා තිබ්බෙ කෝල් ගන්න පුලුවන් තැනක නෙවෙයිලු එයා ඉන්නෙ. ඉතින් මන් එහෙන්ම phone එක ඇඳට විසි කරලා මගේ වැඩේ දිගටම කරගෙන යන්න ගත්තා.

"අහ්..අම්..ම්හ්"

එන්න එන්නම තරු කෝටියක් දැකපු මන් දාඩිය බේරිගෙන ලොකු හුස්මක් උඩට ඇද්දා.මට අන්තිම මොහොතෙත් මතකයේ තිබ්බෙ මාව වලාකුළු අතර අතරමං කන්න සමත් එයාව. මගේ ඇඟේ හැම තැනකම එයාගෙ දිගු ඇඟිලි සීමාවක් නැතුව ගමන් කරන හැටි මතකේ තියා ගෙන මන් අන්තිම වේගවත් හුස්ම පිට කරමින් එහෙන්ම කොට්ටෙට කඩාවැටුණා.

"ආහ්...ක්හ්ම්..."

අඩ සිහියෙන් වුණත් මට ඇහුණා මහීශා මට කෝල් එකක් ගන්නවා.මන් හිමින් ඒක ආන්සර් කරා.

"හෙලෝ පැටියෝ! මොකෝ කෝල් ගත්තෙ ම්ම්?"

".............."

මන් තවමත් වෙනම ලෝකෙක! ලාවට වගේ ඇහෙනවා මහීශගේ හඬ.මන් මගේ තොල් දිවෙන් තෙත් කරගෙන කතා කරන්න ගත්තා.

"ම්හ්ම්...මන්"

"බබා?...ඔයා හොදින්ද?"

"ඔ.ඔව්..හ්. ම්..මන් ඔයා එක්ක ගමනක් ගියානේ හ්ආ"

".....වට්..ආහ්?? ඕහ්හ්හ්....ම්ම් එහෙමද? අපරාදෙනෙ බබා මටත් එන්න තිබ්බෙ. මන් සාලෙ tv බල බල හිටියෙ. ඉතින්,ගමන හොඳද ම්ම්?"

"හ්ම්....superb...you know I love it when it's with you"

"ම්ම්...එහෙනම් නිදා ගන්න. හෙට නැගිටින්නත් එපැයි."

"හ්ම්..."

"මන් තියනවා. ලව් යූ. ගුටි නයිට්"

"ගුඩ් නයිට්"

මට මහන්සියටත් එක්ක එහෙන්ම නින්ද ගියා.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

මන් ඉස්කෝලෙට යද්දි ගාථා කියන්නත් පටන් අරන්.මන් පන්තියට යන කොරිඩෝව දිගේ යනකොට මන් දැක්කා මහීශා මන් එනකන් බලන් ඉන්නවා.හැම ළමයම පන්ති වල වෙද්දි මහීශා විතරක් එලියෙ.මට ඇත්තටම එවෙලේ එයාව බදාගෙන ඉඹින්නමයි හිතුනෙ.මගේනේ ඉතින්!

මන් මහීශට ලාවට හිනා වෙනකොට එයා මගේ අතින් හිමින් අල්ලගෙන දෙන්නත් එක්කම පන්තියට ගියා. මන් දැක්කා අනික් පන්තිවල ළමයි ජනෙල් වලින් අපි දිහා බලන් ඉන්නවා.මට ටිකක් අමුත්තක් දැනුණත් මහීශා ළඟ ඉන්න නිසා ඒක නැති වෙලා ගියා.

"දැන්ද උඹ එන්නෙ?"

අප්පේ ඉතින්. මගේ බොක්ක! හිරුශි උදෙන්ම මට පල් හිනාවක් දීලා ඌට එහා පැත්තෙන් හිට ගන්න ඉඩ හදලා දුන්නා.මන් බෑග් එක ගලවලා ගිහින් එතන හිට ගත්තෙ මොකද දැන් ගාථා කියන වෙලාව. මහීශත් මට වම් පැත්තෙන් ඇවිත් හිට ගද්දි මන් හිරුශියි මහීශයි මැද. කල්පනී දකුණෙ අයිනෙම.

"ආහ් කල්පනී...ගුඩ් මෝනින්!"

"මෝනින් මෝනින්! කපල් එකටම"

කල්පනී හිනා වෙලා එහෙම කියද්දි මන් දැක්කා මහීශා කට කොනින් කල්පනීට හිනා වෙලා ඔලුව වනනවා. මාත් ඉතින් පොඩ්ඩක් හිනා වෙලා ඔලුව වැනුවා.

"දැන් උඹලා හොඳටම කරගෙන යනවා වගේ?"

හිරුශි මගේ කනට කරලා කියද්දි මගේ කන් දෙක රතු වෙන්න ගත්තා.ඇත්තමයි මේ රතු විල්ල තමා මට පේන්නම බැරි.කෙල වෙන්නෙම ඕක නිසා.

"ඒ කිව්වෙ?"

"නෑ ඉතින්, උඹ කිව්වෙ දෙන්නා ගෙවල්වලත් ගියා කියලා.හොදයි හොදයි. සතුටුයි"

ඇත්තටම මන් ඒ විස්තරේ හිරුශිට චැට් එකෙන් කියලා තිබ්බෙ. ඉතින් ඒක ලොකු දෙයක්ද?

"හ්ම්...ඔව් ඉතින්"

"එතකොට මේ උඹලා...ඩිශ්ටි ඩිඩිං එහෙම?"

"මොකා?? පිස්සුද උඹට..."

"ආහ්... ඇයි ඇයි...අපිට කියපන්කො ඉතින් ටිකක්. ඇයි අපි දැනගත්තම මොකෝ වෙන්නෙ"

මට එතන වලක් කපන් වැලලෙන්න හිතෙන තරමට ලැජ්ජා හිතුණා.මන් හිතුවෙ නෑ හිරුශි ඒ වගේ දෙයක් අහයි කියලා. මටත් ඉතින් කට පියන් ඉන්න බෑනෙ.මමත් කියලා දැම්මා හොද දෙකක්.

"ඔව් ඔව්...කරා කරා."

"ඇහ්? අඩෝ සිරාවට?ක්හැම් ක්හැම්"

"කෑ ගහන්න එපා බල්ලො"

"හරි හරි...අම්මෝ බන්..දියුණු වෙලානෙ උඹලා"

අපිට වැඩි වෙලා කතා කරන්න හම්බුන්නෑ.ගාථා පටන් ගත්ත නිසා.ඉතින් අද දවසම ඉගැන්නුව එක තමා කරේ.අන්නතිම පීරියඩ් එක වෙද්දි නම් අපි හිටියෙ හෙම්බත් වෙලා. දුන්නු නිවාඩු වලටත් හරියන්න ඇරියස් කවර් කරා මැඩම්ලා.අන්තිමේදී අපිට පියරෙ කිව්වා මේ සිකුරාදා සිල් වැඩසටහන තියනවා කියලා. ඉතින් ඒක පන්සලක තියන්නෙ නැතුව මේ පාර ඉස්කෝලෙම තියන්න තමා ප්ලෑන් කරලා තිබ්බෙ.

අන්තිමේදි අපි යන්න ලං වෙලා බෑග් හදද්දි මහීශා මගේ අතේ මැණික්කටුව ගාවින් අල්ලගත්තා.

මන් මහීශගෙ මූණ දිහා බලද්දි එයා ඇස් යටින් මන් දිහා බලන් හිටපු විදිහටනම් මට කෙල ගිලුණා.

"ඇයි මහීශා?"

"මාත් එක්ක එන්න"

ඒ කියලා මහීශා මාව ඇදගෙන එලියට ගියා. අපි කෙලින්ම ආවෙ වොශ්රූම්ස් වලට. ඉතින් ඒ වෙනකොට ඉස්කෝලෙ අරින්න ලං වෙලා නිසා කවුරුත් වොශ්රූම්ස් වල හිටියෙ නෑ.මන් ඇස් ලොකු කරන් මහීශා පස්සෙන් ඇදිලා යනකොට මහීශා මාව වොශ්රූම් එකක බිත්තියකට හේත්තු කරලා මගේ මූණට එබුණා.

"ම්ම්හ්..ඊයේ ඔයා මොකක්ද ඒ කරේ ආහ්?"

"ආහ්? ම..මහීශා?"

මට ගොත ගැහුණා.මේ වෙලාවෙ එයා ඒ දේ අහයි කියලා හීනෙකින්වත් හිතුවෙ නෑ.මට ඉහෙන් කනින් දාඩිය දාද්දි මහීශා කරේ කට කොනින් හිනා වෙලා මගේ ඉණෙන් තද කරලා අල්ලපු එක.මට ඉබේටම මහීශගේ ටයි එකට අත ගියේ එයාව තවත් ළඟට ඇද ගන්න.

"ඔයා නම්..සෙනුලි!මට ඉවසීම නැත්තටම නැති වෙනවා ඔයා නිසා"

"ඇයි ඒ?ම්ම්"

මන් ඇයි කියලා අහද්දි මහීශා කරේ තරහෙන් වගේ මගේ මූණේ වැදෙන්නෙ නැති වෙන්න බිත්තියට අත මිට මොලවලා තදින් පාරක් ගහපු එක. මන් ගැස්සිලා ගියා එකපාරට වුණ දේට.මට බය හිතුණා. ඇයි මෙයා මෙහෙම හැසිරෙන්නෙ.

"මහීශා ඇයි?"

"....ම්ම්හ්...මුකුත් නෑ..දැන් යන්. පරක්කු වෙනවා."

එහෙම කියලා මහීශා මගේ තොල්වලට ඉක්මන් හාදුවක් තියලා හිනා වෙලා මගෙන් ඈත් වුණා.ඈ යකෝ! දැන් කලින් යකා ගහලා වගේ තරහ ගිහින් හිටියෙ මන් ඊයේ කරපු දේ නිසානම් වෙන්න බෑ. මෙයාට මොනා වෙලාද?

"මහීශා ඉන්න"

මට හේතුව දැනගන්න ඕන නිසා යන්න හදපු මහීශගේ මැණික්කටුවෙන් තද කරලා අල්ලගත්තා.ඒත් මහීශා අත දිහා නොබලා කෙලින්ම මගේ මූණ පැත්තට හැරුණා.මට ඒ බැල්මට ටිකක් බයත් හිතුණා!

"ඇයි!"

"ඇයි කියන්නෙ..මන්නෙ අහන්න ඕන ඇයි කියලා"

"වචනයක් කියන්න එපා සෙනුලි.ඒත් එක දෙයක් අහන්නම්. උත්තර දෙනවද?"

මේ පාර මහීශගේ කටහඬේ තිබ්බෙ සියුම් ආදරණීය බවක් වෙද්දි මගේ නොසනසුන් කමත් ඒ එක්කම ටික ටික නැති වෙලා ගියා.මහීශා මගේ කන පිටිපස්සෙන් කොණ්ඩ කෑල්ලක් රදවන ගමන් මන් ගාවට ලං වුණා.

"අහන්න"

"මට ආදරෙයිද?"

"ඔව්"

"ඒක කියන්න"

"මන් ආදරෙයි ඔයාට මහීශා. ගොඩක් ආදරෙයි"

"හ්ම්..මාත්."

ඒත්,එකපාරට මෙයා මෙහෙම .හැසිරෙන්නෙ ඇයි කියලා නම් මට හිතා ගන්න බෑ.

ඒ කියලා මහීශා මගේ අතත් අල්ලගෙන වොශ්රූම් වලින් එලියට ගියා.මට හරි අමුතුයි.හැම දේම අමුතුයි!

Share This Chapter